علی امیریان، دونده ملی‌پوش نیمه استقامت در گفت‌و‌گو با «ایران»:

مدال آسیایی گرفتم، اما انگار اصلاً ما را نمی‌بینند!

گروه ورزشی / مدال نقره ۸۰۰ متر بازی‌های آسیایی ناگویا، رکورد یک دقیقه و ۴۴ ثانیه و قرارگرفتن در جمع ۵۲ دونده برتر جهان؛ دستاوردهایی که به نظر می‌رسد برای جلب توجه مسئولان ورزش و قرارگرفتن در فهرست بورسیه‌های کمیته بین‌المللی المپیک کافی نبوده است. علی امیریان، دونده ۲۱ ساله نیمه‌استقامت بمپور، یکی از ورزشکارانی است که جای خالی‌اش در فهرست بورسیه‌ها به چشم می‌آید. او که در اولین تجربه حضورش در بازی‌های آسیایی به مدال نقره رسید، معتقد است دوومیدانی به‌عنوان رشته مادر المپیک، سهم شایسته‌ای از حمایت‌های ورزشی ندارد. امیریان از غیبت نام ملی‌پوشان دوومیدانی در فهرست بورسیه‌های IOC گلایه دارد. او در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید: «ظاهراً قبلاً هم چنین اتفاقی افتاده و هیچ‌کدام از ورزشکاران دوومیدانی در جمع بورسیه‌شدگان قرار نگرفته‌اند. ما در ناگویا مدال ارزشمندی گرفتیم و رکوردهای خوبی هم ثبت کردیم. انتظار می‌رفت نام دست‌کم یک دوومیدانی‌کار در این فهرست باشد، اما متأسفانه خیلی راحت از کنار این رشته گذشتند.»
این دونده جوان بی‌توجهی مسئولان ورزش به شرایط دوومیدانی‌کاران را ناراحت‌کننده می‌داند و با اشاره به عملکرد خود در ناگویا ادامه می‌دهد: «واقعاً جای تأسف دارد که هیچ‌کدام از بچه‌های دوومیدانی بورسیه IOC نشده‌اند. آیا مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک می‌دانند من با چه شرایطی و با رکورد یک دقیقه و ۴۴ ثانیه در بازی‌های آسیایی دویدم؟ اکنون در جمع ۵۲ دونده برتر دنیا قرار دارم و ۵۶ نفر اول رنکینگ جهانی سهمیه قهرمانی جهان را می‌گیرند. نمی‌دانم چرا به رشته اول المپیک این‌قدر بی‌اعتنا هستند و انگار اصلاً ما را نمی‌بینند.»
علی امیریان معتقد است بورسیه ماهانه ۷۵۰ دلاری IOC می‌توانست کمک بزرگی به مسیر حرفه‌ای او باشد: «اگر بورسیه می‌شدم، این مبلغ کمک قابل‌توجهی برایم بود. حداقل می‌توانستم مربی خارجی بگیرم و برای پیشرفت بیشتر تلاش کنم. من در ۲۱ سالگی مدال بازی‌های آسیایی گرفتم و شانس کسب سهمیه المپیک را هم دارم. بی‌توجهی مسئولان به دوومیدانی و ورزشکارانی مثل من واقعاً ناراحت‌کننده است.»
علی امیریان در ادامه می‌گوید: «در رشته‌های تیمی، ۲۲ ورزشکار برای یک مدال برنز تلاش می‌کنند، اما تیم دوومیدانی ما در ناگویا ۱۲ نفر بود و چهار مدال گرفت. من هم نقره گرفتم. در رشته‌های انفرادی باید با تعداد زیادی از مدعیان رقابت کرد و رسیدن به سکو اصلاً آسان نیست.»
او ابراز امیدواری می‌کند نگاه مسئولان به دوومیدانی تغییر کند: «امیدوارم بچه‌های دوومیدانی هم بورسیه بگیرند. شرایط مالی بسیاری از دونده‌ها مناسب نیست، در حالی که ظرفیت کسب سهمیه و حتی مدال المپیک را دارند. من مسابقات رضا علیپور را هم دنبال می‌کنم، اما معتقدم باید به جوان‌ترها توجه بیشتری شود.»