در حافظه موقت ذخیره شد...
ناصر ابراهیمی، سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال در گفت و گو با «ایران»
خانهنشینی و دوری از مردم پیشکسوتان را آزار میدهد
ناصر ابراهیمی با انتقاد از وضعیت پیشکسوتان فوتبال ایران معتقد است این افراد جایگاه شایستهای در ساختار ورزش ندارند و توجه به آنها اغلب به برگزاری مراسمهای نمادین محدود شده است. او در این باره میگوید: «امروز پیشکسوتان در فوتبال ایران هیچ جایگاهی ندارند و ورزش و فوتبال هم علاقهای به استفاده از ما ندارند. متأسفانه در ورزش باب شده که تقدیر از پیشکسوتان فقط به مراسم بدرقه در ورزشگاه شیرودی محدود شود. به نظرم این ورزشگاه بیشتر از جامعه ورزش ما را میشناسد.»
مربی پیشین تیم فوتبال پرسپولیس با اشاره به پنج دهه فعالیت خود در فوتبال ادامه میدهد: «۵۰ سال از عمرم را در فوتبال ایران مربیگری کردم و در سختترین شرایط ممکن سرمربی تیم ملی شدم و اجازه ندادم فوتبال ایران با مشکل روبهرو شود، اما امروز حتی به معمولیترین مراسمهای فوتبالی هم دعوت نمیشوم. بهشدت از فوتبال دلزده شدهام و متأسفم که بگویم دیگر احترامی در این رشته باقی نمانده و تمامی پیشکسوتان خانهنشین شدهاند. بیش از هر چیز، خانهنشینی و دوری از مردم ما را آزار میدهد. سالها در میان مردم بودیم، اما امروز شاید بسیاری از جوانان هم ما را نشناسند.»
ابراهیمی بخش دیگری از انتقادهای خود را متوجه مدیران ورزشی میکند و معتقد است نبود حافظه تاریخی در مدیریت ورزش، به فراموش شدن چهرههای اثرگذار منجر شده است. او میگوید: «مدیرانی که مسئولیت فدراسیونها و باشگاهها را برعهده میگیرند، یا ورزشی نیستند یا حافظه تاریخی ورزشی خود را از دست دادهاند. ورزش ایران افراد بزرگ کم نداشته و همچنان چهرههای ارزشمند زیادی دارد. پرسش ما این است، چرا تا زمانی که زنده هستیم، کسی سراغی از ما نمیگیرد؟ گاهی هم یادآوری نام پیشکسوتان تنها برای تبلیغات مدیران و جمع کردن رزومه است تا به هواداران نشان دهند برای گذشته باشگاه اهمیت قائل هستند.»
او با لحنی گلایهآمیز ادامه میدهد: «شاید زمانی به یادشان بیفتد که علیدوستی نامی بوده، حسن حبیبی نخستین سرمربی تیم ملی پس از انقلاب بوده یا ناصر ابراهیمی پنج دوره پرسپولیس را قهرمان کرده است که دیگر در قید حیات نباشیم. آن وقت است که در ردیف اول عزاداران میایستند.»
ابراهیمی برای نمونه به باشگاه رئال مادرید اشاره میکند و میگوید: «فلورنتینو پرز حدود ۱۷ سال مدیریت این باشگاه را برعهده داشته و بارها از بازیکنان سابق در سمتهای مختلف استفاده شده است. چنین رویکردی به حفظ جایگاه و اعتبار باشگاه کمک میکند.»
او در پایان با قدردانی از حمایت صندوق قهرمانان و پیشکسوتان تأکید میکند: «درست است که دریافتی قهرمانان و پیشکسوتان بسیار کم است، اما ارزشی که مدیران این مجموعه برای آنها قائل هستند، ارزشمند است و باید از آنها تشکر کرد.»

