آنچه قرار بود به پیروزی قدرتمند دموکرات‌ها منجر شود، در نهایت به شکست ویرانگر حزب جمهوری‌خواه تبدیل شد. دموکرات‌ها دستاوردهای چشمگیری در مجلس نمایندگان و سنا به دست آوردند. این یکی از آن شکست‌های سنگین جمهوری‌خواهان بود که مدت‌ها نمونه مشابه آن دیده نشده است؛ شکستی با ابعادی که جبران آن صرفاً با گذشت یک دوره انتخاباتی امکان‌پذیر نیست.
تقریباً تمام گروه‌هایی که در انتخابات ۲۰۲۴ به سمت جمهوری‌خواهان گرایش پیدا کرده بودند، در سال ۲۰۲۶ دوباره به سمت دموکرات‌ها بازگشتند. اما چه اتفاقی افتاد؟ پاسخ بسیار ساده است؛ این انتخابات، انتخاب معیشت و هزینه‌های زندگی بود.
دموکرات‌ها تمام تمرکز خود را بر وعده رسیدگی به بحران هزینه‌های زندگی گذاشته بودند؛ در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، تمام تمرکزش را بر سالن رقص کاخ سفید گذاشته بود! او با غول‌های فناوری و میلیاردرهای بانفوذ شام می‌خورد و به رشد بازار سهام و افزایش سود شرکت‌های نفتی می‌بالید؛ به عبارت دیگر، درباره این صحبت می‌کرد که چگونه همه افراد ثروتمند، به‌جز خود شما، در حال ثروتمندتر شدن هستند.
به گزارش هیل؛ نظرسنجی‌های خروجی از حوزه‌های رأی‌گیری نشان داد که افزایش سرسام‌آور هزینه‌های زندگی و فساد دولتی، مهم‌ترین دغدغه‌های رأی‌دهندگان بوده‌اند. زندگی مردم به دلیل افزایش بی‌سابقه هزینه مسکن، خدمات درمانی، آموزش، بیمه، قبوض خدمات عمومی و البته مواد غذایی و بنزین، بیش از پیش از توان مالی آنها خارج شده است.
بسیاری از مردم در سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی دادند، چون اقتصاد سال ۲۰۱۹ را به خاطر داشتند؛ زمانی که در پایان هر ماه، اندکی پول در جیبشان باقی می‌ماند. اما دیگر چنین وضعیتی وجود ندارد. در بخش عمده‌ای از سال‌جاری، نرخ تورم در آمریکا از رشد دستمزدها پیشی گرفته است. بنابراین، وقتی ترامپ در تجمعات انتخاباتی پیاپی از «عصر طلایی آمریکا» سخن می‌گفت، این شعار برای کسانی که از رونق فوق‌العاده اقتصاد سود می‌بردند، انگیزه‌بخش نبود؛ بلکه برای بازندگان اقتصادی، به‌منزله نوعی تحقیر و دهن‌کجی بود؛ بازندگانی که در اقتصادی گرفتار شده‌اند که رونق ظاهری آن بر پایه سفته‌بازی در حوزه فناوری و افزایش قیمت بنزین است؛ عواملی که فشار سنگینی بر مصرف‌کنندگان وارد می‌کنند.
 
جمهوری‌خواهان 
در دوراهی فاصله‌گیری از ترامپ
پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات کنگره، بسیاری انتظار داشتند این حزب برای بهبود شرایط و بازنگری در رویکردهای خود گام بردارد. اما نه‌تنها چنین اتفاقی نیفتاد، بلکه تصمیم اخیر دونالد ترامپ برای برکناری سوزی وایلز و انتصاب استیون میلر، یکی از وفادارترین متحدانش، به‌عنوان دستیار ارشد رئیس‌جمهوری، نگرانی‌ای را که بسیاری از جمهوری‌خواهان پیش‌تر در محافل خصوصی مطرح کرده بودند، بیش از پیش تقویت کرد. نگرانی جمهوری‌خواهان این بود که حتی پس از شکست سنگین و بی‌سابقه این هفته در انتخابات میان‌دوره‌ای، حزب قصد ندارد در سطحی فراگیر به بررسی عملکرد خود و آسیب‌شناسی دلایل این شکست بپردازد. در عوض، با توجه به اینکه ترامپ هنوز دو سال دیگر در قدرت خواهد بود، بیشتر جمهوری‌خواهان به این واقعیت تن داده‌اند که ترامپ قصد دارد رویکرد تقابلی خود با کنگره را تشدید کند و حاضر نیست مسیرش را تغییر دهد.
پولیتیکو در این رابطه تحلیل کرده است بیش از دوازده نماینده جمهوری‌خواه کنگره، دستیاران ارشد و مقام‌های دولت ترامپ، اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه و آیا اساساً می‌توانند از دونالد ترامپ فاصله بگیرند. تصمیم ترامپ در روز جمعه برای ارتقای جایگاه میلر، معمار سیاست جنجالی اخراج گسترده مهاجران و حامی رویارویی شدید حزبی، این نارضایتی‌ها را به اوج رساند.
پیامدهای فوری انتخابات بار دیگر مسأله اصلی حزب جمهوری‌خواه در یک دهه گذشته را برجسته کرده است: این حزب همچنان در تلاش است راهی برای تعامل با شخصی پیدا کند که هویت سیاسی خود را به‌طور کامل حول محور او بازسازی کرده است. شخصی که میزان محبوبیتش نزد رأی‌دهندگان به پایین‌ترین سطح تاریخی رسیده و همین مسأله به شکست‌های نسلی و گسترده حزب دامن زده است.
