ضرورت ریشهیابی نقاط ضعف
مهسا مجللی
سرمربی پیشین آبهای آرام بانوان
تیم ملی قایقرانی برای حضور در این دوره از بازیهای آسیایی، در مقایسه با دورههای گذشته از شرایط مناسبتری برخوردار بود. در اختیار قرار دادن مکملهای ورزشی و برگزاری اردوهای باکیفیتتر، از جمله اقداماتی بود که برای آمادهسازی بهتر تیم انجام شد. با وجود تلاش ورزشکاران، کادر فنی و سایر عوامل، نتیجه نهایی در ناگویا، یعنی کسب تنها یک مدال برنز، طبیعتاً نمیتواند رضایتبخش باشد و ضرورت بررسی دقیق عملکرد تیم را بیش از پیش نشان میدهد.
یکی از مهمترین مسائلی که باید در ارزیابی این نتیجه مورد توجه قرار گیرد، حضور مستمر قایقرانان سایر کشورها در مسابقات جهانی و کاپهای آسیاست. قایقرانان حاضر در ناگویا نشان دادند که از آمادگی بالاتری برخوردارند؛ موضوعی که بخشی از آن به عدم حضور ورزشکاران ایران در برخی رویدادهای مهم بینالمللی طی دو سال گذشته بازمیگردد. شرایط ویزا باعث شد قایقرانان ایرانی فرصت رقابت با حریفان قدرتمند، کسب تجربه و الگوبرداری از تاکتیکهای روز را از دست بدهند. حتی کشورهایی مانند هند که در سالهای گذشته چندان در قایقرانی مطرح نبودند، نشانههای قابلتوجهی از پیشرفت خود را به نمایش گذاشتند.
پس از بازگشت تیم، ضروری است کارشناسان رشته، رئیس فدراسیون و کادر فنی، ارزیابی اصولی و بدون ملاحظهای از عملکرد تیم داشته باشند و نقاط قوت و ضعف را بهطور دقیق بررسی کنند. نقد عملکرد باید کارشناسی و منصفانه باشد. قایقرانان قطعاً تمام توان خود را برای کسب مدال به کار گرفتند و مقصر جلوه دادن سرمربی خارجی، رویکردی حرفهای و اخلاقی نیست؛ چرا که سرمربی خارجی، مربیان ایرانی، ورزشکاران و سایر عوامل، اعضای یک تیم هستند و برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش کردهاند.
در هر صورت، ریشهیابی دقیق نقاط ضعف و قوت و تدوین برنامهای منسجم، بویژه در سال منتهی به مسابقات انتخابی المپیک، ضروری است. با افزایش حضور در رقابتهای بینالمللی، حفظ ورزشکاران باتجربه و توجه جدی به جوانان مستعد، میتوان زمینه بازگشت قایقرانی ایران به دوران اوج و تشکیل تیمی قدرتمند و پرمدال برای چهار سال آینده بازیهای آسیایی را فراهم کرد.

