محمدرضا تندروان، مربی پیشین تیم ملی والیبال در گفتوگو با«ایران»:
پیش بینی آینده تیم ملی والیبال آسان نیست
گروه ورزشی / جدایی روبرتو پیاتزا از تیم ملی والیبال ایران در شرایطی رقم خورد که تنها دو سال تا بازیهای المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس باقی مانده و والیبال ایران برای بازگشت به جمع المپیکیها مسیر دشواری پیش رو دارد. اکنون فدراسیون والیبال باید در انتخاب سرمربی جدید تصمیمی بگیرد که بتواند زمینه رقابت با قدرتهای برتر جهان را فراهم کند. محمدرضا تندروان، مربی پیشین تیم ملی والیبال، معتقد است نباید با این تغییر، انتظارات غیرواقعبینانه ایجاد کرد و صعود به المپیک را نتیجه قطعی این تصمیم دانست. محمدرضا تندروان درباره تأثیر این تغییر بر شانس صعود ایران به المپیک میگوید: «پیشبینی آینده تیم ملی با پیاتزا یا بدون او کار آسانی نیست. المپیک دو سال دیگر برگزار میشود و نمیتوان از حالا گفت رفتن او و آمدن سرمربی جدید، سهمیه لسآنجلس را برای ما به ارمغان میآورد.» سرمربی صنعتگران ادامه میدهد: «در حال حاضر پروسه انتخابی المپیک پیشروی ماست که مسیر بسیار سختی دارد. وقتی وارد یک پروسه جدید میشوید، هر تغییری میتواند تیم را با اتفاقات تازهای روبهرو کند. بنابراین باید مسافر المپیک شدن را به زمان سپرد.» او درباره دلایل پایان همکاری با سرمربی ایتالیایی نیز به موضوع تماموقت بودن مربی اشاره میکند: «فدراسیون از عنوانی استفاده میکند که به سرمربی تماموقت نیاز دارد و میتوان دو برداشت از آن داشت. اول اینکه سرمربی و تمام اعضای کادر فنی باید در اردوها حضور مستمر داشته باشند. این موضوع برای شروع کار اهمیت دارد تا بتوانیم در شرایط بهتری کنار بازیکنان باشیم. برداشت دوم این است که فدراسیون برای جذب یک مربی تراز اول اقدام میکند؛ مربیای که قبلاً در اختیار داشتیم اما او را از دست دادیم. حالا باید دید گزینه بعدی چه کسی است و آیا عملکرد بهتری از پیاتزا خواهد داشت؟» تندروان با اشاره به جایگاه والیبال ایران میگوید: «تیم ما قابل احترام است و در میان ۱۰ کشور برتر رنکینگ قرار دارد. مربیان خارجی هم برای همکاری با ایران تمایل نشان میدهند. امیدوارم در زمینه انتخاب سرمربی جدید اخبار خوبی بشنویم.»
او درباره دشواری صعود به المپیک لسآنجلس هشدار میدهد: «در ورزش هیچ تضمینی وجود ندارد که یک روند جدید به صعود ختم شود. والیبال دنیا رشد عجیبی داشته و در لیگ ملتهای ۲۰۲۶ دیدیم تعداد تیمهای سطح اول جهان از ۲۰ تیم هم بیشتر شده است. قرار گرفتن در جمع ۱۲ تیم المپیک بسیار دشوار است. باید این واقعیتها را ببینیم و توقع جامعه را مدیریت کنیم.»