حمید درخشان، مربی فوتبال در گفت‌و‌گو با «ایران»:

باشگاه‌ها به جای ایجاد زیر ساخت، ستاره استخدام می‌کنند

پریسا غفاری/ سال‌هاست موضوع ساخت ورزشگاه‌های اختصاصی برای دو باشگاه استقلال و پرسپولیس، به‌عنوان یکی از مطالبات اصلی فوتبال ایران مطرح می‌شود؛ مطالبه‌ای که با وجود وعده‌های متعدد، هنوز رنگ واقعیت به خود نگرفته است. نبود زیرساخت‌های حرفه‌ای، این دو باشگاه پرهوادار را از ظرفیت‌های اقتصادی و ورزشی مهمی محروم کرده و همچنان به یکی از چالش‌های جدی فوتبال کشور تبدیل شده است. حمید درخشان، کارشناس فوتبال، در گفت‌وگو با «ایران» درباره علت عدم تحقق این وعده‌ها می‌گوید: «تا زمانی که باشگاه‌ها وابسته به منابع عمومی هستند و مدیران از امنیت شغلی برخوردار نیستند، هیچ تغییری در روند موجود صورت نمی‌گیرد. در حالی که ایجاد فضایی مناسب با امکانات حرفه‌ای، نه‌تنها موجب جذب مربیان و بازیکنان باکیفیت می‌شود، بلکه به‌عنوان یک پایگاه مالی و اقتصادی نیز می‌تواند به توسعه باشگاه کمک کند.»

او با اشاره به چالش بزرگ اغلب باشگاه‌ها، بویژه پرسپولیس و استقلال، در نداشتن ورزشگاه اختصاصی، توضیح داد: «در حال حاضر، از ۱۸ تیم لیگ برتر تنها چند باشگاه خصوصی هستند و سایر تیم‌ها به بودجه عمومی وابسته‌اند.  به نظر من، هر زمان خصوصی‌سازی واقعی صورت گیرد، ساخت‌وساز توجیه‌پذیرتر خواهد شد. در این صورت، باشگاه‌ها می‌توانند از دولت وام‌های بلندمدت، دریافت کنند؛ همان‌گونه که در ترکیه و بسیاری از کشورهای صاحب‌نام فوتبال جهان انجام می‌شود.  آنها با ساخت ورزشگاه، علاوه بر بازپرداخت وام، به درآمدزایی قابل توجهی نیز دست  می‌یابند.» حمید درخشان در ادامه گفت: «بدهی‌های سنگین باشگاه‌ها، بویژه دو باشگاه تهرانی، باعث شده رویای ساخت ورزشگاه اختصاصی برای آنها دور از دسترس باشد. ولی مالکان پرسپولیس به‌صورت علنی وعده ساخت ورزشگاه اختصاصی داده‌اند و در استقلال نیز نشست‌های خبری برگزار و حتی ماکت ورزشگاه ارائه شده است؛ اما معمولاً این وعده‌ها هیچ‌گاه به مرحله اجرا نرسیده و هر سال شاهد بازی کردن آنها در شهرهای مختلف هستیم. در حالی که آنها از یک نیاز بنیادی و اساسی برای موفقیت و رشد فوتبال محروم‌اند.»
حمید درخشان، علاوه بر مسائل مالی، نقش مدیران را در ایجاد شرایط فعلی بسیار تأثیرگذار می‌داند و در این خصوص می‌گوید: «مدیران باشگاه‌ها اغلب مصرف‌کننده‌اند و بهینه‌سازی را نیاموخته‌اند. البته چندان هم مقصر نیستند، زیرا فضای ورزش ما نتیجه‌گراست و شغل مدیران تضمین‌شده نیست، به‌طوری که با اولین ناکامی، از کار برکنار می‌شوند. به همین دلیل، آنها برنامه‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت چهار‌ساله ارائه نمی‌دهند و ترجیح می‌دهند مبالغ هنگفتی برای جذب بازیکنان و مربیان هزینه کنند تا در رقابت‌ها پیروز شوند و جایگاه خود را حفظ کنند. حتی حاضر نیستند با تیمی متوسط در مسابقات شرکت کنند و باقی بودجه را صرف زیرساخت‌ها و ساخت‌وساز کنند، چرا که رقبا نیز چنین رویکردی ندارند.»
او در پایان ابراز امیدواری می‌کند که مسئولان با درک اهمیت این پروژه، همکاری بیشتری با بخش خصوصی داشته باشند: «مسئولان باید تأمین منابع مالی لازم را در اولویت قرار دهند و با همکاری مستمر با بخش خصوصی، این رویای دور از دسترس را به واقعیت تبدیل کنند. با توجه به محبوبیت گسترده فوتبال در میان مردم ایران، ساخت ورزشگاه اختصاصی برای استقلال و پرسپولیس می‌تواند آغازگر فصلی نو در فوتبال کشور باشد. در این مسیر، بیش از هر زمان دیگری به عزم ملی و اراده‌ای قوی نیاز داریم.»