مازیار ناظمی
کارشناس رسانه 

نقد را از رسانه‌ها نگیرید. بحث فقط بر سر یک برنامه ورزشی یا تیم ملی نیست؛ بحث بر سر جایگاه رسانه و حق مردم برای شنیدن صدای منتقدان است. رسانه، خبرنگاری تحقیقی و روزنامه‌نگاری افشاگر، دشمن ورزش نیستند؛ فسادستیزند، نگهبان حقوق مردم‌اند و می‌توانند راهنمای شفیق و دلسوز مسئولان 
باشند.
اگر یک چارچوب رسانه‌ای نتواند صدای برنامه‌ای ورزشی و نقد عملکرد تیم ملی را تحمل کند، چگونه می‌توان به پایداری و استحکام آن امیدوار بود؟ هیچ‌کس، هرقدر بزرگ و پرافتخار، بالاتر از مردم ایران و سرمایه‌های ملی آنان نیست.
برنامه‌های ورزشی برخط  یا هر تریبون رسانه‌ای دیگری، اگر نقد می‌کنند، در مقابل فوتبال و تیم ملی نیستند. نقد، بخشی از حیات رسانه و ورزش حرفه‌ای است. رسانه‌ای که بدون در نظر گرفتن نکات منفی فقط تعریف کند، رسانه نیست؛ تریبون روابط عمومی  است.
سرمایه اجتماعی در سایه نقد، شفافیت و پاسخگویی استوار می‌ماند، نه با حذف صداهای منتقد. آن هم منتقدانی که به باور من اغلب در جهت رفع نقایص فنی تیم ملی و ارتقای سطح کیفی و فنی تلاش می‌کنند.  
 بپذیریم که اگر تحمل شنیدن صدای منتقدان واقعی را نداشته باشیم مخاطب را به سمت رسانه هایی سوق خواهیم داد که در قالب منتقد، سیاه نمایی می کنند. رسانه، نگهبان حقوق مردم و صدای جامعه است.