در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» چالشهای فشردهترین فصل فوتبال باشگاهی را بررسی میکند
به طولانیترین لیگ تاریخ خوش آمدید!
در این دوره، هر تیم در چارچوب رقابتهای لیگ برتر باید ۳۴ مسابقه انجام دهد، اما برای تیمهای مدعی که در جام حذفی و رقابتهای آسیایی نیز حضور دارند، این تعداد بازی به مراتب افزایش خواهد یافت و همین موضوع، اولین نشانه از فشردگی تقویم مسابقات است.
اولین چالش جدی، تقویم بینالمللی فیفاست. مطابق برنامه رسمی، اولین فیفادی پس از جامجهانی ۲۰۲۶ در بازه ۲۱ سپتامبر تا ۶ اکتبر ۲۰۲۶ (۳۰ شهریور تا ۱۴ مهر ۱۴۰۵) برگزار میشود که طی آن، مسابقات باشگاهی در بسیاری از کشورها از جمله ایران تعطیل خواهد شد. این وقفه طولانی، درست در هفتههای ابتدایی لیگ برتر رخ میدهد و در عمل روند شکلگیری تیمها را مختل میکند. دومین وقفه نیز در بازه ۹ تا ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۸ تا ۲۶ آبان ۱۴۰۵) خواهد بود که بار دیگر جریان مسابقات را متوقف میکند. این دو وقفه در مجموع، برنامهریزی لیگ را دچار اختلال کرده و باعث فشردهتر شدن ادامه فصل خواهد شد. در کنار فیفادیها، حضور تیم فوتبال المپیک ایران در بازیهای آسیایی ناگویا یکی دیگر از چالشهای مهم این فصل محسوب میشود. این رقابتها پیش از افتتاحیه رسمی آغاز میشود و با توجه به اینکه بسیاری از بازیکنان تیم امید از دل باشگاههای لیگ برتری انتخاب میشوند، تیمهایی مانند پرسپولیس، استقلال، سپاهان، تراکتور و دیگر مدعیان، در مقاطع حساس فصل از داشتن بخشی از نفرات کلیدی خود محروم خواهند شد؛ مسألهای که توازن رقابتی لیگ را نیز تحتتأثیر قرار میدهد.
از سوی دیگر، حضور نمایندگان ایران در لیگ نخبگان آسیا و لیگ قهرمانان سطح دو، چالش مضاعفی ایجاد کرده است. با توجه به سلب میزبانی از باشگاههای ایرانی، تیمها مجبورند تمامی دیدارهای خود را در خارج از کشور برگزار کنند؛ موضوعی که علاوه بر افزایش خستگی ناشی از سفرهای مکرر، باعث فشردگی بیشتر تقویم مسابقات و تعویق احتمالی برخی دیدارهای لیگ خواهد شد.
مشکلات زیرساختی نیز همچنان بهعنوان یک معضل جدی پابرجاست. نبود زمینهای استاندارد در برخی شهرها، همانند فصل گذشته، میتواند برنامهریزی مسابقات را مختل کند. در شرایطی که لیگ با فشردگی بالا برگزار میشود، کوچکترین اختلال در میزبانی، میتواند زنجیرهای از تعویقها و تغییرات برنامه را به دنبال داشته باشد.
در چنین شرایطی، بحران مصدومیت بازیکنان بهعنوان یک تهدید جدی خودنمایی میکند. وقفههای طولانی و سپس فشردگی شدید مسابقات، بدن بازیکنان را در معرض فشار مضاعف قرار میدهد؛ مسألهای که نهتنها برای باشگاهها، بلکه برای تیم ملی نیز دردسرساز خواهد شد. مربیان لیگ برتری در چنین شرایطی ناچار به استفاده از چرخش گسترده در ترکیب خواهند بود، اما همه تیمها از عمق ترکیب کافی برخوردار نیستند. برگزاری مسابقات جام حذفی نیز بهعنوان یک عامل تشدیدکننده فشردگی تقویم مطرح است. هرچند در مراحل ابتدایی، تیمهای لیگ برتری درگیر نمیشوند، اما با ورود آنها به این رقابتها، فشار مسابقات بهطور قابلتوجهی افزایش پیدا خواهد کرد؛ بویژه برای تیمهایی که همزمان در آسیا نیز حضور دارند.
در نهایت، نباید از نقش اتفاقات غیرمترقبه غافل شد؛ عواملی که در فصل گذشته نیز تأثیر خود را نشان دادند و میتوانند بار دیگر برنامهریزی لیگ را با چالش مواجه کنند. از مشکلات اجرایی و مدیریتی گرفته تا شرایط پیشبینی نشده، همگی میتوانند بر روند برگزاری این فصل تأثیرگذار باشند. با در نظر گرفتن تمامی این چالشها، لیگ بیستوششم را باید آزمونی بزرگ برای ساختار اجرایی فوتبال ایران دانست؛ لیگی که در آن، تنها کیفیت فنی تیمها تعیینکننده نخواهد بود، بلکه مدیریت منابع، عمق ترکیب، برنامهریزی دقیق و توان عبور از چالشها نقش تعیینکنندهای در موفقیت تیمها ایفا خواهد کرد. این فصل، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند نظم، هماهنگی و تصمیمگیریهای هوشمندانه است؛ در غیر این صورت، فشردگی تقویم میتواند به بزرگترین دشمن کیفیت فوتبال ایران تبدیل شود.
