منصوربرزگر، سرمربی پیشین تیم ملی کشتی آزاد در گفت‌و‌گو با «ایران»:

پیشکسوتان باید الگوی جوانان ورزشکار باشند

پریسا غفاری/ سال‌ها حضور در دنیای قهرمانی و مربیگری، تجربه‌ای ارزشمند در اختیار پیشکسوتان ورزش قرار می‌دهد؛ تجربه‌ای که می‌تواند چراغ راه نسل‌های بعدی باشد. جایگاه پیشکسوتان در ساختار ورزش ایران همچنان با آنچه شایسته سال‌ها تلاش و افتخارآفرینی آنهاست، فاصله دارد. منصور برزگر، چهره نام‌آشنای کشتی ایران که سال‌های بسیاری از عمر خود را در این رشته سپری کرده، معتقد است بی‌توجهی به سرمایه‌های انسانی ورزش، نه‌تنها موجب دلسردی پیشکسوتان می‌شود، بلکه استعدادهای جوان را نیز از مسیر ورزش دور می‌کند.
سرمربی پیشین تیم ملی کشتی آزاد در گفت‌و‌گو با«ایران» با انتقاد از نحوه استفاده مدیران ورزشی از ظرفیت پیشکسوتان می‌گوید: «هر مدیری که سر کار می‌آید به پیشکسوتان کاری ندارد. اگر در بزنگاهی کسی سراغ پیشکسوت برود، تنها از تجربه و اعتبار او به‌عنوان ابزاری برای تأیید حرف‌های خود استفاده می‌کند؛ غافل از اینکه تجربه پدر علم است.»
منصور برزگر معتقد است بی‌توجهی به پیشکسوتان تنها به نادیده گرفتن تجربه آنها در حوزه مدیریت برنمی‌گردد و پیامدهای گسترده‌تری برای ورزش کشور دارد. او در این باره می‌گوید: «ورزش ایران در استعدادکشی نابغه است و متأسفانه در این زمینه هم نمی‌توانیم کاری بکنیم، چون تمام توجه‌ها به سمت فوتبال رفته است. آن‌قدر به فوتبال توجه می‌شود و اسپانسرها به این رشته علاقه دارند که کشتی، وزنه‌برداری و حتی تکواندو، با وجود اینکه بار اصلی مدال‌آوری در بازی‌های المپیک را بر دوش می‌کشند، سهم چندانی از این توجه ندارند.»
او برای روشن شدن ابعاد این بی‌توجهی به رفتار تلویزیون و رسانه‌ها اشاره می‌کند: «وقتی قهرمان کشتی المپیک در رقابت‌های جهانی روی تشک می‌رود، تلویزیون تصویر مبارزه او را قطع می‌کند تا مسابقه فوتبال، آن هم نه بازی تیم ملی، بلکه هفته یازدهم لیگ را نشان دهد، چه انتظاری می‌توان داشت که جوان علاقه‌مند به ورزش به سمت کشتی بیاید؟ چه برسد به اینکه پیشکسوتان این رشته را بشناسد. او با خود فکر می‌کند وقتی رسانه رسمی به قهرمان المپیک اهمیت نمی‌دهد، چرا باید کشتی بگیرم؟ همین نکته‌های به ظاهر کوچک، زمینه فرار استعدادها و بی‌اعتمادی پیشکسوتان را فراهم می‌کند.»
منصور برزگر در ادامه، درباره حمایت‌های مالی از قهرمانان و پیشکسوتان نیز توضیح می‌دهد: «صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان، متناسب با بودجه‌ای که در اختیار دارد و در حد بضاعت خود از این افراد حمایت می‌کند، اما با توجه به شرایط اقتصادی فعلی، مستمری تعیین‌شده برای پیشکسوتانی که اغلب بازنشسته هستند، کفاف زندگی آنها را نمی‌دهد.»
وی پیشکسوتان را گنجینه‌های ارزشمند ورزش کشور می‌داند و بر ضرورت حفظ شأن و جایگاه آنها تأکید می‌کند: «قهرمانان با آثاری که از گذشته خود به جا گذاشته‌اند، جاودانه هستند. فرهنگ ملی را قهرمانان و پیشکسوتان نشان می‌دهند. باید فضای ورزش را پاک نگه داشت. پیشکسوتان الگوی نسل جوان هستند و باید جایگاه شایسته‌ای داشته باشند.»