تاریخ اوپل در سال ۱۸۶۲ میلادی در شهر روسلزهایم آلمان آغاز شد؛ زمانی که آدام اوپل کار خود را با تولید چرخ خیاطی شروع کرد. شرکت به‌تدریج گسترش یافت و در سال ۱۸۸۶ وارد تولید دوچرخه شد. پس از درگذشت بنیانگذار، فرزندان او اداره کسب‌وکار را برعهده گرفتند و با رشد صنعت حمل‌ونقل، به ساخت خودرو علاقه‌مند شدند.
در ۲۱ ژانویه ۱۸۹۹، ویلهلم اوپل قراردادی برای خرید کارخانه فردریش لوتسمن امضا کرد؛ رویدادی که آغاز رسمی خودروسازی اوپل به شمار می‌رود. اولین محصول این دوره «اوپل پَتِنت موتورواگن سیستم لوتسمن» نام داشت.

حرکت به سوی تولید انبوه
اوپل از همان سال‌های اول کوشید خودرو را از کالایی لوکس به وسیله‌ای در دسترس‌تر تبدیل کند. مدل داکتورواگن که در سال ۱۹۰۹ معرفی شد، در همین مسیر قرار داشت. در سال ۱۹۲۴، این شرکت تولید با خط مونتاژ را گسترش داد و مدل ۴/۱۲ اسب‌بخار، معروف به «قورباغه سبز»، از اولین خودروهای مونتاژشده با این روش بود.
افزایش تیراژ به کاهش هزینه‌ها و گسترش بازار کمک کرد.در سال ۱۹۲۹، جنرال موتورز آمریکا سهام عمده اوپل را خرید و در سال ۱۹۳۱ مالکیت کامل شرکت را به دست گرفت. اوپل با پشتوانه این مجموعه به رشد خود ادامه داد، اما مرکز اصلی‌اش در روسلزهایم باقی ماند. معرفی المپیا در سال ۱۹۳۵، با بدنه تمام‌فولادی یکپارچه، از نقاط مهم تاریخ فنی شرکت بود.
جنگ جهانی دوم تولید و فعالیت‌های صنعتی را مختل کرد؛ با این حال، اوپل پس از جنگ به ساخت خودرو بازگشت و محصولاتش را دوباره در بازار اروپا عرضه کرد.

نام‌های ماندگار
در دهه‌های پس از جنگ، مدل‌هایی مانند رکورد، کاپیتان و کادت به شناخته‌شدن اوپل در اروپا کمک کردند.
شرکت بویژه در خودروهای خانوادگی و اقتصادی جایگاهی یافت و در سال ۱۹۸۲ کورسا را معرفی کرد؛ هاچ‌بکی کوچک که به یکی از محصولات ماندگار برند تبدیل شد.
آسترا نیز در سال ۱۹۹۱ جای کادت را گرفت و در کلاس خودروهای کامپکت به نامی شناخته‌شده بدل شد. در کنار این مدل‌ها، خودروهایی مانند مانتا و جی‌تی تصویری اسپرت‌تر از اوپل ارائه کردند.

از جنرال موتورز تا استلانتیس
در سال ۲۰۱۷، جنرال موتورز اوپل و برند بریتانیایی واکسهال را به گروه پژو سیتروئن واگذار کرد. در سال ۲۰۲۱، ادغام پژو سیتروئن و فیات کرایسلر به تشکیل استلانتیس انجامید و اوپل به یکی از برندهای این گروه تبدیل شد. این تغییر مالکیت، امکان استفاده از پلتفرم‌ها و فناوری‌های مشترک را فراهم کرد. امروز اوپل در کنار نسخه‌های بنزینی و هیبریدی، خودروهای تمام‌برقی نیز عرضه می‌کند و برقی‌سازی یکی از محورهای اصلی برنامه آن است.
رقابت در بازار خودروهای برقی، کنترل قیمت و حفظ هویت آلمانی، چالش‌های مهم این برند به شمار می‌روند. بحران‌های اقتصادی و استانداردهای تازه ایمنی و آلایندگی نیز اوپل را وادار کرد راهبرد تولید و توسعه خود را بارها بازنگری کند.

اوپل در ایران
اوپل سابقه‌ای چنددهه‌ای در بازار ایران دارد. پیش از انقلاب، مدل‌هایی مانند رکورد و کاپیتان و شمار محدودی از جی‌تی وارد کشور شدند.
در دهه ۱۳۷۰ خورشیدی، کورسا، آسترا، وکترا و امگا به بازار ایران آمدند و میان بخشی از خریداران خودروهای وارداتی شناخته شدند. طراحی اروپایی و تجربه رانندگی متفاوت، این مدل‌ها را از بسیاری از خودروهای رایج آن زمان متمایز می‌کرد.
در دهه ۱۳۹۰، بار دیگر تلاش‌هایی برای عرضه محصولات جدید اوپل صورت گرفت. اینسیگنیا و موکا و تعداد محدودی کورسا وارد شدند، اما عرضه محدود و ناپیوسته اجازه نداد برند به جایگاهی گسترده برسد. محدودیت واردات، دشواری تأمین قطعات و هزینه تعمیرات نیز در استمرار حضور آن اثر گذاشت.
در دور جدید واردات و در سال ۱۴۰۳ مدل‌هایی از جمله کورسا، موکا و کراس‌لند معرفی شدند. کورسا و موکا به مرحله عرضه نزدیک شدند و نام اوپل بار دیگر در بازار خودروهای وارداتی مطرح شد.
با این حال، بازگشت پایدار این برند فقط به ورود خودرو وابسته نیست؛ خدمات پس از فروش، تأمین قطعات و قیمت‌گذاری رقابتی برای جلب اعتماد خریداران تعیین‌کننده‌اند.
اوپل امروز دیگر از نظر مالکیت مستقل نیست، اما هویت آلمانی خود را حفظ کرده و در ساختار بین‌المللی استلانتیس فعالیت می‌کند.
مسیر این شرکت از چرخ خیاطی تا خودروهای برقی، نشان می‌دهد که حتی برندهای باسابقه برای ماندن در بازار باید فناوری و نیاز مشتریان را دنبال کنند.

منبع: تاریخچه رسمی اوپل در وب‌سایت استلانتیس