عابدینی، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

بودجه را خرج می‌کنیم، اما کسی پاسخگو نیست

پریسا غفاری/ در فوتبال ایران که بخش قابل توجهی از منابع مالی باشگاه‌ها از محل بودجه‌های عمومی تأمین می‌شود، نحوه هزینه‌کرد این منابع و نظارت بر عملکرد مدیران اهمیت ویژه‌ای دارد. حجم بالای قراردادهای بازیکنان و مربیان، هزینه‌های جاری و تعهدات مالی باشگاه‌ها، ضرورت وجود سازوکارهای دقیق نظارتی را دوچندان کرده است. نظارت مؤثر می‌تواند از تصمیم‌های پرهزینه، اشتباهات مدیریتی، انعقاد قراردادهای نامناسب و ایجاد تعهدات مالی سنگین برای باشگاه‌ها و کشور جلوگیری کند؛ مسأله‌ای که امیر عابدینی، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال، نیز بر آن تأکید دارد.

عابدینی در گفت‌وگو با «ایران»، وجود مشاور فنی و حقوقی در هر باشگاه را یکی از راه‌های جلوگیری از ریخت‌وپاش و محکومیت‌های مالی می‌داند و می‌گوید: «مشکل عمده در ورزش حرفه‌ای و باشگاه‌های ما این است که تنها هزینه می‌کنیم، بدون اینکه از مشاور یا کارشناس نخبه کمک بگیریم تا مبادا اشتباهی در ثبت قرارداد و جذب بازیکن یا مربی انجام شود که به محکومیت ختم شود. البته استنباط من این است جای مشاوران با واسطه‌ها عوض شده است. بر این اساس آنها در جریان عقد قراردادها تنها منافع خودشان را در نظر می‌گیرند.»
مدیرعامل پیشین باشگاه پرسپولیس، مبنای تشکیلات و مدیریت یک مجموعه استاندارد و حرفه‌ای را شامل رعایت چهار تا پنج آیتم می‌داند و در این‌باره توضیح می‌دهد: «نخست کنترل، انسجام و هدایت منابع مالی است، در گام بعدی تعریف بودجه و هزینه، همچنین ساختار تشکیلاتی که نظارت را می‌طلبد. 
در داخل باشگاه به بازرس برمی‌گردد و در سطح کشور سازمانی که منافع ملی و بیت‌المال را تحت نظر دارد. بنابراین چون بودجه از منابع عمومی تزریق می‌شود، هیچ مدیری مسئولیتی در قبال این هزینه‌ها ندارد و وقتی حیف‌ومیل می‌شود و صدای آن درمی‌آید، تازه سازمان بازرسی ورود می‌کند.»
امیر عابدینی در ادامه بر نقش مشاوران حقوقی در جلوگیری از اشتباهات مدیریتی و هزینه‌های اضافی تأکید می‌کند: «مشاور حقوقی از اشتباه مدیریتی، حیف‌ومیل و ریخت‌وپاش‌های فراوان جلوگیری می‌کند. بنابراین هرچقدر جلوی ضرر را زودتر بگیرید، برای باشگاه مهم‌تر است. مگر می‌شود قراردادی در یک باشگاه بسته شود و مسئولین آن باخبر نباشند؟! پس بهتر است در هر باشگاهی نسخه‌ای از قراردادها که به سازمان لیگ ارسال می‌شود، نسخه دیگر آن به سازمان بازرسی برود که در صورت مشکل بسته نشود.»
رئیس پیشین فدراسیون فوتبال همچنین ورود سازمان بازرسی کل کشور به قراردادها و شفافیت مالی باشگاه‌ها را ضروری می‌داند و می‌گوید: «ورزش و فوتبال ما از بودجه‌های عمومی استفاده و مالیات یک درصد خود را صرف ورزش می‌کنند. بودجه‌ای که صاحب آن مردم هستند و قطعاً سازمان بازرسی باید به آن ورود و اسناد را بررسی کند. 
جالب این است باشگاه‌های ما ادعای شفافیت مالی دارند، در صورتی که اصلاً معنای آن را نمی‌دانند. شفاف‌سازی را باشگاه‌هایی چون منچستر، رئال، بارسلونا و... معنی کرده‌اند. آنها از همان ابتدای فصل میزان بودجه را به مردم اعلام می‌کنند تا مردم و نهادها بررسی کنند. ولی آیا ما چنین شرایطی را رعایت می‌کنیم؟ خیر!»
عابدینی، فدراسیون فوتبال را مهم‌ترین نهاد برای همکاری با سازمان بازرسی می‌داند و بر ضرورت اجرای شفافیت مالی در تمام باشگاه‌ها تأکید دارد: «باید به معنای واقعی شفافیت در تمام باشگاه‌ها رعایت شود، یعنی افکارعمومی متوجه شوند پنج باشگاه مدعی فوتبال ایران که نسبت به سایر باشگاه‌ها هزینه بیشتری انجام داده‌اند چه عملکردی داشته‌اند. 
بعد به سراغ پنج باشگاه بعدی برویم و بعد از آن سایر باشگاه‌های دیگر را ملزم به شفاف‌سازی کنیم، تا برای مردم و سازمان بازرسی روشن شود که چه اتفاقاتی در حوزه پولی و مالی رقم خورده است. بر این اساس فرآیند مجوزهای حرفه‌ای اعمال شود تا سازمان بازرسی بتواند با بررسی این عملکردها نظارت بهتری نسبت به عملکرد مدیران داشته باشد.»