احمدرضا براتی، عضو پیشین هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، در گفت‌وگو با «ایران»:

توسعه فوتبال به تقویت زیرساخت‌ها بستگی دارد

گروه ورزشی / تصمیم فدراسیون فوتبال برای افزایش تعداد تیم‌های لیگ برتر از ۱۶ به ۱۸، اگرچه در ظاهر گامی رو به جلو تلقی می‌شود، اما در عمل پرسش‌های بنیادینی را درباره آینده فوتبال ایران مطرح کرده است. این تغییر صرفاً به معنای افزودن دو نام به جدول مسابقات نیست، بلکه مستلزم رعایت استانداردهای سختگیرانه فنی، مالی و مدیریتی است که بدون برنامه‌ریزی دقیق، تحقق آنها امکان‌پذیر نخواهد بود.
احمدرضا براتی، عضو پیشین هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، در گفت‌وگو با «ایران» درباره تبعات تصمیم این نهاد برای افزایش تعداد تیم‌های حاضر در فصل جدید توضیح داد: «در حکمرانی حرفه‌ای، هر تصمیم کلان باید بر پایه ارزیابی دقیق پیامدها اتخاذ شود. مسأله این نیست که لیگ ۱۸ تیمی بهتر است یا ۱۶تیمی؛ بلکه پرسش اصلی این است که آیا فوتبال ایران از نظر زیرساخت‌ها، ورزشگاه‌ها، داوری، تقویم مسابقات، منابع مالی و توان مدیریتی باشگاه‌ها آمادگی پذیرش چنین تغییری را دارد یا خیر.»
 وی در ادامه افزود: «افزایش تعداد تیم‌ها، به‌طور طبیعی موجب افزایش شمار مسابقات، هزینه‌های اجرایی، سفرها و فشار مضاعف بر داوران خواهد شد. این در حالی است که بسیاری از باشگاه‌ها همچنان با محدودیت‌های مالی و کمبود امکانات اولیه مواجه‌اند و بخشی از منابع آنها نیز از اعتبارات عمومی تأمین می‌شود. بنابراین، هر تصمیمی که بار مالی جدیدی ایجاد کند، باید از منظر منافع عمومی و کارآمدی، قابل دفاع باشد؛ بویژه در شرایط کنونی که هر ریال باید به‌درستی و در جای مناسب هزینه شود.»
این کارشناس مدیریت ورزشی همچنین با اشاره به چالش‌های تقویم مسابقات ادامه داد: «‌عجیب‌ترین بخش این تصمیم، موضوع تقویم مسابقات است. تجربه فصل گذشته نشان داد که حتی لیگ ۱۶ تیمی نیز به‌موقع به پایان نرسید. حال با افزایش تعداد تیم‌ها به ۱۸، این پرسش مطرح می‌شود که چگونه می‌توان از تداخل مسابقات با جام حذفی، اردوهای تیم ملی و تعهدات بین‌المللی جلوگیری کرد. موفقیت لیگ، وابسته به نظم در تقویم است و هرگونه بی‌برنامگی می‌تواند به اعتبار فوتبال کشور آسیب وارد کند.»
عضو پیشین هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال در ادامه می‌گوید: «نگرانی مهم‌تر، احتمال افت کیفیت فنی مسابقات لیگ برتر است. افزایش تعداد تیم‌ها نباید به بهای کاهش کیفیت رقابت‌ها تمام شود. در صورتی که زیرساخت‌ها و توان اقتصادی باشگاه‌ها تقویت نشود، به‌جای پیشرفت، شاهد افزایش مشکلات اجرایی و برگزاری بازی‌های کم‌کیفیت خواهیم بود. توسعه پایدار، مستلزم تکیه بر ظرفیت‌های واقعی، مطالعات کارشناسی و برنامه‌ریزی اصولی است، نه صرفاً افزایش تعداد تیم‌ها و بالا بردن هزینه‌های جاری فوتبال باشگاهی در ایران. در غیر این صورت، بی‌تردید در آینده‌ای نه‌چندان دور با چالش‌های متعددی در روند برگزاری مسابقات مواجه خواهیم شد.»
براتی در پایان توضیح می‌دهد: «کارشناسان معتقدند توسعه لیگ برتر صرفاً با بزرگ‌تر کردن جدول مسابقات محقق نمی‌شود. توسعه واقعی از مسیر تقویت زیرساخت‌ها، ارتقای استانداردها، ایجاد منابع مالی پایدار و اتخاذ تصمیمات مبتنی بر پژوهش عبور می‌کند. اکنون باید دید فدراسیون فوتبال چه پاسخ‌هایی برای این پرسش‌های بنیادین دارد؛ پاسخ‌هایی که مسیر آینده لیگ و سرنوشت فوتبال حرفه‌ای ایران را تعیین 
خواهد کرد.»