بررسی آماری عملکرد هندبال در سه دوره اخیر بازیهای آسیایی
افول تدریجی
گروه ورزشی/ عملکرد تیم ملی هندبال مردان ایران در سه دوره اخیر بازیهای آسیایی، از جاکارتا ۲۰۱۸ تا هانگژو ۲۰۲۲ و ناگویا ۲۰۲۶، نشاندهنده افت تدریجی شاخصهای آماری این تیم و افزایش فاصله آن با مدعیان اصلی هندبال آسیاست. ایران در بازیهای آسیایی جاکارتا با سه پیروزی و سه شکست، در جایگاه پنجم قرار گرفت. این تیم در شش مسابقه خود ۲۰۲ گل به ثمر رساند و ۱۵۲ گل دریافت کرد تا با تفاضل گل مثبت ۵۰، عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش بگذارد. میانگین گلزنی ایران در این دوره ۳۳٫۷ گل در هر مسابقه بود که بیانگر توان هجومی مناسب تیم ملی بود. چهارسال بعد، در بازیهای آسیایی هانگژو که در سال ۲۰۲۳ برگزار شد، عملکرد ایران با افت همراه بود. ملیپوشان در شش مسابقه به یک پیروزی، یک تساوی و چهار شکست دست یافتند و در نهایت رتبه ششم را کسب کردند. ایران در این دوره ۱۶۹ گل زد و ۱۶۴ گل دریافت کرد. میانگین گلزنی تیم به ۲۸٫۲ گل در هر مسابقه کاهش یافت و تفاضل گل نیز از مثبت ۵۰ در جاکارتا به مثبت پنج رسید. این آمار نشان میداد که توان هجومی ایران کاهش یافته و فاصله گلهای زده و خورده به شکل محسوسی کمتر شده است. در بازیهای آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ نیز روند نزولی شاخصهای آماری ادامه یافت. ایران در مرحله گروهی با یک پیروزی، یک تساوی و دو شکست، در جایگاه چهارم گروه خود قرار گرفت و به مرحله یکچهارم نهایی صعود کرد. تیم ملی در این مرحله با نتیجه ۳۱ بر ۲۵ مقابل قطر شکست خورد و از رسیدن به نیمهنهایی بازماند. ایران در مجموع پنج مسابقه، ۱۲۳ گل به ثمر رساند و ۱۴۰ گل دریافت کرد. میانگین گلزنی تیم به ۲۴٫۶ گل در هر بازی رسید و تفاضل گل منفی ۱۷ ثبت شد. همچنین میانگین گلهای دریافتی از ۲۵٫۳ گل در جاکارتا به ۲۸ گل در ناگویا افزایش یافت. مقایسه این سه دوره نشان میدهد که میانگین گلزنی ایران طی هشت سال، حدود ۹ گل در هر مسابقه کاهش یافته و عملکرد دفاعی نیز ضعیفتر شده است. قرار گرفتن در رتبه پنجم جاکارتا، ششم هانگژو و حذف در مرحله یکچهارم نهایی ناگویا، بیانگر دشوارتر شدن مسیر ایران برای حضور در جمع مدعیان است. مسأله اصلی، تنها نتیجه نگرفتن در یک مسابقه نیست، بلکه افت مستمر شاخصهای هجومی و دفاعی است. بهبود این شرایط به پشتوانهسازی، پرورش بازیکنان جوان، افزایش عمق ترکیب و حضور مستمر در رقابتهای بینالمللی نیاز دارد.