نیاز مبرم به برنامه‌ریزی هدفمند
احسان مهاجر شجاعی
دبیر پیشین فدراسیون دوومیدانی
بانوان در دوومیدانی ایران پتانسیل فراوانی دارند و مدال زهرا زارعی نشان داد سرمایه‌گذاری هدفمند در این بخش می‌تواند بازدهی بیشتری به همراه داشته باشد. تحقق این هدف، نیازمند تغییر در مدیریت بانوان است. نایب رئیس فعلی بانوان که حدود ۱۰ تا ۱۲ سال با فدراسیون‌های مختلف همکاری کرده، تاکنون ایده و برنامه مشخصی برای پیشرفت این بخش ارائه نداده است.
چهار مدال دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، حاصل تلاش و زحمت ورزشکاران است. از سوی دیگر، پس از پایان دوران قهرمانی احسان حدادی و حضور او در رأس فدراسیون، منابع مالی قابل توجهی که پیش‌تر صرف او می‌شد، اکنون به دوومیدانی اختصاص یافته و برای ورزشکاران هزینه می‌شود. راه‌اندازی کمپ‌های تیم ملی برای ورزشکاران نیز اقدامی مثبت است.
با وجود این، پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ چرا وعده کسب ۱۰ مدال به چهار مدال محدود شد و چرا پاسخ روشنی درباره این فاصله ارائه نمی‌شود؟ پیش‌تر نیز در دوره ریاست حسین کیهانی، وعده جذب هزار میلیارد تومان از سوی اسپانسر مطرح شد، اما سرمایه‌ای متناسب با این وعده وارد دوومیدانی نشد. به نظر می‌رسد یکی از دوره‌های موفق مدیریت این رشته، دوران مصطفی کریمی بود که آثار آن در بازی‌های آسیایی گوانگژو نمایان شد.
چهار مدال ناگویا، بویژه طلای محمدرضا طیبی و نقره‌های علی امیریان و زهرا زارعی، دستاوردی ارزشمند است؛ اما ارزیابی عملکرد فدراسیون تنها به شمار مدال‌ها محدود نمی‌شود. باز ماندن یک مدعی مدال از ادامه رقابت به دلیل مشکل کفش، پرسش‌هایی جدی درباره آماده‌سازی و مدیریت جزئیات ایجاد می‌کند.
دوومیدانی برای پیشرفت به ساخت پیست‌های بیشتر، تقویت رده‌های پایه و حمایت از مربیان شهرستانی نیاز دارد. دعوت مربیان شاخص استان‌ها به اردوهای ملی می‌تواند مؤثر باشد؛ همان‌طور که صادق صمیمی، شاگرد داریوش صمیمی، نمونه‌ای از ظرفیت مربیان داخلی است. ناگویا پایان رقابت‌ها بود، اما پرسش‌ها درباره عملکرد فدراسیون احسان حدادی همچنان ادامه دارد.
