در حافظه موقت ذخیره شد...
معلمی دلسوز و با حوصله
پیشکسوت بسکتبال
بسکتبال ایران یکی از بهترینهای خود را از دست داد. به باور من، او در کنار مرحوم برادرم، محمود مشحون، بیشترین خدمات را به این رشته ارائه کردند.
آنها که با عنایت آتشی آشنایی دارند، میدانند که همهچیز در زندگی او به یک اصل واحد گره خورده بود: بسکتبال. وقتی از تاریخ این رشته سخن میگوییم، بیاختیار به روایتهایی میرسیم که از خلال نگاه و صدای او شکل گرفتهاند. چند جلد کتابی که از او به یادگار مانده، بخش مهمی از میراث ارزشمند اوست.
او در بسکتبال، تمامی مدارج-بازیکنی تا مربیگری، مدیریت و گزارشگری-را یکبهیک و بهطور کامل پشت سر گذاشت و گویی تاریخ زندهای از بسکتبال را با خود حمل میکرد. در جایگاههای مختلفی همچون مربی تیمهای ملی و حدود ۱۰ تیم باشگاهی، مدیر باشگاه استقلال و معاونت استادیوم آزادی فعالیت داشت.
او انسانی بسیار منظم، مرتب، دوستداشتنی و سالم بود. سالها در فدراسیون بسکتبال به عنوان دبیر، به همراه برادرم خدمت کردند و در این مسیر، نتایج و افتخارات بسیاری در ردههای مختلف به دست آوردیم. زحمات او در این جایگاه کاملاً محسوس و آشکار بود.
آتشی از نظر شخصیتی، فردی خوشمشرب، رفیقدوست و باصفا بود. چندین سفر داخلی و خارجی را در کنار او تجربه کردم و از همسفری و هماتاقی با او لذت بردم. همواره احساس مسئولیت میکرد و مراقب بود مشکلی در تیم به وجود نیاید. نسبت به همه نهایت محبت را داشت. واقعاً بسکتبال ایران یکی از بهترینهای خود را از دست داد.
او چهرهای نامآشنا در بسکتبال ایران بود و برای این رشته زحمات بسیاری کشید. سالهای طولانی به عنوان گزارشگر تلویزیونی فعالیت داشت و بازیهای ملی، باشگاهی ایران و حتی مسابقات اروپایی و آمریکایی را گزارش میکرد؛ صدایی ماندگار که جمعهها ما را پای تلویزیون میخکوب میکرد.
خاطرات ورزشی فراوانی با او دارم که شاید بسیاری از آنها قابل بازگو کردن نباشد. عنایت بسیار بذلهگو بود. عادت داشت هنگام شوخی یا خطاب قرار دادن دیگران، به آنها شماره بدهد؛ مثلاً اگر میخواست بگوید کسی چندان به کار نمیآید، شماره ۲۲ را به او اختصاص میداد. با این حال، هیچگاه با کسی مشکلی نداشت و وارد حاشیه نمیشد.
زحمات او در بسکتبال غیرقابل انکار است. در سالهایی که در فدراسیون در کنار او بودم و او عضو هیأترئیسه بود، چیزهای زیادی آموختم و تجربههای ارزشمندی کسب کردم. در عرصههای مدیریت، مربیگری، رسانه و دیگر حوزهها، نقش مؤثری ایفا کرد و اتفاقات مثبتی رقم زد.
بسکتبال ایران یکی از بهترینهای خود را از دست داد؛ فقدانی که بیتردید جای تأسف بسیار دارد.
