در حافظه موقت ذخیره شد...
در رقابت با کشورهای متمول عربی
جهش طلایی ورزش ایران
رشد تعداد مدال‌های طلا مهم‌ترین نکته در کارنامه ورزش ایران در ناگویاست. تعداد طلاهای ایران از ۱۳ مدال در هانگژو به ۱۹ مدال در ناگویا رسید که نشان‌دهنده رشد حدود ۴۶ درصدی است. در مقابل، تعداد مدال‌های نقره و برنز کاهش پیدا کرد. این تغییر در ترکیب مدال‌ها نشان می‌دهد عملکرد ایران در ناگویا بیشتر به سمت مدال‌های باارزش‌تر حرکت کرده است.
در میان کشورهای آسیای غربی، بحرین همچنان یکی از نزدیک‌ترین رقبای ایران محسوب می‌شود. این کشور در هانگژو ۱۲ مدال طلا گرفت و در ناگویا با یک مدال کمتر، ۱۱ طلا به دست آورد. امارات تعداد طلاهای خود را از پنج به هفت افزایش داد، اما مجموع مدال‌هایش از ۲۰ به ۱۲ کاهش یافت. قطر نیز از پنج مدال طلا در هانگژو به ۶ طلا در ناگویا رسید و مجموع مدال‌هایش از ۱۴ به ۱۸ افزایش
پیدا کرد.
عربستان سعودی با حفظ چهار مدال طلا، تعداد مدال‌های خود را از ۱۰ به ۱۷ افزایش داد. اردن نیز که در هانگژو مدال طلا نداشت، در ناگویا صاحب دو مدال طلا شد. کویت تعداد طلاهای خود را از سه به چهار رساند، هرچند مجموع مدال‌هایش از ۱۱ به ۹ کاهش یافت. عراق بدون مدال طلا باقی ماند، عمان همان دو مدال دوره قبل را تکرار کرد و لبنان نیز تعداد مدال‌های خود را از یک به سه افزایش داد.
کارنامه ورزش ایران در ناگویا از نظر تعداد مدال طلا و جایگاه نهایی بهتر از هانگژو است. افزایش ۶ مدال طلا و صعود یک‌پله‌ای، از مهم‌ترین نقاط قوت ایران محسوب می‌شود. مسأله اصلی برای دوره بعد، حفظ روند رشد مدال‌های طلا و همزمان افزایش تعداد مدال‌های نقره و برنز است. رقابت نزدیک‌تر بحرین، قطر و امارات نیز نشان می‌دهد چالش ایران فقط حفظ رتبه در جدول آسیا نیست، بلکه تثبیت فاصله با رقبای منطقه‌ای نیز اهمیت زیادی دارد.
