در حافظه موقت ذخیره شد...
عبدالرضا میرشفیعی، مدیرپیشین تیم‌های ملی شمشیربازی در گفت‌و‌گو با «ایران»:
موفقیت بدون برنامه و سرمایه‌گذاری رقم نمی‌خورد
عبدالرضا میرشفیعی درباره نتایج سابر در ناگویا می‌گوید: «نتایج ضعیف شمشیربازی سابر در ناگویا فاجعه بود. حتی برنزی که علی پاکدامن گرفته را هم نباید مدال فدراسیون دانست، چرا که پاکدامن را فدراسیون پورسلمان نساخته است. او یکی از ستاره‌های سابر است که برای بازی‌های آسیایی در اردوی تیم ملی در کمپ بائو هم نبوده و این برنز را به همت خودش گرفت. حتی کریستین بائو، مربی تیم ملی، روز مسابقه او را کوچ (هدایت) نکرد؛ چرا که با علی پاکدامن دچار اختلاف سلیقه است. بنابراین نباید مدال برنز او را نتیجه کار فدراسیون دانست. بهره‌برداری از این مدال جفا در حق شمشیربازی است. اگر طاها کارگرپور مدال می‌گرفت، فدراسیون می‌توانست آن را به نام خود بزند.»
مدیر پیشین تیم‌های ملی، نمره عملکرد شمشیربازی در ناگویا را نیز منفی ارزیابی می‌کند: «انگار نه انگار که تا قبل از این، سابر ایران همیشه نایب‌قهرمان آسیا بود. چطور می‌شود تیمی که تا پای مدال المپیک می‌رود، در مدت سه سال از نایب‌قهرمانی به نهمی آسیا می‌رسد؟ شاید وقت آن رسیده که وزیر ورزش به داد شمشیربازی برسد.»
او ریشه این نتایج را در ضعف مدیریت فدراسیون می‌داند: «قبلاً شمشیربازان اپه ژاپن نمی‌توانستند ۲۰ ضربه بزنند، حالا کار به جایی رسیده که تیم سابر ایران را شکست می‌دهند. این نتایج ضعیف تنها به دلیل ضعف مدیریت است؛ فدراسیونی که نه کار زیربنایی کرده، نه قدمی برای جوانگرایی اصولی تیم ملی برداشته، نه به استعدادیابی و سرمایه‌گذاری روی شمشیربازان پایه توجه کرده و نه برنامه اصولی داشته است. حالا سابر به جای اینکه اهرمی برای رشد دو اسلحه اپه و فلوره باشد، هم‌ردیف آنها قرار گرفته است.»
میرشفیعی معتقد است بدون برنامه حتی تیم قهرمان جهان نیز می‌تواند سقوط کند: «هیچ موفقیتی بدون برنامه، استراتژی و سرمایه‌گذاری رقم نمی‌خورد. همه رشته‌های ورزشی برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت و بلندمدت می‌خواهند. کشتی را ببینید؛ رسول خادم، قهرمان جهان، وقتی رئیس فدراسیون شد با ایده‌آل‌ها آمد که خیلی هم موفق نبود، اما کشتی دوره علیرضا دبیر را ببینید که با توجه به زیرساخت‌ها و حمایت از استعدادها این رشته را فراگیر کرد. درست است که هر مدیر فنی هم بدون عیب نیست، اما کشتی با تیم دوم خود در ناگویا با چهار مدال طلای روز آخر بازی‌ها، آبروی کاروان ایران را خرید. وقتی مدیریت فدراسیون برای موفقیت تیمش برنامه‌ریزی لازم را داشته باشد قطعاً موفق می‌شود اما وقتی فدراسیون توجهی به آینده ندارد، نمی‌توان انتظار چشم اندازی روشن داشت.»
