پورشه با وجود حرکت جدی به سمت خودروهای برقی، برای ابرخودروی آینده خود تصمیم متفاوتی گرفته است. این خودروساز آلمانی در حال توسعه یک مدل موتور وسط جدید است که قرار است بالاتر از مدل ۹۱۱ قرار بگیرد، اما خبری از نسخه تمام‌برقی آن نخواهد بود. دلیل این تصمیم هم از زبان مدیرعامل پورشه روشن است: در این بخش از بازار، تقاضای کافی برای یک ابرخودروی برقی وجود ندارد.
به گزارش سایت motor1، مایکل لایترز، مدیرعامل پورشه، در توضیح این تصمیم گفته است: «برای این پلتفرم، خودروی تمام‌برقی نخواهیم داشت، چون در این بخش از بازار تقاضایی برای خودروی برقی وجود ندارد.»
این تصمیم شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد؛ به‌خصوص از سوی شرکتی که طی سال‌های اخیر خودروهای برقی مانند تایکان را به بازار فرستاده و نسخه‌های برقی ماکان و کاین را نیز در سبد محصولات خود دارد. حتی قرار است نسل جدید باکستر و کیمن نیز بدون موتور بنزینی به بازار بازگردند. با این حال، پورشه ظاهراً میان بازار خودروهای برقی معمولی و مشتریان ابرخودروها تفاوت جدی قائل است.

پورشه هنوز از موتورهای بنزینی
دل نکنده است
خبر خوب برای علاقه‌مندان خودروهای اسپرت این است که پورشه قصد ندارد در پروژه جدید خود همه راه‌ها را ببندد. پلتفرم مورد استفاده برای مدل جدید که با نام «میژن اس» شناخته می‌شود، از انواع مختلف قوای محرکه پشتیبانی خواهد کرد؛ از موتورهای درون‌سوز گرفته تا سامانه‌های هیبریدی و هیبریدی قابل شارژ.
به این ترتیب، پورشه می‌تواند بسته به شخصیت و کاربری خودرو، ترکیب متفاوتی از موتور و سامانه برقی را انتخاب کند. تنها گزینه‌ای که فعلاً از برنامه این شرکت کنار گذاشته شده، استفاده از یک مجموعه کاملاً برقی و باتری‌محور است.

هنوز مشخص نیست چه موتوری
در قلب ابرخودروی جدید می‌تپد
پورشه هنوز مشخصات نهایی قوای محرکه این خودرو را اعلام نکرده است. بنابراین نمی‌توان با اطمینان گفت با یک موتور بنزینی سبک و قدرتمند روبه‌رو خواهیم بود یا یک سامانه هیبریدی پیچیده که در کنار موتور احتراقی، از موتورهای برقی هم برای افزایش توان استفاده می‌کند.
آنچه مشخص است، پورشه می‌خواهد دست خود را برای انتخاب باز بگذارد. در واقع، به جای آنکه از ابتدا خودرو را بر پایه یک باتری بزرگ طراحی کند، ساختار جدید به گونه‌ای توسعه پیدا کرده که امکان استفاده از موتور درون‌سوز و فناوری هیبریدی را حفظ کند.
این رویکرد در شرایطی اتخاذ شده که بسیاری از خودروسازان بزرگ جهان همچنان در حال سرمایه‌گذاری سنگین روی خودروهای اسپرت برقی هستند. پورشه هم قصد عقب‌نشینی از برقی‌سازی را ندارد، اما به نظر می‌رسد نمی‌خواهد فناوری برقی را به بخش‌هایی از بازار تحمیل کند که مشتریان آن هنوز به صدای موتور، واکنش سریع و شخصیت خاص موتورهای بنزینی علاقه دارند.
این نگاه حتی درباره یکی از مهم‌ترین محصولات پورشه نیز دیده می‌شود. این شرکت پیش‌تر تأکید کرده که قرار نیست پروژه ۹۱۱ هیچ‌گاه به یک خودروی کاملاً برقی تبدیل شود.
نبود تقاضا به معنی نبود مشتری نیست
البته وقتی پورشه از «نبود تقاضا» صحبت می‌کند، به این معنا نیست که هیچ‌کس حاضر نیست یک ابرخودروی برقی این برند را بخرد. مسأله این است که تعداد مشتریان علاقه‌مند، در شرایط فعلی آن‌قدر نیست که توسعه چنین خودرویی را توجیه کند.
این تفاوت مهمی است؛ چراکه بازار خودروهای بسیار گران‌قیمت و عملکرد بالا، برخلاف بخش‌های عمومی بازار خودرو، رفتار متفاوتی دارد. برای خریدار یک ابرخودرو، تجربه رانندگی، صدای موتور، احساس تعویض دنده و حتی نحوه واکنش خودرو به فشردن پدال گاز، بخشی از ارزش محصول محسوب می‌شود؛ عواملی که یک خودروی تمام‌برقی لزوماً نمی‌تواند همان تجربه را از آنها ارائه کند.

فقط پورشه نیست
پورشه تنها خودروسازی نیست که نسبت به استقبال بازار از ابرخودروهای برقی تردید دارد. استفان وینکلمان، مدیرعامل لامبورگینی، پیش‌تر خودروهای برقی را نوعی «سرگرمی پرهزینه» توصیف کرده و گفته بود بازار و مشتریان هنوز برای چنین محصولاتی آماده نیستند.
لامبورگینی نیز در نهایت از برنامه قبلی خود برای عرضه نسخه تمام‌برقی لانزادور فاصله گرفت و تصمیم گرفت این خودرو را با فناوری هیبریدی به بازار عرضه کند.
پاگانی هم تجربه مشابهی داشته است. این خودروساز ایتالیایی سال‌ها روی ساخت یک نسخه برقی از اوتوپیا تحقیق کرد، اما در نهایت این پروژه کنار گذاشته شد. دلیل هم روشن بود؛ نمایندگی‌ها و مشتریان علاقه چندانی به چنین خودرویی نشان ندادند.

ریماک هم کمتر از انتظار فروخت
ریماک نیز نمونه دیگری از دشواری‌های بازار ابرخودروهای برقی است. طبق اطلاعاتی که اخیراً ماتِه ریماک، مدیرعامل این شرکت منتشر کرده، تنها ۷۱ دستگاه از ابرخودروی برقی نورا به مشتریان فروخته شده است؛ در حالی که برنامه اولیه ریماک تولید ۱۵۰ دستگاه بود.
نورا از نظر فنی یکی از پیشرفته‌ترین خودروهای برقی جهان محسوب می‌شود و شتاب خیره‌کننده و فناوری‌های پیشرفته‌ای دارد، اما این ویژگی‌ها نتوانستند تعداد کافی از مشتریان ثروتمند را برای خرید یک ابرخودروی چندمیلیون‌دلاری بدون موتور بنزینی متقاعد کنند.
در نهایت، مسأله‌ای که پورشه، لامبورگینی، پاگانی و ریماک با آن روبه‌رو هستند، یکسان است: ساخت یک ابرخودروی برقی از نظر فنی ممکن است، اما پیدا کردن مشتری کافی برای آن داستان دیگری است.
فعلاً در بالاترین بخش بازار خودروهای اسپرت، موتورهای بنزینی همچنان جذابیت خود را حفظ کرده‌اند. شاید روزی این معادله تغییر کند، اما تا آن زمان، پورشه ترجیح می‌دهد پرچمدار آینده‌اش همچنان چیزی از روح خودروهای موتوراحتراقی را با خود داشته باشد؛ حتی اگر بخشی از این قدرت با کمک فناوری هیبریدی تأمین شود.