در حافظه موقت ذخیره شد...
مصطفی هاشمی طبا، رئیس پیشین کمیته ملی المپیک در گفتوگو با «ایران»:
بودجه ورزش را با خطکش المپیک تقسیم نکنید
سید مصطفیهاشمیطبا درباره این موضوع میگوید: «اصلاً تقسیمبندی فدراسیونها به المپیکی و غیرالمپیکی را قبول ندارم. بهتر بود براساس تفاوت نیازها، ظرفیتها، هزینههای آمادهسازی، امکان درآمدزایی رشتههای مختلف و برنامهای که هر فدراسیون دارد، برای آنها اعتبار مشخص شود.»
او با اشاره به ضرورت حمایت از رشتههای مدالآور ادامه میدهد: «این نوع تقسیمبندی نباید اعمال شود، بلکه کمیته ملی المپیک باید درباره میزان اختصاص بودجه به هر فدراسیون المپیکی تصمیم بگیرد. ورزشکاران ایران در سه رشته کشتی، وزنهبرداری و تکواندو، بویژه در دو رشته از المپیک ۱۹۴۸، همواره مدالآور بودهاند. بنابراین با تقویت این رشتهها، باید برای مدالآوری در رشتههای دیگر هم برنامهریزی کنیم.» رئیس پیشین کمیته ملی المپیک تأکید میکند که برنامهریزی نباید تنها به نوشتن اهداف روی کاغذ خلاصه شود. به گفته او، هزینه آمادهسازی، تعداد ورزشکاران، شرایط رقابت با کشورهای صاحبنام، شانس کسب سهمیه و احتمال دستیابی به مدال در هر رشته متفاوت است و صرف المپیکی بودن نمیتواند مبنای تعیین اعتبارات باشد. هاشمیطبا درباره نگرانی فدراسیونهای غیرالمپیکی از کاهش حمایتهای مالی نیز میگوید: «این فدراسیونها علاوه بر فعالیت قهرمانی، مسئولیت توسعه رشته خود، برگزاری مسابقات داخلی، استعدادیابی و حضور در رقابتهای جهانی و آسیایی را برعهده دارند و برای انجام این مأموریتها به منابع مالی نیازمندند. بنابراین استفاده از عنوان المپیکی و غیرالمپیکی میتواند اشتباهاتی در نظام تخصیص اعتبارات ایجاد کند.» او هشدار میدهد که اولویت دادن صرف به مدالآوری المپیک ممکن است فاصله مالی فدراسیونها را افزایش دهد؛ چراکه برخی رشتهها در بازیهای آسیایی شانس بیشتری برای کسب مدال دارند و نباید موفقیت آنها در ارزیابی عملکرد نادیده گرفته شود.
رئیس پیشین سازمان تربیت بدنی همچنین درباره ردیفهای بودجهای اعلامشده از سوی مجلس معتقد است: «مجلس باید تصمیمگیری در این حیطه را به متخصصان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک بسپارد. نمایندگان برای حفظ سلامتی و گسترش شادابی جامعه باید به افزایش بودجه ورزش رأی بدهند و تقسیم اعتبارات را به وزیر بسپارند.» او با اشاره به مشکلات مالی فدراسیونها تأکید میکند: «انتظار من این است که برای المپیک لسآنجلس از فدراسیونها برنامه مشخصی بخواهند و اعتبار لازم را برای اجرای آن تأمین کنند.» هاشمیطبا درباره نظام پاداشدهی نیز میگوید: «المپیکی بودن یک رشته بهتنهایی دشواری کسب مدال را مشخص نمیکند. حتی در رشتههای المپیکی سطح رقابت و تعداد مدعیان متفاوت است. بنابراین باید شاخصهای دقیق، شفاف و قابل دفاعی برای ارزیابی ارزش مدالها تعریف شود؛ معیارهایی که هم جایگاه رقابتها را در نظر بگیرند و هم ارزش تلاش ورزشکاران را نادیده نگیرند.»

