فرماندار لامرد در گفتوگو با «ایران» ابعاد انسانی و حقوقی حمله آمریکا به شهروندان غیرنظامی را تشریح کرد
جزئیات تکاندهنده از روز خونین لامرد
در کمتر از یک دقیقه ۴ موشک جدید آمریکا در فاصله ۴۰ متری زمین منفجر شدند و ۷۲۰ هزار ترکش تنگستنی را بر فراز شهر پراکنده کردند
بیتا میرعظیمی
گروه ایران زمین
نهم اسفند ۱۴۰۴، تنها هفت ساعت پس از حمله تروریستی آمریکا و رژیم صهیونیستی به مدرسه شجره طیبه میناب، شهرستان لامرد در جنوب استان فارس صحنه یکی از کمسابقهترین و در عین حال کمتر روایتشدهترین جنایات جنگی آن دوره شد؛ حملهای که اهمیت آن نه فقط به شمار قربانیان، بلکه به ماهیت سلاح به کاررفته و شیوه اجرای این عملیات نظامی علیه یک شهر غیرنظامی بازمیگردد. در این حمله، یک مجموعه ورزشی، مناطق مسکونی پیرامون آن و فضاهای غیرنظامی مجاور، از جمله محدودهای نزدیک به یک دبستان، هدف اصابت موشکهایی قرار گرفتند که بنا بر گزارشها و تحلیلهای منتشرشده، از نوع موشکهای پیشرفته
PrSM (Precision Strike Missile) بودهاند؛ تسلیحاتی که به جای تمرکز بر تخریب نقطهای، با انفجار در ارتفاع پایین و پراکندن حجم عظیمی از ترکشهای تنگستنی، برای ایجاد حداکثر آسیب انسانی در گسترهای وسیع طراحی شدهاند. بر اساس ارزیابیهای منتشرشده، هر یک از این موشکها قابلیت انتشار بیش از ۱۸۰هزار ساچمه یا ترکش تنگستنی را دارند و چهار موشک شلیکشده به لامرد، در مجموع حدود ۷۲۰هزار ترکش را در مدت زمانی کمتر از یک دقیقه بر فراز بخش کوچکی از شهر پراکنده کردند. پیامد این حمله، شهادت و مجروحیت دهها شهروند غیرنظامی، از جمله کودکان، نوجوانان و بانوان ورزشکار بود؛ افرادی که هیچگونه نقش یا حضور نظامی نداشتند. آنچه حادثه لامرد را به رخدادی متمایز در حافظه جنگ رمضان تبدیل میکند، تنها ابعاد انسانی فاجعه نیست، بلکه استفاده از یک سامانه تسلیحاتی پیشرفته با الگوی عملکردی خاص در محیطی کاملاً غیرنظامی است؛ موضوعی که این حمله را به نمونهای قابل تأمل در بررسی ابعاد حقوقی، انسانی و نظامی جنگ تبدیل کرده و ضرورت بازخوانی و ثبت آن در حافظه تاریخی کشور و جهان را دوچندان میسازد. حادثه لامرد از این جهت اهمیت ویژهای دارد که فراتر از یک حمله متعارف نظامی، نمونهای از بهکارگیری یک سامانه تسلیحاتی پیشرفته با الگوی تخریب گسترده در محیطی کاملاً غیرنظامی محسوب میشود. به همین دلیل، این رخداد نهتنها بخشی از حافظه جنگ، بلکه موضوعی قابل بررسی از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه، مطالعات نظامی و پیامدهای انسانی جنگ است.
فرماندار شهرستان لامرد در گفتوگو با «ایران» و در تشریح ابعاد حمله تروریستی و جنایتکارانه آمریکا به این شهرستان گفت: «این حادثه تلخ در اولین روز آغاز جنگ و در ادامه تجاوز نظامی صورتگرفته از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران رخ داد. بر اساس گزارشها و تحلیلهای منتشر شده، در این حمله از نوعی مهمات استفاده شد که ویژگی آن با شیوههای متعارف تخریب متفاوت بود. در حملات معمول، موشک پس از اصابت به زمین یا ساختمان، موجب تخریب مستقیم سازه و ایجاد آوار میشود، اما در این حادثه، انفجارها در ارتفاعی بالاتر از سطح زمین رخ داده و حجم گستردهای از ترکشها بهصورت شعاعی در محیط اطراف پراکنده شده است». وی افزود: «به گفته کارشناسان، هر یک از این موشکها حاوی هزاران ساچمه و قطعه فلزی بهصورت ترکش بوده که پس از انفجار در ارتفاع حدود 30 تا 40 متری زمین، محدوده وسیعی را تحت تأثیر قرار دادهاند. به همین دلیل، خسارات صرفاً محدود به ساختمانها و زیرساختها نبوده و افرادی که در معابر عمومی، حیاط منازل، داخل خودروها یا حتی درون خانهها حضور داشتند، در معرض اصابت مستقیم ترکشها قرار گرفتهاند.»
