رئیس سازمان بسیج در نشست با کنشگران و سخنرانان تجمعات شبانه :

در حوزه داخلی به انسجام ملی و حضور در میادین نیازمندیم

حسین طائب: همان‌طور که سمت و جهت دیدبانی برای شلیک موشک مشخص است و آمریکا و اسرائیل هدف هستند، در میادین نیز سمت و جهت موشک‌های ما آمریکا و اسرائیل است. هرکسی با هر رنگ و سلیقه‌ای که بر محور وطن اشتراک دارد، باید انسجام‌ را حفظ کند.

 رئیس سازمان بسیج مستضعفین گفت: «امروز رقابت، رقابت تاب‌آوری میان ما با آمریکا، رژیم صهیونیستی و دیگر کشورهاست.»
حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب در نشست تبیینی کنشگران و سخنرانان تجمعات شبانه مردمی با تشریح آنچه در چند ماه گذشته میان ایران و آمریکا گذشته افزود: «امروز کار به جایی رسیده است که آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها راهبرد خود را عوض کرده و از جنگ تمام‌عیار مستقیم به‌سمت گروه‌های نیابتی، پیمان‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، فشارهای اقتصادی و ناامن‌سازی روی آورده‌اند و جنگ جدیدی را از این طریق با ملت ما آغاز کرده‌اند.» طائب اظهار کرد: «تمام تلاش خود را کرده‌اند تا از نظر امنیتی، امنیت اقتصادی جامعه ما را دچار مسأله کنند و نهایتاً به دو قطبی‌سازی در ملت ایران دست بزنند. همه تلاش اینها این بود که کشور ما در آستانه بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها، در یک فضای دفاعی-امنیتی قرار گیرد تا مدارس و دانشگاه‌ها باز نشوند و فضای ناامنی در خیابان‌ها ایجاد شود. اما شما دیدید مردم ما آمدند توی خیابان‌ها و میادین در «رزمایش جان‌فدایان» شرکت کردند و آنجایی که باید به مدرسه و دانشگاه بروند، حرکت زندگی را تداوم بخشیدند و فصل دیگری را با شادابی و مقاومت آغاز کردند؛ علیرغم مشکلاتشان، به بهترین وجه همان‌طور که سال‌های گذشته کمتر مسأله داشتیم، این توطئه را شکست دادند. این را دشمن باید درک کند.» وی با تأکید بر اینکه هر جبهه‌ای عملیات خود را به درستی انجام می‌دهد و به فضل الهی در عرصه تاب‌آوری به پیش خواهیم رفت، اظهار کرد: «باید در این عرصه همه تلاش‌مان را به کار ببندیم و چند نکته را مورد توجه قرار دهیم؛ از جمله اینکه همه توان‌مان را بگذاریم تا پشتیبان نیروهای مسلح باشیم. آمادگی نیروهای مسلح باید به تولید قدرت بازدارندگی منجر شود تا دشمن به فکر تجاوز مجدد نیفتد، اما اگر زمانی هم خطایی کرد، بداند پاسخ غیرقابل پیش‌بینی اتفاق خواهد افتاد. ما امروز در حوزه داخلی به انسجام ملی و حضور در میادین نیازمندیم. ما امروز یک نبرد داریم که دو میدان دارد؛ میدان جنگ رزمی و نظامی و میدان جنگ ترکیبی و جنگ نرم. امروز شلیک موشک و میدانداری در خیابان و سخنرانی، دو حلقه از یک واکنش راهبردی هستند. همان‌طور که در میدان رزم شبانه‌روز رزمندگان ما دیدبانی و خط ‌نگهداری می‌کنند، در خیابان نیز عزیزان ما در جنگ نرم میدانداری و خط ‌نگهداری می‌کنند.» رئیس سازمان بسیج مستضعفین تصریح کرد: «همان‌طور که سمت و جهت دیدبانی برای شلیک موشک مشخص است و آمریکا و اسرائیل هدف هستند در میادین نیز سمت و جهت موشک‌های ما آمریکا و اسرائیل است. سمت‌ها را فراموش نمی‌کنیم؛ نمی‌گوییم مشکلی در داخل نداریم، اما امروز می‌فهمیم که همه فریادمان را به گفته امام راحل باید بر سر آمریکا و اسرائیل فرود بیاوریم. اگر در شلیک موشک می‌گوییم دقت موشک مهم است، در میدان نیز دقت سخنان اگر مهم‌تر نباشد، همانند موشک اهمیت دارد. در جنگ نرم، یگان تبلیغاتی و رسانه جای یگان موشکی و توپخانه قرار می‌گیرد و قلم و سخنرانی جای موشک و شلیک‌های دقیق را می‌گیرد؛ بنابراین باید دقت کنیم که در سخنرانی‌مان و میدانداری‌مان دقیق، بهنگام، با بصیرت و بر اساس مبانی که مقام معظم رهبری تعیین می‌فرمایند حرکت کنیم.» طائب با اشاره به اهمیت هم‌افزایی و رابطه با ولایت خاطرنشان کرد: «مراقب باشیم امروز این انسجامی که هم‌افزایی می‌آورد و رابطه «امامکم» را شکل می‌دهد، دنبال کنیم. اینکه مقام معظم رهبری می‌فرماید «هر ایرانی یک بسیجی»، یعنی ملت ما یکپارچه در مقابل آمریکا و اسرائیل ایستاده است. این ملت با هر رنگ و هر سلیقه‌ای، طبق فرموده امام راحل که فرمود ایران را حفظ کنید، هرکسی که بر محور وطن وجه اشتراک دارد، باید انسجام‌مان را حفظ کند؛ انسجامی که دولتمردان را به حرکت وامی‌دارد تا موانع و مشکلات را برطرف کنند. اگر انسجام داشته باشیم، از مسئولین مطالبه‌گری و آنان را حمایت کنیم، تولیدمان بیشتر می‌شود. ما امروز در حوزه انرژی هم به تولید بیشتر نیاز داریم و هم به صرفه‌جویی.» وی افزود: «امروز مأموریت جان‌فدایان ما در دو عرصه است؛ هم اینکه فرهنگ صرفه‌جویی را دنبال کنند و مصرف را کاهش دهیم و هم متخصصین جان‌فدای ما در حوزه انرژی بیایند تولید بنزین و گازوئیل را بالا ببرند. کشور احتیاج به ساخت دارد و باید این افزایش تولید را به سمت صادرات ببریم تا درآمد کسب کنیم، تکنولوژی وارد کشور سازیم و کشور را به سمت پیشرفت هدایت کنیم. دعوا و اختلاف این حرکت را کند می‌کند.» طائب در پایان تأکید کرد:« ما با حفظ وحدت، انسجام و حضور در میدان‌های مختلف همان‌طور که تا الان حضور رنگارنگی داشته‌اند با تقویت این حضور، با وحدت در شعار و رفتار و اینکه همه سمت‌وسو و جهت صداها علیه اسرائیل باشد، به فضل الهی وعده الهی را محقق خواهیم کرد.»

