کیا؛ از کارگاه دوچرخه‌سازی تا جاده‌های جهان
نگاهی به فرازونشیب‌های خودروسازی که بارها مسیر خود را تغییر داد
تاریخ کیا، برخلاف تصویری که امروز از خودروهای مدرن و طراحی‌های جسورانه این برند در ذهن داریم، با ساخت خودرو آغاز نشد. داستان این خودروساز کره‌ای از روزگاری شروع شد که صنعت حمل‌ونقل در کره جنوبی هنوز در ابتدای راه بود و رویای ساخت یک خودروی بومی، بیشتر به بلندپروازی شباهت داشت تا برنامه‌ای دست‌یافتنی. در سال ۱۹۴۴، شرکتی با نام «کیونگ‌سونگ پرسیژن اینداستری» پایه‌گذاری شد؛ مجموعه‌ای که ابتدا قطعات فلزی و لوله‌های فولادی تولید می‌کرد، اما قرار بود در سال‌های بعد مسیر متفاوتی را در پیش بگیرد.
رویایی که با دوچرخه جان گرفت
کیم چول‌هو، بنیانگذار این مجموعه، در دوره‌ای که کره تحت استعمار ژاپن قرار داشت، به دنبال راهی برای کاهش وابستگی کشورش به فناوری خارجی بود. او که تجربه فعالیت تجاری در ژاپن را داشت، با این باور به کره بازگشت که توسعه صنعتی باید از توانایی ساخت محصولات در داخل کشور آغاز شود. اولین گام بزرگ شرکت در سال ۱۹۵۲ برداشته شد؛ زمانی که دوچرخه «سامچولی» به عنوان اولین دوچرخه ساخت کره معرفی شد و نام شرکت نیز به «کیا اینداستریز» تغییر کرد. این محصول برای مجموعه‌ای که بعدها به یکی از بازیگران صنعت خودروی جهان تبدیل شد، نقطه شروعی ساده اما تعیین‌کننده بود. نام کیا نیز با همین چشم‌انداز پیوند خورده است؛ نامی که در روایت رسمی این شرکت، مفهومی نزدیک به «برخاستن از آسیا» دارد. هدف تنها ساخت یک محصول نبود؛ قرار بود صنعتی شکل بگیرد که بتواند از آسیا به بازارهای دیگر جهان راه پیدا کند.
از دو چرخ تا اولین خودروهای باری
در دهه ۱۹۶۰، مسیر کیا از دوچرخه‌سازی به سمت وسایل نقلیه موتوری تغییر کرد. این شرکت در سال ۱۹۶۱ وارد حوزه موتورسیکلت شد و یک سال بعد، تولید وسیله باری سه‌چرخ K-360 را آغاز کرد. محصولی که شاید در مقایسه با خودروهای امروزی ساده به نظر برسد، اما برای جابه‌جایی کالا و توسعه کسب‌وکارهای کوچک در آن دوران اهمیت داشت.
کیا به‌تدریج تجربه فنی خود را گسترش داد و در سال ۱۹۶۹، تولید مدل باری سه‌چرخ T-600 را نیز آغاز کرد. این مسیر، مرحله‌ای میانی میان تولید قطعات و ساخت خودروهای کامل بود؛ مرحله‌ای که دانش فنی، امکانات تولیدی و شناخت بازار را در اختیار شرکت قرار می‌داد.
پراید؛ خودرویی که راه کیا را به جهان باز کرد
دهه ۱۹۸۰ برای کیا دوره‌ای مهم در توسعه تولید و صادرات بود. در سال ۱۹۸۶، تولید پراید آغاز شد؛ خودرویی کوچک که در بازارهای مختلف با نام‌های متفاوت شناخته شد و به یکی از محصولات اثرگذار این شرکت تبدیل شد. یک سال بعد، پراید وارد بازار آمریکا شد و صادرات کیا نیز از مرز ۱۰۰ میلیون دلار گذشت.
بحران مالی؛ نقطه پایان یا شروعی دوباره؟
مسیر رشد کیا بدون بحران نبود. بحران مالی آسیا در دهه ۱۹۹۰، این شرکت را نیز با مشکلات جدی روبه‌رو کرد. در سال ۱۹۹۷، کیا وارد فرآیند ورشکستگی شد و آینده آن در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت. سرانجام در سال ۱۹۹۸، هیوندای با خرید سهم کنترلی کیا، زمینه شکل‌گیری ساختاری تازه در صنعت خودروی کره‌جنوبی را فراهم کرد. این اتفاق به معنای پایان هویت کیا نبود، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه از فعالیت آن محسوب می‌شد.
وقتی طراحی به برگ برنده تبدیل شد
در دهه ۲۰۰۰، کیا به این نتیجه رسید که برای رقابت با خودروسازان باسابقه، تنها قیمت مناسب و امکانات بیشتر کافی نیست. طراحی باید به بخشی از هویت برند تبدیل می‌شد. تأسیس مرکز تحقیق و توسعه نامیانگ در سال ۲۰۰۳ و پیوستن پیتر شرایر، طراح سرشناس صنعت خودرو به کیا در سال ۲۰۰۶، از نشانه‌های این تغییر رویکرد بود. در سال ۲۰۰۷، کارخانه کیا در اسلواکی افتتاح شد و شرکت دامنه فعالیت تولیدی خود را در بازار اروپا گسترش داد.
از موتور احتراقی تا آینده برقی
در سال‌های اخیر، مسیر کیا بیش از گذشته به سمت فناوری‌های پاک و خودروهای برقی تغییر کرده است. این شرکت با عرضه سول برقی و نیرو، تجربه خود را در زمینه خودروهای کم‌مصرف و برقی گسترش داد و در سال ۲۰۲۱، با معرفی EV6، اولین خودروی برقی اختصاصی خود را بر پایه سکوی ویژه خودروهای برقی عرضه کرد.
کیا در ایران
کیا در ایران بیش از هر چیز با پراید شناخته شد؛ خودرویی که سال‌ها در بازار داخلی تولید و عرضه شد و جایگاه ویژه‌ای در خاطره جمعی ایرانیان پیدا کرد. در سال‌های بعد، مدل‌هایی مانند سراتو، اپتیما، اسپورتیج و سورنتو نیز در بازار ایران حضور یافتند. بااین‌حال، محدودیت‌های وارداتی و تحریم‌ها بر دسترسی خریداران ایرانی به محصولات جدید این برند اثر گذاشته‌اند.
منبع: وب‌سایت رسمی کیا
