حمید درخشان، کارشناس فوتبال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

باید با نظارت جلوی پول‌پاشی باشگاه‌ها را بگیریم

گروه ورزشی /  نبود شفافیت در قراردادهای بازیکنان و مربیان فوتبال با باشگاه‌ها باعث شده است تا محکومیت‌های بین‌المللی نصیب فوتبال کشورمان شود؛ مسأله‌ای که حمید درخشان، آن را یک معضل بزرگ برای فوتبال باشگاهی می‌داند و در این باره می‌گوید: «وقتی در ثبت قرارداد از تخصص افراد آشنا به کار استفاده نمی‌شود، مجبور به بستن قراردادهایی می‌شویم که تعهداتی را برای باشگاه ایجاد می‌کند و در صورت لغو آنها، محرومیت‌هایی را به همراه دارد. با اینکه وقتی ضرر و اشتباه شکل می‌گیرد، تازه نهادهای نظارتی ورود می‌کنند، در صورتی که نظارت از همان ابتدا می‌تواند مشکلات را کمتر کند.»
مربی فوتبال ایران در ادامه توضیح می‌دهد: «قراردادها همیشه اشتباه نیست، ولی مهم این است که از ابتدا و در گفت‌وگو با بازیکن و سرمربی خارجی، مدیریت اعلام نظر کامل داشته باشد و با استفاده از مشاوران و کارشناسانی که در این زمینه نخبه هستند، اقدام و ورود به مسأله کند. حتی نهادهای نظارتی، چون سازمان بازرسی کشور، مشاورانی دارند که در این مبحث می‌توانند اطلاعاتی درباره نوع قراردادها در اختیار مدیران باشگاه‌ها بگذارند. در هر حال، چون در کشورمان ورزش را به عنوان یک صنعت قبول ندارند و نگاه، نتیجه‌گرایی و صرف هزینه است، توجهی به ثبت و مواد آن قرارداد ندارند؛ چون منابع آنها بیشتر از بودجه عام تأمین می‌شود. صنعت، خود کلمه به کلمه معنا دارد و بر این اساس لازم است نهادهای قانونی، به عنوان مرجعی ذی‌صلاح، ناظر محاسبات این بودجه‌ها باشند و نگذارند ریخت‌وپاش‌های زیاد صورت بگیرد؛ وگرنه مرتب مدیران بدهی‌های سنگین ایجاد می‌کنند و با هر تغییر مدیریتی، مبالغ خسارت‌ها بیشتر می‌شود.»
درخشان همچنین تزریق بودجه عمومی به بدنه فوتبال باشگاهی را بزرگ‌ترین عامل این خسارت‌ها می‌داند: «وقتی باشگاه به صورت خصولتی اداره می‌شود، بودجه زیادی تزریق می‌شود و هیچ مدیریتی پاسخگوی دخل و خرج‌ها نیست. در صورتی که در باشگاه خصوصی، مدیریت از بودجه شخصی هزینه کرده و ذره‌ذره آن را حساب و کتاب می‌کند. پس بهتر است با نظارت سازمان‌های بازرسی که خیلی تأثیرگذار هم هستند، از اتلاف مالی جلوگیری و بودجه را صرف زیرساخت‌ها و آکادمی‌ها کنند تا بودجه به هدر نرود.»
درخشان درباره ضرورت شفاف‌سازی در حوزه مالی باشگاه‌های فوتبال می‌گوید: «شفاف‌سازی زمانی معنی پیدا می‌کند که ناظری از سوی نهادهای نظارتی آن را تأیید کند. اما وقتی نظارتی وجود ندارد، هر باشگاهی به‌راحتی صحبت از شفافیت مالی می‌کند. آیا شما تاکنون امضای ناظر نهادی را زیر برگه‌های شفافیت دیده‌اید؟ هر کسی می‌تواند در این زمینه سندسازی کند. پس ابتدا باید از یک مشاور و خبره حقوقی استفاده کرد و سپس سازمان بازرسی از ابتدا ورود کند تا در شرایطی که کشور با مشکلات معیشتی روبه‌رو است، بیشتر از این خسارت نبیند.»