همه قربانیان
شهروندان عادی بودند
«علی علیزاده»، فرماندار شهرستان لامرد با اشاره به ابعاد انسانی این حادثه گفت: «همه قربانیان، شهروندان عادی بودند. برخی در حیاط منازل خود حضور داشتند، برخی در مسیر تردد روزانه و گروهی نیز در اماکن عمومی و ورزشی بودند. در یکی از مجموعههای ورزشی، دانشآموزان مشغول ورزش بودند که پس از شنیدن صدای انفجار اولیه، برای اطلاع از علت حادثه از سالن خارج شدند و در ادامه در معرض انفجارهای بعدی قرار گرفتند. خوشبختانه بخشی از سازههای موجود مانع از وقوع خسارات بیشتر شد، اما در مجموع حادثهای بسیار تلخ و دردناک رقم خورد.»
علیزاده درباره وضعیت امدادرسانی پس از وقوع حمله نیز اظهار کرد: «با توجه به اینکه این حادثه در روز ابتدایی جنگ رمضان رخ داد، آمادگی لازم برای مواجهه با چنین حجم گستردهای از مجروحان و شهدا در شهرستان وجود نداشت. اولین مقصد مجروحان، بیمارستان شهرستان بود و کادر درمانی در شرایطی دشوار و کمسابقه با حجم بالایی از مصدومان مواجه شدند. بسیاری از مجروحان با جراحات شدید ناشی از اصابت ترکش به مراکز درمانی منتقل شدند و متأسفانه تعدادی از آنان با وجود انجام اقدامات درمانی و جراحی، به دلیل شدت جراحات به شهادت رسیدند.»
وی در پاسخ به این پرسش که چرا ابعاد این حادثه در ماههای گذشته کمتر مورد توجه رسانهها قرار گرفته است، گفت: «موضوع بهطور کامل مغفول نماند، اما در آن مقطع، برخی رخدادهای دیگر که بازتاب بینالمللی گستردهتری داشتند، در اولویت پوشش رسانهای و پیگیریهای حقوقی و دیپلماتیک قرار گرفتند. طبیعی بود که دستگاه دیپلماسی و نهادهای مسئول برای طرح موضوع در مجامع بینالمللی، بر پروندههایی تمرکز کنند که ظرفیت بیشتری برای جلب توجه افکارعمومی جهانی داشتند. در نتیجه، حادثه لامرد تا حدی تحتالشعاع سایر رویدادها قرار گرفت.»
پیگیری قضایی و دیپلماتیک
حمله به غیرنظامیان
فرماندار لامرد با تأکید بر ضرورت پیگیری حقوقی این پرونده اظهار کرد: «اکنون با گذشت زمان و در اختیار بودن مستندات، گزارشها و شواهد متعدد، زمینه برای پیگیری جدیتر این جنایت فراهم شده است. هدف این است که از ظرفیتهای حقوقی و بینالمللی برای اثبات ابعاد این حمله و پیگیری موارد مرتبط با نقض حقوق بشر استفاده شود. در همین راستا، هیأتهایی از نهادهای بینالمللی از جمله نمایندگان مرتبط با حوزههای بشردوستانه و حقوقی از منطقه بازدید و بررسیهای میدانی انجام دادهاند.»
وی ادامه داد: «دستگاه قضایی نیز برای تمامی شهدا و جانبازان این حادثه پروندههای حقوقی تشکیل داده است. آنچه در این پرونده اهمیت دارد، ماهیت غیرنظامی منطقه و قربانیان حادثه است. تمامی شهدا و مجروحان از شهروندان عادی بودند؛ افرادی از اقشار مختلف جامعه شامل معلمان، دانشآموزان، کارکنان شرکتها، بازاریان، زنان خانهدار، ورزشکاران و سایر شهروندانی که در حال انجام فعالیتهای روزمره خود بودند و هیچگونه نقش یا فعالیت نظامی نداشتند.»
فرماندار لامرد در پایان تأکید کرد: «انتظار و مطالبه اصلی مردم منطقه این است که نهادهای مسئول در حوزه قضایی و دیپلماسی، پیگیری پرونده این جنایت جنگی را با جدیت ادامه دهند تا ابعاد حادثه بهصورت دقیق در مجامع بینالمللی مطرح و حقوق آسیبدیدگان و خانوادههای شهدا و جانبازان استیفا شود.»