 

انسجام‌بخشی بر پایه اصل تبعیت از رهبری 
محمدصادق جوادی‌حصار
عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی 

در تحلیل وضعیت فعلی و بررسی ظرفیت‌های موجود در مدیریت بحران‌ها، یکی از مهم‌ترین فرصت‌ها برای ارتقای قدرت ملی، بازنگری در نحوه تعامل میان «میدان» و «ستاد» است. برای اینکه بتوانیم به یک پویایی بی‌نظیر دست یابیم، ضروری است که نگاه میان این دو بخش از حالت تفاوت به حالت مکمل تغییر کند. نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که گاهی در میان برخی گروه‌ها، مفهوم ستاد و فرماندهی به گونه‌ای تعریف شده که ممکن است باعث ایجاد فاصله میان فعالان میدان و ساختارهای برنامه‌ریز دولت شود. این نوع نگاه که ممکن است به طور ناخودآگاه باعث عدم همسویی با برنامه‌های کلان نظام شود، از جمله مواردی است که باید با رویکردی سازنده و با هدف تقویت پیوندها بر آن غلبه کرد. مشاهده می‌شود که گاهی به دلیل همین عدم درک دقیق از نقش مکمل ستاد، حضور برخی از نیروهای توانمند و وفادار که در سخت‌ترین شرایط نیز در کنار نظام بوده‌اند، با چالش‌هایی مواجه شده است.بنابراین، بهترین و اثر‌بخش‌ترین راهبرد برای مدیریت میدان در مواجهه با چالش‌های پیش‌رو، تمرکز بر انسجام‌بخشی و ایجاد یکپارچگی بر پایه اصل تبعیت از رهبری است. اگر همه گروه‌ها، با تمام توان و به صورت عملی، بر این اصل استوار باشند که تمام فعالیت‌هایشان باید در راستای رهنمودهای عالیه رهبری و برای حفظ وحدت کشور باشد، هیچ راهی برای ایجاد تفرقه یا شکاف میان ملت و نظام باقی نخواهد ماند. در واقع، نمایش واقعی این وحدت میان میدان و ستاد، بزرگ‌ترین سپر دفاعی در برابر هرگونه فشار خارجی خواهد بود.در کنار این بحث، موضوع حیاتی «تاب‌آوری» نیز مطرح است که دو رکن اصلی دارد؛ اول، تاب‌آوری مادی که از طریق تلاش مستمر برای بهبود وضعیت اقتصادی و رفع مشکلات معیشتی جامعه صورت می‌گیرد. دوم، و شاید مهم‌تر، تاب‌آوری روانی است. ملت ایران همواره نشان داده است که توانایی تحمل سختی‌ها و محدودیت‌ها را دارد، به شرط آنکه این سختی‌ها در مسیر یک هدف بزرگ و در سایه هماهنگی کامل قوا باشد. اگر جامعه احساس کند که میان میدان و ستاد، هماهنگی و یکدستی وجود دارد و تمام تلاش‌ها برای بهبود زندگی مردم در قالب یک برنامه واحد و تحت هدایت نظام در جریان است، تاب‌آوری روانی ملت به‌شدت افزایش می‌یابد. در نهایت، هدف اصلی این است که با تقویت این پیوندها، بتوانیم با اطمینان کامل، از تمامی بحران‌ها عبور کرده و به شکوفایی و اقتدار ملی دست یابیم.

 

