شاهین‌طبع، سرمربی اسبق تیم ملی بسکتبال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

ورزش باید خود را از نیاز به دولت رها کند

پریسا غفاری/ مهران شاهین‌طبع، سرمربی اسبق تیم ملی بسکتبال، با تکیه بر تجربیات سال‌ها هدایت تیم‌های ملی و باشگاهی در ایران، معتقد است:«در دوران پساجنگ، چتر ورزش در فدراسیون‌ها باید به‌گونه‌ای مدیریت شود که این نهادها بتوانند از تمامی ظرفیت‌های کشور بهره ببرند و خود را از وابستگی به بودجه دولتی رها کنند.»
او با اشاره به اینکه در سال ‌جاری، ورزش به‌طور قطع از فهرست اولویت‌های کشور خارج خواهد شد، می‌گوید:«با توجه به تجربیات کشورهای پیشرفته، می‌توان با پیوند چند عامل، ورزش را از دولت مستقل کرد. از جمله، سازماندهی ورزش بویژه در باشگاه‌ها به‌عنوان نهادهایی غیردولتی که در بطن جامعه فعالیت می‌کنند. البته دولت نیز باید با تصویب قوانین حمایتی، زمینه سرمایه‌گذاری بیشتر را فراهم کند تا وابستگی به بودجه دولتی کاهش یابد.»
وی ادامه می‌دهد:«همچنین بخشی از پروژه‌های عمرانی، بویژه از سوی شهرداری‌ها، باید به ایجاد زیرساخت‌های ورزشی اختصاص یابد تا در زمین‌های استاندارد، بستر مناسبی برای توسعه ورزش همگانی فراهم شود؛ چرا که ورزش به‌عنوان یکی از مؤثرترین ابزارها برای ایجاد نشاط و سلامت روحی و روانی در جامعه، ضرورتی انکارناپذیر است و نباید از اولویت خارج شود.»
سرمربی فعلی تیم بسکتبال استقلال در ادامه تأکید می‌کند:«یکی از مهم‌ترین میراث هر رخداد بزرگی همچون جنگ، تجربیات و درس‌آموخته‌های آن است. این تجربیات می‌تواند به تولید دانش در حوزه جامعه‌شناسی ورزش منجر شود. همچنین باشگاه‌های حرفه‌ای می‌توانند با بازنگری در عملکرد گذشته و تحلیل مسابقات پیشین، سطح کیفی خود را ارتقا دهند. از سوی دیگر، کمیته بین‌المللی المپیک نیز با بررسی رخدادهای دوره‌های گذشته، در جهت بهبود مدیریت مسابقات آینده گام برمی‌دارد.»
او با اشاره به تجربه کشورهایی چون آلمان و ژاپن پس از جنگ می‌گوید:«در این کشورها، ورزش هیچ‌گاه از اولویت خارج نشد و با تکیه بر ستاره‌ها و جوانان توانستند اعتمادبه‌نفس و آرامش را به جامعه بازگردانند. آنها در میان ویرانه‌های جنگ نشان دادند که می‌توان همچنان امیدوار و پرنشاط زندگی کرد. نمونه‌ای از این رویکرد را در المپیک پاریس نیز شاهد بودیم؛ جایی که تیراندازان و شناگران اوکراینی موفق به کسب مدال‌های ارزشمند شدند. همچنین ادغام ورزشکاران آلمان شرقی و غربی، نتایج درخشانی برای این کشور به همراه داشت.»
شاهین‌طبع در پایان می‌گوید:«نباید ورزش را از اولویت دولت خارج کرد، بلکه باید با تقویت نهادهای غیردولتی، زمینه رشد آن را فراهم آورد. فدراسیون‌ها نیز باید فعالیت‌های اقتصادی خود را گسترش دهند تا بودجه‌های دریافتی صرفاً در مسیر قهرمانی هزینه شود. با فعال‌تر شدن هیأت‌های استانی و ساماندهی و ارزش‌گذاری صحیح باشگاه‌ها، می‌توان به خودکفایی اقتصادی دست یافت. در این ساختار، فدراسیون‌ها سیاست‌گذار کلان هستند و هیأت‌ها نقش اجرایی دارند. همچنین توسعه ورزش پایه، وابسته به قهرمانی و جذب مخاطب است و استفاده از مربیان و بازیکنان خارجی نیز به دلیل نقش آنها در جذب علاقه‌مندان، قابل حذف کامل نیست. تمامی این عوامل در نهایت به ارتقای آموزش و ایجاد بازتاب مثبت در جامعه منجر خواهد شد.»