ندا سیجانی
گروه فرهنگی

شامگاه جمعه ۲۷ شهریورماه، تالار وحدت میزبان علاقه‌مندان موسیقی و سینما بود؛ مخاطبانی که آمده بودند تا با شنیدن قطعاتی از موسیقی فیلم‌های «دلشدگان» و «مادر»، خاطرات ماندگار دو اثر ارزشمند سینمای ایران را مرور کنند؛ آثاری که موسیقی و تصویر را در پیوندی ماندگار به بخشی از تاریخ فرهنگ و هنر ایران تبدیل کرده‌اند.
این کنسرت با همراهی ارکسترسازهای ایرانی روح‌الله خالقی و با رهبری محمدرضا عزیزی و خوانندگی پوریا اخواص برگزار شد و بهانه‌ای بود برای تجلیل از حسین علیزاده و ارسلان کامکار و همچنین ادای احترام به علی حاتمی، کارگردان نامدار سینمای ایران؛ فیلمسازی که در آثار خود تلاش کرد پیوندی میان سینما، موسیقی و میراث فرهنگی ایران برقرار کند و ساز و موسیقی ایرانی را به بخشی از روایت تصویری آثارش تبدیل سازد.
در این برنامه، علاوه بر قطعاتی از موسیقی فیلم‌های «دلشدگان» و «مادر»، آثاری از روح‌الله خالقی، علی تجویدی و حسینعلی ملاح نیز با همراهی ارکستر سازهای ایرانی اجرا شد. حضور هنرمندانی همچون ارسلان کامکار، کیوان ساکت، مجتبی عسگری و وحید تاج نیز به این اجرا رنگ و حال ویژه‌ای بخشید و شبی خاطره‌انگیز را در روزهای پایانی تابستان رقم زد.
این کنسرت در واقع بازگشتی به جهان هنری علی حاتمی و ادای احترام به چهره‌های تأثیرگذار موسیقی ایرانی بود؛ هرچند حسین علیزاده که بخش مهمی از موسیقی «دلشدگان» به نام او گره خورده است، در این برنامه حضور نداشت.
علیزاده چند روز پیش از برگزاری کنسرت، در پیامی ویدیویی با قدردانی از محمدرضا عزیزی، سرپرست و رهبر این اجرا، درباره تلاش اعضای ارکستر گفت: «وقتی از نزدیک تلاش اعضای گروه را دیدم، متوجه شدم آن چیزی که به بچه‌های گروه خالقی کمک می‌کند، عشق به کار است. تک‌تک اعضای این گروه دسته‌جمعی به کار خود اعتقاد دارند و به آن دل می‌دهند.»
او با اشاره به اجرای قطعات و تصانیفی از موسیقی فیلم «دلشدگان» افزود: «بسیار خوشحالم از اینکه تصمیم گرفتند قطعات و تصانیفی از موسیقی فیلم دلشدگان را اجرا کنند. آنها هنرمندان جوان بسیار خوبی هستند.» علیزاده همچنین این گروه را نمونه‌ای از تداوم عشق و انگیزه در شرایط دشوار دانست و گفت: «هر وقت هر کسی حس ناامیدی و حس منفی داشته باشد، با یک نگاه به ارکستر خالقی می‌بیند که آنها در این شرایط چقدر با عشق کار می‌کنند و این همان معنویت محض است.»
او در ادامه درباره شکل‌گیری این مجموعه و نقش محمدرضا عزیزی در آن اظهار کرد: «من خودم فکر نمی‌کردم بشود چنین جمع بزرگی را با عشق به موسیقی این‌قدر خوب جمع کرد. البته محمدرضا عزیزی در این زمینه تأثیر بسیار خوبی داشته است و بچه‌هایی را جذب کرده که مثل خودش عاشق و معتقد هستند.»
حسین علیزاده سال‌ها پیش نیز در گفت‌وگویی درباره «دلشدگان» و همکاری با علی حاتمی، به نقش این فیلم در معرفی ساز و موسیقی ایرانی اشاره کرده بود. او درباره حاتمی گفته بود: «باید به این نکته اشاره کنم که حاتمی در آن زمان و در آن شرایط کار بزرگی کرد که ساز را از طریق سینما به مردم نشان داد. در شرایط کشور ما این خدمت بزرگی بود که حاتمی از طریق سینما انجام داد.»
او همچنین تجربه همکاری با حاتمی را یکی از دوره‌های مهم زندگی هنری خود دانسته و گفته بود: «تجربه بسیار خوبی با علی حاتمی داشتم و در آن دوره(دهه ۷۰)، چیزهای خوبی یاد گرفتم. فصل تازه‌ای از نظر انسانیت و کار بود. برایم جالب بود؛ هر روز فیلمبرداری و هر روز کار، همه‌اش زندگی بود. همین الان که وقتی به حاتمی فکر می‌کنم، می‌بینم در شعار نیست و زنده است. هر کسی از علی حاتمی حرف می‌زند، حس خوشحالی به او دست می‌دهد. ما وقتی از آدم‌هایی که سرشار از زندگی بودند یاد می‌کنیم، در واقع دوباره با آنها زندگی می‌کنیم.» اجرای قطعاتی از «دلشدگان» و «مادر» در تالار وحدت، بار دیگر خاطره پیوند موسیقی و سینما در آثار علی حاتمی را زنده کرد؛ پیوندی که همچنان برای مخاطبان موسیقی و سینما جذاب است و می‌تواند فرصتی برای آشنایی نسل تازه با بخشی از میراث موسیقایی و تصویری سینمای ایران باشد.