وحدت و انسجام ملی، محور اصلی تقویت تاب‌آوری کشور
حسین کنعانی‌مقدم
دبیرکل حزب سبز

در نشست روز گذشته با حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب، جمعی از مسئولان و فعالان حاضر در میدان و همچنین افرادی که مسئولیت حمایت و پشتیبانی از این عرصه را بر عهده دارند، حضور داشتند. این جلسه، نشستی مفصل و سازنده بود که در آن، ابعاد مختلف مسائل مرتبط با میدان، وحدت و انسجام ملی و نقش مردم در حفظ امنیت و پایداری کشور مورد بحث و بررسی قرار گرفت. آقای طائب در این نشست، با تشریح چارچوب‌های کلی مباحث، به تبیین مفاهیم «وحدت و انسجام ملی»، «مردم‌پایه بودن» و «امنیت مردم‌» در چارچوب پیام و توصیه‌های رهبر معظم انقلاب پرداخت و بر ضرورت حفظ همبستگی ملی تأکید کرد. ایشان تأکید کردند که ما باید توجه داشته باشیم حتی در صورت وجود اختلاف‌نظرها و تفاوت دیدگاه‌ها، نباید سخن یا اقدامی صورت گیرد که به ایجاد اختلاف و تضعیف انسجام داخلی منجر شود؛ چراکه دشمن در پی ایجاد فتنه و شکاف در داخل کشور است. از آنجا که دشمن در دستیابی به اهداف خود از طریق اقدامات نظامی و فشارهای اقتصادی ناکام مانده است، اکنون تلاش می‌کند با تضعیف تاب‌آوری کشور، زمینه را برای اقدامات بعدی خود فراهم کند. از این منظر، تاب‌آوری در عرصه‌های مختلف، اعم از نظامی، اجتماعی و اقتصادی، یکی از مؤلفه‌های مهم ایستادگی در برابر فشارهای دشمن به شمار می‌رود. همان طور که در جنگ ۱۲روزه و همچنین جنگ ۴۰روزه، دشمن محاسبات نادرستی در ارزیابی توان مقاومت کشور داشت و تصور می‌کرد می‌تواند در یک عملیات شش‌هفته‌ای و با ترور رهبر شهید و فرماندهان حوزه‌های مختلف، انسجام ملی را از بین ببرد و در مدت کوتاهی به اهداف خود دست یابد؛ اما حضور مردم در صحنه و هماهنگی میان میدان خدمت، میدان دیپلماسی و میدان نظامی، این محاسبات را با شکست مواجه کرد. این حضور نشان داد که کشور از ساختار و ظرفیت لازم برای مقابله با فشارها برخوردار است و دشمن نمی‌تواند به‌آسانی اراده و انسجام ملی را درهم بشکند. بر همین اساس، یکی از مهم‌ترین ضرورت‌های امروز، حفظ وحدت و انسجام در همه عرصه‌ها و پرهیز از طرح سخنان و مواضعی است که می‌تواند به اختلاف‌افکنی و تضعیف جبهه داخلی منجر شود. دشمن و دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی آن، تحولات داخلی را به‌دقت رصد می‌کنند و می‌کوشند با کاهش تاب‌آوری اجتماعی، زمینه را برای اجرای برنامه‌های بعدی خود فراهم سازند. ازاین‌رو، هوشیاری در گفتار و رفتار و توجه به مصالح عمومی، اهمیتی دوچندان دارد. یکی دیگر از بخش‌های قابل‌توجه این نشست، طرح پرسش‌ها و دیدگاه‌های حاضران، بویژه افرادی بود که از میدان آمده بودند. شرکت‌کنندگان درباره مسائل مختلف، پرسش‌هایی مطرح کردند و به دنبال راهکارهایی عملی برای تداوم و هدفمند کردن حضور مردم در صحنه بودند. راهکارهایی که بتواند با تقویت تاب‌آوری اجتماعی، مشارکت عمومی را در مدیریت شرایط کشور افزایش دهد. در این چارچوب، موضوع صرفه‌جویی، مقابله با اسراف و استفاده بهینه از منابع مالی و امکانات موجود نیز مورد توجه قرار گرفت. هدایت منابع مالی به سمت تولید و تقویت ظرفیت‌های اقتصادی کشور، از جمله اقداماتی است که می‌تواند در افزایش توان ملی و کاهش آثار فشارهای اقتصادی مؤثر باشد. بر این اساس، صرفه‌جویی و تولید را می‌توان بخشی از تلاش ملی برای مقابله با فشارهای اقتصادی و ایستادگی در برابر سیاست‌های خصمانه آمریکا و رژیم صهیونیستی دانست.

