در حافظه موقت ذخیره شد...
علی امیریان، دونده ملیپوش نیمه استقامت در گفتوگو با «ایران»:
مدال آسیایی گرفتم، اما انگار اصلاً ما را نمیبینند!
این دونده جوان بیتوجهی مسئولان ورزش به شرایط دوومیدانیکاران را ناراحتکننده میداند و با اشاره به عملکرد خود در ناگویا ادامه میدهد: «واقعاً جای تأسف دارد که هیچکدام از بچههای دوومیدانی بورسیه IOC نشدهاند. آیا مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک میدانند من با چه شرایطی و با رکورد یک دقیقه و ۴۴ ثانیه در بازیهای آسیایی دویدم؟ اکنون در جمع ۵۲ دونده برتر دنیا قرار دارم و ۵۶ نفر اول رنکینگ جهانی سهمیه قهرمانی جهان را میگیرند. نمیدانم چرا به رشته اول المپیک اینقدر بیاعتنا هستند و انگار اصلاً ما را نمیبینند.»
علی امیریان معتقد است بورسیه ماهانه ۷۵۰ دلاری IOC میتوانست کمک بزرگی به مسیر حرفهای او باشد: «اگر بورسیه میشدم، این مبلغ کمک قابلتوجهی برایم بود. حداقل میتوانستم مربی خارجی بگیرم و برای پیشرفت بیشتر تلاش کنم. من در ۲۱ سالگی مدال بازیهای آسیایی گرفتم و شانس کسب سهمیه المپیک را هم دارم. بیتوجهی مسئولان به دوومیدانی و ورزشکارانی مثل من واقعاً ناراحتکننده است.»
علی امیریان در ادامه میگوید: «در رشتههای تیمی، ۲۲ ورزشکار برای یک مدال برنز تلاش میکنند، اما تیم دوومیدانی ما در ناگویا ۱۲ نفر بود و چهار مدال گرفت. من هم نقره گرفتم. در رشتههای انفرادی باید با تعداد زیادی از مدعیان رقابت کرد و رسیدن به سکو اصلاً آسان نیست.»
او ابراز امیدواری میکند نگاه مسئولان به دوومیدانی تغییر کند: «امیدوارم بچههای دوومیدانی هم بورسیه بگیرند. شرایط مالی بسیاری از دوندهها مناسب نیست، در حالی که ظرفیت کسب سهمیه و حتی مدال المپیک را دارند. من مسابقات رضا علیپور را هم دنبال میکنم، اما معتقدم باید به جوانترها توجه بیشتری شود.»

