در حافظه موقت ذخیره شد...
مهسا بهشتی، عضو تیم ملی وزنه‌برداری زنان در گفتوگو با «ایران»:
برای المپیک می‌جنگم؛ اهدافم نباید کوچک باشند
مهسا بهشتی در گفتوگو با «ایران» درباره سطح بالای رقابت‌ها می‌گوید: «سطح این مسابقات در حد رقابت‌های جهانی بود. در وزن من هشت ورزشکار حضور داشتند و رقبای اصلی‌ام از چین، ازبکستان، ترکمنستان و کره جنوبی بودند. بعضی از آنها ۱۰ تا ۲۰ سال از من بزرگ‌تر بودند، اما خوشحالم که توانستم مدال برنز بگیرم.»
این وزنه‌بردار جوان با اشاره به حضور در رده بزرگسالان ادامه می‌دهد: «من در رده سنی نوجوانان هستم، اما با تشخیص سرمربی تیم ملی، در بازی‌های آسیایی در رده بزرگسالان روی تخته رفتم. همه رقبا تجربه بیشتری از من داشتند و یکی از آنها به‌تازگی مدال طلای جوانان را کسب کرده بود. از طرفی، چون به‌تازگی از مسابقات جهانی نوجوانان برگشته بودم، بدنم کمی خسته بود. رقابت با این بزرگان هم تا حدودی به من استرس وارد کرد، اما به خودم می‌بالم که توانستم جامعه وزنه‌برداری را سربلند کنم.»
مهسا بهشتی درباره اشک‌هایش پس از پایان مسابقه در ناگویا نیز توضیح می‌دهد: «این اشک‌ها از خوشحالی بود؛ هم به‌خاطر اینکه توانستم اولین مدالم را در بازی‌های آسیایی کسب کنم و هم به این دلیل که به هدفم رسیدم. البته از اینکه نتوانستم رکوردهایی را که مدنظر داشتم ثبت کنم، کمی ناراحت بودم؛ چون روی اعداد بهتری کار کرده بودم. با این حال، می‌دانم از اینجا به بعد کار سخت‌تری پیش رو دارم و باید برای کسب سهمیه المپیک بجنگم.»
او در ادامه از نقش الهام حسینی، سرمربی تیم ملی و از مدال‌آوران این رشته، در مسیر پیشرفت خود می‌گوید: «خانم حسینی در اردوها و تمرین‌ها همیشه به ما یادآوری می‌کند که باید توانایی‌هایمان را نشان دهیم. وزنه‌زدن، مسابقه و تمرین ندارد و باید در هر شرایطی بهترین رکورد را ثبت کنیم. او می‌گوید باید برای المپیک بجنگیم و هدف‌هایمان کوچک نباشد. خوشحالم که سرمربی تیم به من اعتماد کرد و برای حضور در ناگویا انتخابم کرد. من و ریحانه هم توانستیم پاسخ این اعتماد را بدهیم.»
مهسا بهشتی موفقیت ورزشی را در کنار پیشرفت تحصیلی دنبال می‌کند و درباره آرزوهایش می‌گوید: «دو هدف دارم؛ اول اینکه در مسابقات جهانی و حتی المپیک مدال بگیرم و در کنار آن، تحصیلم را ادامه بدهم. پزشک‌شدن، آرزوی تحصیلی من است.»
