تعداد مدال‌ها نسبت به هانگژو دو برابر شد

جهش ایرانی‌ها

گروه ورزشی / عملکرد تیم ملی دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با کسب چهار مدال شامل یک طلا، دو نقره و یک برنز به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با دو دوره قبلی بازی‌ها، از بهبود مدال‌آوری این رشته حکایت دارد. کاروان دوومیدانی ایران با ۱۱ ورزشکار در این رقابت‌ها حضور یافت و علاوه بر افزایش مجموع مدال‌ها، موفق شد در بخش زنان نیز به دستاوردی تاریخی برسد.
ایران در بازی‌های آسیایی جاکارتا ۲۰۱۸ سه مدال شامل دو طلا و یک نقره به دست آورد. احسان حدادی در پرتاب دیسک و حسین کیهانی در دوی ۳۰۰۰ متر با مانع روی سکوی اول ایستادند و امیر مرادی نیز مدال نقره دوی ۱۵۰۰ متر را کسب کرد. این نتایج نشان می‌داد دوومیدانی ایران در چند ماده مختلف توان رقابت برای کسب مدال را دارد و می‌تواند به بیش از یک طلای آسیایی دست پیدا کند.
در مقابل، عملکرد ایران در هانگژو ۲۰۲۲ که در سال ۲۰۲۳ برگزار شد، با افت همراه بود. تعداد مدال‌های کاروان دوومیدانی به دو رسید. محدودشدن تمام مدال‌های ایران به پرتاب دیسک و کاهش مجموع مدال‌ها از سه به دو، نشان‌دهنده افت تنوع مدال‌آوری در این دوره بود.
ناگویا را می‌توان نقطه بازگشت دوومیدانی ایران به مسیر صعود دانست. محمدرضا طیبی با کسب طلای پرتاب وزنه، زهرا زارعی با نقره دوی ۴۰۰ متر زنان، علی امیریان با نقره دوی ۸۰۰ متر و صادق صمیمی با برنز پرتاب دیسک، چهار مدال ایران را به دست آوردند. نقره زهرا زارعی نیز اولین مدال دوومیدانی زنان ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی بود؛ دستاوردی که اهمیت ویژه‌ای در ارزیابی عملکرد این رشته دارد.
مجموع مدال‌های ایران در ناگویا نسبت به هانگژو دو برابر شد و در مقایسه با جاکارتا نیز یک مدال افزایش یافت. با وجود این پیشرفت، تعداد مدال‌های طلا از دو مدال جاکارتا به یک مدال کاهش یافته و با هانگژو برابر مانده است. بنابراین، رشد ایران در ناگویا بیشتر در مجموع مدال‌ها و گسترش دامنه مدال‌آوری نمود پیدا کرده است.
در کنار این موفقیت‌ها، مسأله تداوم نتایج در مواد مختلف همچنان اهمیت دارد. حذف فاطمه محیطی‌زاده از ادامه هفت‌گانه به‌دلیل مسأله استاندارد کفش و ناکامی برخی نمایندگان در رسیدن به سکو، از چالش‌های این دوره بود. در مجموع، ناگویا بهترین عملکرد دوومیدانی ایران پس از گوانگژو ۲۰۱۰ ارزیابی شده است؛ روندی امیدوارکننده که تداوم آن به ارتقای آمادگی ورزشکاران، کاهش خطاهای فنی و تقویت حضور ایران در مواد متنوع وابسته خواهد بود.