«ایران» ضرورت بازنگری در شیوه تخصیص بودجه فدراسیون‌های ورزشی را بررسی می‌کند
توزیع اعتبار در مسیر عدالت
سینا حسینی/ توزیع اعتبارات میان فدراسیون‌های ورزشی یکی از موضوعات مهم و اثرگذار در مدیریت ورزش کشور است؛ موضوعی که ارتباط مستقیمی با کیفیت برنامه‌های آماده‌سازی، شرایط فعالیت تیم‌های ملی و میزان موفقیت ورزشکاران در میادین بین‌المللی دارد. در شرایطی که منابع مالی ورزش محدود است و هر فدراسیون برای تحقق اهداف خود با هزینه‌های متفاوتی روبه‌روست، نحوه تخصیص بودجه اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. پرسش اساسی اینجاست که آیا سهم فدراسیون‌ها از اعتبارات ورزشی با عملکرد، افتخارآفرینی و ظرفیت مدال‌آوری آنها تناسب دارد؟ نگاهی به نتایج رقابت‌های رسمی بین‌المللی، بازی‌های آسیایی و المپیک نشان می‌دهد برخی رشته‌ها با وجود برخورداری از منابع مالی محدود، سهم قابل‌توجهی در افتخارات ورزش ایران دارند. مدال‌آوری این رشته‌ها حاصل سال‌ها تلاش ورزشکاران، مربیان و مجموعه‌های فنی است؛ اما پشت این موفقیت‌ها، هزینه‌های سنگین اردوهای آماده‌سازی، تجهیزات تخصصی، اعزام‌های بین‌المللی و برنامه‌های پشتیبانی قرار دارد. طبیعی است فدراسیونی که با وجود محدودیت امکانات افتخارآفرینی می‌کند، انتظار داشته باشد دستاوردهای آن در نظام تخصیص اعتبارات بازتاب پیدا کند. عدالت در بودجه‌بندی به معنای تقسیم مساوی منابع میان همه فدراسیون‌ها نیست، بلکه برقراری تناسب میان عملکرد، میزان مدال‌آوری، ظرفیت حضور در رقابت‌های مهم، تعداد ملی‌پوشان، هزینه‌های تخصصی و برنامه‌های توسعه‌ای هر رشته را دنبال می‌کند. عملکرد در بازی‌های المپیک، بازی‌های آسیایی و مسابقات جهانی و قهرمانی آسیا، در کنار ظرفیت تیم‌های ملی، برنامه‌های استعدادیابی و پشتوانه‌سازی، میزان نیاز مالی رشته‌ها، بهره‌وری مدیریتی و توسعه ورزش پایه، از جمله شاخص‌هایی هستند که می‌توانند مبنای ارزیابی و تعیین سهم اعتبارات فدراسیون‌ها قرار گیرند.
واقعیت این است که برخی فدراسیون‌ها با وجود کارنامه قابل دفاع در عرصه بین‌المللی، همچنان با چالش‌های مالی جدی مواجه هستند. این شرایط می‌تواند کیفیت آماده‌سازی ورزشکاران و آینده مدال‌آوری رشته‌های موفق را تحت‌تأثیر قرار دهد. ارتباط منطقی میان عملکرد و حمایت مالی، انگیزه‌ای جدی برای ورزشکاران، مربیان و مدیران ایجاد می‌کند و رقابتی سازنده میان فدراسیون‌ها به وجود می‌آورد.
توزیع بودجه بر پایه عملکرد و ظرفیت توسعه رشته‌ها، باید به رویکردی پایدار در مدیریت ورزش کشور تبدیل شود. بودجه ورزش تنها مجموعه‌ای از ارقام و اعتبارات نیست، بلکه بازتابی از نگاه مدیریتی به شایستگی، تلاش و موفقیت است. فدراسیونی که با وجود امکانات محدود، پرچم ایران را در بازی‌های آسیایی و المپیک به اهتزاز درمی‌آورد، شایسته حمایت متناسب با عملکرد خود است.
نادیده گرفتن این واقعیت، انگیزه قهرمانان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و مسیر تکرار افتخارات را دشوار می‌کند.
