در حافظه موقت ذخیره شد...
حسین چرخابی، مربی پیشین تیم سپاهان در گفتوگو با «ایران»:
مقابله با بازیکنسالاری غیرممکن نیست
مهری رنجبر/ بازیکنسالاری یکی از حاشیههای همیشگی لیگ برتر فوتبال ایران محسوب میشود؛ پدیدهای که گاهی رفتار و تصمیمات برخی بازیکنان، کام فوتبال را تلخ میکند. اما نکته قابل تأمل در این میان، سکوت معنادار برخی باشگاهها و مربیان در برابر این اتفاقات است. در حالی که باشگاههایی مانند استقلال و فولاد سپاهان و مربیان آنها، در برخورد با بازیکنان خاطی خود نشان دادهاند که میتوان مقابل بازیکنسالاری ایستاد و اجازه نداد این پدیده به یک رویه تبدیل شود.
چرخابی، باشگاهها را یکی از عوامل اصلی شکلگیری و گسترش بازیکنسالاری در فوتبال ایران میداند و در این باره میگوید: «در فوتبال حرفهای، اتوبان برای باشگاه و بازیکن باید دوطرفه باشد، اما متأسفانه یکسری از باشگاهها این اتوبان را یکطرفه میکنند. وقتی بازیکن خود را تافته جدابافته میداند، باشگاه هم به او امتیازات بیحدوحصر میدهد و البته این اتفاق در تیم ملی فوتبال هم رخ میدهد.»
او با اشاره به نحوه برخورد با بازیکنان تیم ملی پس از ناکامی در جام جهانی ادامه میدهد: «مثلاً وقتی تیم ملی در جام جهانی از مرحله مقدماتی بالا نیامد، اما فدراسیون به بازیکنان پاداش داد. در حالی که بازیکنان کره و ژاپن بعد از حذف، خود را شرمنده مردم کشورشان دانستند و عذرخواهی کردند. اما فدراسیون ما به بازیکنان پاداش داد؛ پاداش بابت چه؟»
مربی اسبق فولاد سپاهان معتقد است زمانی که در باشگاهها رقابت واقعی وجود نداشته باشد، زمینه برای شکلگیری بازیکنسالاری فراهم میشود: «وقتی باشگاهها به جای استفاده از بازیکنان آکادمی، بازیکنان درجهچندم خارجی میآورند و رقابتی در کار نباشد، ناخودآگاه بازیکنسالاری پیش میآید. اما اگر همه چیز طبق قانون و مقررات باشد، شرایط بهتر میشود و بازیکنسالاری هم شکل نمیگیرد.»
از نگاه چرخابی، اولین گام برای مقابله جدی با بازیکنسالاری، اصلاح قراردادهای بازیکنان است. او در این خصوص تأکید میکند: «در فوتبال حرفهای باید قراردادها هم حرفهای تنظیم شوند. یعنی به جای قراردادهای چهار، پنج صفحهای که فقط در آنها پاداشهایی به شرط انجام وظیفه نوشته شده است؛ مثلاً دروازهبان با کلینشیـــــت پــــــاداش میگیرد یا مهاجم به شرط گلزنی پـــاداش دریافت میکنـــــــــد، باید همه مســـائل انضباطـی، نحوهرفتار با تماشاگران و بازیکنان حریف و تمام نکات لازم و مهم در قرارداد نوشته شود. در این صورت لازم نیست مربی مستقیماً با بازیکن برخورد کند و رسیدگی به بیانضباطی بازیکن هم بر عهده کمیته انضباطی خواهد بود. همین مسائل میتواند ریشه بازیکنسالاری را بخشکاند.»
چرخابی در ادامه، رسانهها را نیز در قبال این معضل بیتقصیر نمیداند و برای آنها در مقابله با بازیکنسالاری نقش قائل است: «حتی رسانهها هم در رفع این چالش نقش دارند؛ اگر به جای تمرکز روی مسائل مهم، روی غذای مورد علاقه و فیلمی که بازیکن دوست دارد زوم نکنند.»
چرخابی نتیجه سکوت در برابر بازیکنسالاری را چیزی جز آسیب دیدن فوتبال ایران نمیداند: «دود سکوت مقابل بازیکنسالاری مستقیم به چشم فوتبال ایران میرود. چرا که وقتی با بازیکن خاطی برخوردی نشود، بقیه هم از او یاد میگیرند و حتی بازیکنان جوانتر نیز همان رویه بیانضباطی را دنبال میکنند.»
او معتقد است گسترش حاشیهها در نهایت فوتبال را از مسیر اصلی خود دور میکند: «وقتی حاشیهها زیاد باشد، دیگر تمرکز روی مسائل فنی نیست و نتیجهای جز افت و عقبماندگی عاید فوتبال ایران نمیشود.»
مربی اسبق فولاد سپاهان در پایان، انضباط و رقابت سالم را لازمه پیشرفت فوتبال میداند و میگوید: «اما در مقابل، وقتی بازیکن منضبط باشد و روی اصول کار کند، رقابت بین بازیکنان افزایش پیدا میکند که همین موضوع باعث پیشرفت فنی آنها میشود و خودبهخود فوتبال ایران هم روی دور رشد میافتد.»
