در حافظه موقت ذخیره شد...
فائزه احمدی، ملی‌پوش پاراتیراندازی در گفت‌و‌گو با «ایران»:
مدال‌آوران پاراآسیایی مظلوم‌ترین ورزشکاران هستند
می‌کنند.
فائزه احمدی، ملی‌پوش پاراتیراندازی ایران که پس از قهرمانی جهان، در بازی‌های آسیایی ناگویا نیز بالاتر از ساره جوانمردی، ملکه تیراندازی ایران، ایستاد و مدال طلای دیگری کسب کرد، هنوز پاداش سه میلیارد تومانی این موفقیت را دریافت نکرده است؛ جایزه‌ای که از پاداش قهرمانی جهان نیز بیشتر بود.
فائزه احمدی با وجود رضایت نسبی از شرایط تعیین پاداش قهرمانان، معتقد است مدال‌آوران پاراآسیایی در دریافت مطالبات خود با کم‌توجهی مواجه هستند. او در گفت‌و‌گو با «ایران» می‌گوید: «مدال‌آوران پاراآسیایی، به نظرم مظلوم‌ترین ورزشکاران هستند و گویا دغدغه‌های ورزشی این افراد اهمیت چندانی ندارد، چراکه هنوز پاداش‌های پای سکوی خود را هم دریافت نکرده‌ایم.»
او با اشاره به پیگیری‌های انجام شده برای دریافت جوایز ادامه می‌دهد: «قبل از اعزام، قول‌ها و وعده هایی داده شد، اما اکنون اعلام کرده‌اند که این مبلغ را در دو بخش واریز می‌کنند. زمانی این پول به دست ما می‌رسد که با توجه به شرایط اقتصادی، حتی نتوانیم خانه‌ای در پایین‌ترین منطقه شهر بخریم. نمی‌دانم چرا قوانین و آیین‌نامه‌های مربوط به پاداش‌ها تا این اندازه تناقض دارند. تیراندازی رشته‌ای است که اغلب مسابقات آن در سطح جهانی برگزار می‌شود، اما فقط پاداش جام جهانی را به ما می‌دهند که مبلغ آن بسیار پایین‌تر از پاداش بازی‌های آسیایی
است.»
این ملی‌پوش پاراتیراندازی درباره حقوق ماهیانه ورزشکاران پارا نیز توضیح می‌دهد: «باورتان می‌شود حقوق ماهیانه‌ای که دریافت می‌کنیم، فقط در حد هزینه ایاب‌وذهاب ماست؟ البته نمی‌توان از فدراسیون جانبازان ایراد گرفت؛ چون بودجه آن متناسب با تعداد رشته‌ها و ورزشکارانش نیست. همین که به مدال‌آوران طلا، نقره و برنز حقوق یکسانی می‌دهند، جای شکر دارد. این فدراسیون حتی اسپانسر مالی هم ندارد و کمیته ملی پارالمپیک نیز با کمبود بودجه روبه‌رو است.»
احمدی با اشاره به شرایط شخصی خود توضیح می‌دهد: «من نه شغلی دارم و نه درآمدی و دانشجو هم هستم. حقوقی که دریافت می‌کنم، صرف زندگی و بخشی از هزینه‌های دانشگاه می‌شود؛ درحالی که برای ورزش به مکمل‌های ورزشی و ساچمه نیاز دارم. هر فشنگ ۳۰۰ هزار تومان هزینه دارد و در هر تمرین باید ۵۰ تا ۶۰ فشنگ شلیک کنم. در دوران اردوها فدراسیون این هزینه‌ها را تأمین می‌کند، اما برای دوران ریکاوری و سایر زمان‌ها باید ۱۰ برابر هزینه کنیم.»
او در پایان خواستار اصلاح قوانین حمایتی و برقراری مستمری مادام‌العمر برای قهرمانان می‌شود: «هر ورزشکار حرفه‌ای برای موفقیت به تمرکز نیاز دارد؛ به شرطی که برای تأمین هزینه‌های زندگی با دردسر مواجه نباشد. تغییر قوانین و دریافت مستمری مادام‌العمر می‌تواند فشار اقتصادی را کاهش دهد، حاشیه‌امنی برای ورزشکاران ایجاد کند و به افزایش طول دوران قهرمانی آنها
کمک کند.»
