در حافظه موقت ذخیره شد...
کاظم اولیایی، مدیرعامل پیشین استقلال در گفتوگو با «ایران»:
شرط موفقیت باشگاهها، جدایی از بدنه دولت است
کاظم اولیایی، مدیرعامل پیشین باشگاه استقلال، در گفتوگو با «ایران» درباره اجرای قانون فیرپلی مالی در لیگ برتر میگوید: «فیرپلی مالی زمانی میتواند اثرگذار باشد که زیرساختهای اقتصادی فوتبال نیز اصلاح شوند؛ زیرساختهایی که فوتبال ایران هنوز فاصله زیادی با آنها دارد. در چنین شرایطی، صرف الزام باشگاهها به انتشار صورتهای مالی، نمیتواند نسخهای برای درمان بیماری مزمن اقتصاد فوتبال کشور باشد و اجرای واقعی فیرپلی مالی، بیش از هر چیز به اصلاح ساختار درآمدزایی باشگاهها نیاز دارد.»
وی شیوه اداره مدیریت فوتبال با این روش را اشتباه میداند و معتقد است ریلگذاری فوتبال ایران باید به کلی تغییر یابد. او در ادامه میگوید: «فیرپلی مالی قانونی است که مطمئناً باید اجرا شود و شفافیت مالی از نکاتی است که فیفا بهطور جدی آن را از ۲۰ سال پیش دنبال میکند. ولی در فوتبال ایران، با اشتباه در ریلگذاری، ۹۰ درصد باشگاهها را با ورشکستگی روبهرو کرده و طی مسیر با قوانین اشتباه، وضعیت را بدتر میکند.»
کاظم اولیایی همچنین از تصویب قانون فیرپلی مالی در مجلس شورای اسلامی خبر میدهد و توضیح داد: «این قانون مدتهاست تصویب شده و برای فدراسیون بهتر است برای کنترل تراز مالی، سرفصل اختراع نکند؛ همانند سه فصلی که قانون سقف بودجه گذاشت و نتیجه عکس دید. از طرفی چرا استادیومها باید در اختیار دولت باشد؟ طبق اصل ۴۴ قانون اساسی، ورزشگاهها باید به باشگاهها واگذار شوند؛ همانطور که در ترکیه و انگلستان این اتفاق افتاد. شهرداریها ورزشگاهها را ساختند و به باشگاهها دادند، با دریافت درصدی از مالیات.»
او درادامه توضیح داد: «به دنبال حرفهای شدن فوتبال باشگاهی، هر تیم ملزم شد ظرف ۵ سال صاحب استادیوم شود. ولی پنج سال گذشت، ۲۵ سال دیگر هم بگذرد، اتفاقی نخواهد افتاد. به نظر من، ما گرانترین زمین ایران، ورزشگاه شهید شیرودی را در مرکز پایتخت داریم، ولی این ورزشگاه به حال خود رها شده است؛ در حالی که میتوانستیم آن را به باشگاهها واگذار و به بهترین منطقه درآمدزایی تبدیل کنیم.»
اولیایی معتقد است با الگوبرداری استاندارد از لیگهای حرفهای میتوانیم فوتبال باشگاهی را از ورشکستگی نجات دهیم. او در ادامه میگوید: «الگوبرداری از اروپا راهحل خوبی است. داشتن استادیوم، فروش محصولات باشگاهی و حق پخش تلویزیونی میتواند باشگاه را در حوزه درآمدزایی به رسمیت بشناسد و از آن درآمد هزینه کند، اما بزرگترین شرط این اتفاق جدایی باشگاهها از بدنه دولت و پایان وابستگی آنها به منابع عمومی است.»