 

میدان در جنگ تاب‌آوری
محمدجواد آرین‌منش
نماینده ادوار مجلس

وقتی از اهمیت میدان در شرایط امروز کشور سخن گفته می‌شود و رقابت کنونی با تعبیر «جنگ تاب‌آوری» صورت‌بندی می‌شود، یک پرسش اساسی پیش روی ما قرار می‌گیرد: آیا میدان صرفاً باید در چارچوب کارکردهای متعارف خود تعریف شود یا می‌توان برای آن دستور کاری گسترده‌تر، با تمرکز بر تقویت انسجام ملی و تاب‌آوری اجتماعی و اقتصادی کشور، در نظر گرفت؟
اگر مسأله اصلی، توان جامعه برای ایستادگی در برابر فشارها و عبور از بحران‌ها باشد، میدان نیز می‌تواند با نگاهی جامع‌تر مورد توجه قرار گیرد. در این صورت، موضوع فقط حفظ ظرفیت‌های موجود نیست، بلکه چگونگی به‌کارگیری این ظرفیت‌ها برای افزایش همبستگی اجتماعی، تقویت اعتماد عمومی، کاهش آسیب‌پذیری اقتصادی و حفظ توان جامعه برای مواجهه با دشواری‌های پیش رو نیز اهمیت پیدا می‌کند. میدان را می‌توان علاوه بر عرصه حضور و کنش، بستری برای هماهنگی ظرفیت‌های اجتماعی و ملی نیز در نظر گرفت؛ بستری که در آن، توانایی‌های پراکنده جامعه به سمت مسائل مشترک هدایت می‌شوند و امکان همکاری میان مردم، نهادهای مسئول، فعالان اقتصادی و گروه‌های اجتماعی افزایش می‌یابد. در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی، محدودیت منابع، تورم، نوسانات بازار و مشکلات معیشتی روبه‌رو است، استفاده مؤثر از ظرفیت‌های ملی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در چنین وضعیتی، میدان می‌تواند در کنار کارکردهای جاری خود، به محلی برای طرح مسائل واقعی جامعه، تقویت مشارکت عمومی و کمک به هماهنگی اقدامات برای کاهش آسیب‌های اقتصادی و اجتماعی تبدیل شود.
البته تحقق چنین نقشی مستلزم آن است که برای میدان، دستور کاری روشن، قابل سنجش و متناسب با نیازهای واقعی جامعه تعریف شود؛ دستور کاری که از سطح شعار فراتر برود و به تقویت ظرفیت‌های حل مسأله در کشور کمک کند. یکی از محورهای اصلی این دستور کار می‌تواند تقویت انسجام ملی و پرهیز از دامن زدن به اختلافات فرساینده باشد. انسجام به معنای یکسان بودن دیدگاه‌ها یا نادیده گرفتن تفاوت‌های سیاسی و اجتماعی نیست. جامعه‌ پویا طبیعتاً با دیدگاه‌ها، مطالبات و برداشت‌های متفاوت روبه‌رو است. مسأله اصلی این است که این تفاوت‌ها چگونه مدیریت شوند و آیا می‌توان با حفظ امکان نقد و گفت‌وگو، بر منافع مشترک و مسائل اساسی کشور تمرکز کرد. در شرایط دشوار، تشدید دوقطبی‌ها و تبدیل اختلاف‌نظرها به تقابل‌های مستمر می‌تواند ظرفیت جامعه برای حل مشکلات را کاهش دهد. در مقابل، پذیرش تنوع دیدگاه‌ها، گفت‌وگوی مسئولانه و همکاری بر سر اولویت‌های مشترک می‌تواند زمینه استفاده بهتر از منابع انسانی و اجتماعی کشور را فراهم کند.  از این رو، اگر قرار باشد میدان نقشی مؤثرتر در شرایط کنونی داشته باشد، می‌توان نقش جدیدی برایش تعیین کرد. مهم‌ترین دستور کار قابل طرح برای میدان در شرایط کنونی، حرکت از صرفِ تأکید بر حضور و ظرفیت، به سمت تعریف نقشی روشن‌تر در تقویت انسجام ملی و افزایش تاب‌آوری اجتماعی و اقتصادی باشد؛ نقشی که در آن، حفظ وحدت به معنای حذف اختلاف‌نظرها نباشد، بلکه به معنای جلوگیری از فرسایش ظرفیت‌های جامعه و متمرکز کردن توان کشور بر حل مسائل مشترک باشد.