در حافظه موقت ذخیره شد...
قانون پیروز شد
کارشناس داوری
در تحلیل عملکرد تیم ملی ایران در این دوره، یکی از محورهای مهم، بررسی تأثیر داوری بر نتایج مسابقات است؛ موضوعی که همواره محل مناقشه و در برخی اوقات محل اختلاف بوده است. با این حال، مرور دقیق صحنهها و استناد به فکتهای موجود نشان میدهد که تیم ایران نهتنها از قضاوتها متضرر نشده، بلکه در برخی لحظات از اشتباهات احتمالی داوری منتفع نیز شده است. قضاوت شیمون مارسینیاک، داور سرشناس لهستانی در این دیدار، نمونهای قابل اتکا از داوری در سطح بالای بینالمللی بود. داوری که پیشینه قضاوت در فینال جام جهانی و لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامه دارد، در این مسابقه نیز با حضور مؤثر در جریان بازی و تسلط بر صحنهها، تصمیماتی عمدتاً صحیح اتخاذ کرد. نحوه استقرار او در زمین و نزدیکی به محل وقوع خطاها، ضریب خطای قضاوت را به حداقل رساند. در حوزه انضباطی، کارتهای زرد دادهشده به بازیکنان هر دو تیم، با معیارهای داوری همخوانی داشت. هرچند در دقیقه ۶۰، خطای سامان قدوس میتوانست با کارت زرد دوم همراه شده و منجر به اخراج او شود؛ تصمیمی که اتخاذ نشد و میتوان آن را یکی از لحظات ارفاقآمیز داور به سود ایران تلقی کرد. از سوی دیگر، در دقیقه ۶۵ نیز خطای بازیکن شماره ۲۲ مصر از دید داور پنهان ماند؛ تصمیمی که نوعی توازن در اشتباهات ایجاد کرد و نشان داد مارسینیاک در برخی صحنهها رویکردی منعطف در پیش گرفته است. یکی از کلیدیترین صحنههای بازی، گل مردود شجاع خلیلزاده بود؛ تصمیمی که با دخالت VAR به درستی آفساید اعلام شد. با توجه به خروج دروازهبان مصر از دروازه، مدافع آخر در موقعیت دروازهبان فرضی قرار میگیرد و معیار آفساید بر اساس او سنجیده میشود. پیشافتادگی چند سانتیمتری خلیلزاده نسبت به این مدافع، مبنای صحیح برای مردود اعلام شدن گل بود. همچنین کارت زرد نشان داده شده به او به دلیل شادی گل، مطابق قوانین بوده و حتی با مردود شدن گل نیز قابل بازگشت نیست. بحث «آفساید ونگر» نیز اهمیت ویژهای دارد؛ قانونی پیشنهادی که بر اساس آن، تنها در صورتی آفساید اعلام میشود که کل بدن مهاجم از آخرین مدافع جلوتر باشد. عدم اجرای این قانون در این تورنمنت، باعث شده تا همچنان موقعیتهای میلیمتری به ضرر مهاجمان، از جمله بازیکنان ایران، سوت زده شود. در صورت اجرای این قانون، میتوان انتظار داشت که بسیاری از گلهای مردودشده، به ثمر برسند و چهره بازیها تغییر کند. عملکرد تیم داوری در این مسابقه، در سطحی بالا و قابل دفاع بود. برخلاف برخی برداشتهای احساسی، ایران از داوری متضرر نشده و حتی در مقاطعی خوششانس نیز بوده است. بنابراین، تمرکز بر بهبود کیفیت فنی و تصمیمگیریهای درون زمین، بیش از پرداختن به داوری، میتواند مسیر موفقیت تیم ملی را هموارتر سازد.
