در حافظه موقت ذخیره شد...
اخلاقی امیری، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در گفتوگو با «ایران»:
دولت توان پرداخت هزینه باشگاههای خصولتی را ندارد
مهری رنجبر/ اجرای قانون فیرپلی مالی در فوتبال باشگاهی ایران، بهعنوان یکی از ابزارهای مهم در مسیر شفافیت مالی و اصلاح ساختار باشگاهداری، اگرچه با چالشهایی همراه خواهد بود، اما میتواند گامی مؤثر در جهت حرفهایسازی ورزش کشور باشد. حسنعلی اخلاقی امیری، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، معتقد است که در حال حاضر شرایط اجرای کامل قانون فیرپلی مالی برای باشگاههای لیگ برتری فوتبال فراهم نیست؛ اما شروع این روند را مثبت ارزیابی میکند.
اجرا شود.
حتی اگر فیرپلی مالی ۱۵ تا ۲۰ درصد هم اجرا شود، اتفاقی خوب و قابل قبول خواهد بود. بدون شک، بعد از ۵ تا ۶ سال به نقطهای میرسیم که این روند قابلیت دفاع داشته باشد.
تعجبی ندارد اگر شروع کار بیشتر جنبه شعاری داشته باشد و حتی برای آغاز، باید انتظار اجرای کمتر از ۱۵درصد را هم در نظر گرفت. بنابراین، در این شرایط، مهم شروع کار
است.»
او در ادامه، با اشاره به مشکلات ساختاری باشگاهداری در ایران، توضیح میدهد: «باشگاههای فوتبال ایران از گذشته با ضعفهایی مواجه بودهاند. در حالی که ورزش در دنیا به یک صنعت اقتصادی تبدیل شده، در ایران چنین جایگاهی ندارد و اکثر باشگاهها خصولتی هستند، در حالی که دولت توان اداره آنها را ندارد. هر زمان که دولت درگیر باشگاههای ورزشی شده، با مسائل مختلفی دستوپنجه نرم کرده است.»
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس، قطع وابستگی به منابع عمومی را راهکار اصلی برونرفت از این وضعیت میداند و توضیح داد: «نمیتوان انکار کرد که باشگاهداری در ایران نسبت به دنیا عقب مانده است، چرا که متأسفانه باشگاهها بهصورت مستقیم و غیرمستقیم به بودجههای عمومی وابسته هستند. البته حــــــــل این معضــــــل بهصــــــــــــــــورت یکباره ممکن نیست و باید بهتدریج ورزش به سمت استقلال از منابع عمومی حرکت کند و دولت تنها نقش ستادی، نظارتی و هماهنگکننده را ایفا کند.»
اخلاقی امیری، اجرای قانون نظام جامع باشگاهداری را نیز راهحلی مهم در این زمینه میداند و میگوید: «هرچند استقلال باشگاهها و ورزش از دولت کار آسانی نیست، اما حرکتی رو به جلو محسوب میشود.
نباید فراموش کرد که انتظار استقلال کامل همه تیمها و باشگاهها از دولت، انتظار درستی نیست. با این حال، اجرای قانون نظام جامع باشگاهداری میتواند زمینه حضور پررنگتر بخش خصوصی در ورزش را فراهم
کند.»
او در پایان، درباره راهکار اجرای کامل قانون فیرپلی مالی توضیح میدهد: «تفاوت کار دولتی و خصوصی در این است که وقتی بخش خصوصی وارد باشگاهداری میشود، با درآمد خود عمل میکند؛ در نتیجه هم شفافیت مالی دارد و هم هزینهها را بر اساس اولویتها و بدون ریختوپاش انجام میدهد و حتی در جذب بازیکنان خارجی با تأمل بیشتری تصمیمگیری میکند.
این در حالی است که باشگاههای خصولتی، چون از منابع عمومی استفاده میکنند، نه اولویتبندی مشخصی دارند و نه حساسیت کافی نسبت به کیفیت بازیکنان خارجی نشان میدهند. بنابراین، با اجرای خصوصیسازی باشگاهها شرایط بهبود
خواهد یافت. از سوی دیگر، باشگاههای خصولتی نیز باید بپذیرند که با بخش خصوصی رقابت میکنند و مدیران آنها نباید باشگاهها را بهعنوان حیاط خلــــــــوت خود تلقی کنند.»