جنگ ایران نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که برخی جمهوری‌خواهان اکنون نسبت به آن ابراز پشیمانی می‌کنند. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهوری، در تحلیل پس از انتخابات خود، جنگ ایران را دلیل اصلی شکست حزب معرفی کرد. اما به گفته یکی از جمهوری‌خواهان ارشد کنگره، مشکل تحلیل ونس این است که «ما از ماه مارس به این طرف بارها به جنگ رأی داده‌ایم؛ چون به ما گفته بودند که باید چنین کاری کنیم.» جمهوری‌خواهان و مشاوران ترامپ انتظار دارند که او در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه در سال ۲۰۲۸ نفوذ بسیار زیادی داشته باشد. همین مسأله دلیل دیگری است که بسیاری از آنان ترجیح می‌دهند فعلاً سکوت کنند.
 
افول جنبش ماگا 
و تأثیر آن بر انتخابات ۲۰۲۸
با وجود اینکه هنوز دو سال از دوره ریاست‌جمهوری ترامپ باقی مانده است، ناظران سیاسی از هم‌اکنون در حال بررسی آینده جنبش ماگا در دوران پس از ترامپ هستند. نشانه‌ها حاکی از تغییراتی عمیق است؛ چراکه این جنبش حول محور دونالد ترامپ شکل گرفته بود.
به گزارش CSM؛ جنیفر لاولس، تحلیلگر علوم سیاسی در دانشگاه ویرجینیا، در این رابطه می‌گوید:«مگر اینکه نامزدهای بسیار شناخته‌شده دیگری ظهور کنند که بتوانند با استفاده از محبوبیت و نفوذ خود، به دیگر نامزدهای حزب نیز کمک کنند، من فکر نمی‌کنم جنبش ترامپ در دوران پس از او آینده‌ای داشته باشد.»
هنوز مشخص نیست در ادامه چه اتفاقی خواهد افتاد. اما با توجه به فروپاشی ائتلاف انتخاباتی جمهوری‌خواهان، این حزب ناچار است خود را بازسازی کند و مسیر آینده‌اش را مشخص سازد. رقابت و صف‌آرایی چهره‌های سیاسی برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ آغاز شده است و همراه با آن، نشانه‌های روشنی از شکل‌گیری دوران پس از ترامپ به چشم می‌خورد. یکی از چهره‌های برجسته جمهوری‌خواه، ران دی‌سانتیس، فرماندار فلوریدا، نیز ممکن است پس از پیروزی جمهوری‌خواهان در انتخابات فرمانداری و مجلس سنای این ایالت، در موقعیت سیاسی قدرتمندتری قرار گرفته باشد. دی‌سانتیس در سال ۲۰۲۴ برای کسب نامزدی حزب جمهوری‌خواه در انتخابات ریاست‌جمهوری با ترامپ رقابت کرد اما شکست خورد. دی‌سانتیس که در حال پایان دادن به دومین دوره فرمانداری خود است و طبق قانون نمی‌توانست بار دیگر نامزد این سمت شود، تلاش کرده است فاصله خود را با ترامپ حفظ کند. اکنون ممکن است موقعیت مناسبی برای حضور دوباره در رقابت ریاست‌جمهوری پیدا کرده باشد؛ این بار در قامت نماینده نوع جدیدی از جمهوری‌خواهان در دوران پس از ترامپ. البته موفقیت‌های انتخاباتی دی‌سانتیس لزوماً به معنای شکل‌گیری جنبشی مشابه ماگا به رهبری او نیست.
جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهوری آمریکا، نیز که از کاریزمای سیاسی چندانی برخوردار نیست و نگاهی به انتخابات ۲۰۲۸ دارد، با مشکلی دوگانه روبه‌روست: از یک سو، او بیش از اندازه به ترامپ وابسته تلقی می‌شود و از سوی دیگر، اکنون در عمل بر سر جنگ علیه ایران و شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه، با رئیس‌جمهوری اختلاف پیدا کرده است. ونس فعالیت سیاسی خود را با مواضعی ضدترامپی آغاز کرد و شاید هرگز نتوانسته باشد حمایت کامل پایگاه اصلی رأی‌دهندگان ترامپ را به دست آورد. با این شرایط، به ارث بردن جنبش ماگا برای او ممکن است حتی دشوارتر از گذشته باشد. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا نیز یکی دیگر از چهره‌های احتمالی رقابت‌های ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ است. او هم مانند دی‌سانتیس اهل فلوریداست و زمانی از مخالفان ترامپ بود، اما بعدها به متحد او تبدیل شد. اگرچه حضور روبیو در دولت ترامپ ممکن است در میان طیف گسترده‌تری از رأی‌دهندگان، از جمله جمهوری‌خواهانی که از ترامپ سرخورده شده‌اند، برای او هزینه سیاسی داشته باشد، اما تاکنون اقدامی انجام نداده که پیوندهایش با پایگاه رأی‌دهندگان ماگا را قطع کند.
اما مسأله دیگر، خود ترامپ است و اینکه افول جنبش ماگا چه تأثیری بر دو سال پایانی حضور او در کاخ سفید خواهد گذاشت. اکثریت جدید دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان و سنا این پرسش را مطرح کرده است که آیا ممکن است ترامپ بار دیگر استیضاح شود یا نه.