در حافظه موقت ذخیره شد...
بهروز رهبری فر، کارشناس فوتبال در گفتوگو با «ایران»:
با اخلاقگریزی هیچ ستارهای بزرگ نمیشود
پریسا غفاری/ یک جمله انتقادی از علی دایی، کاپیتان سالهای دور فوتبال ایران درباره عملکرد تیم ملی در جام جهانی، با واکنش تند و غیرمنتظره دروازه بان حال حاضر تیم ملی در فضای مجازی مواجه شد تا جنجالهای زیادی در خصوص نسلهای فوتبال ملی ایران در فضای فوتبالی شکل گیرد. حالا این پرسش برای افکارعمومی مطرح شده که آیا این رفتار و حواشی سودی برای فوتبال ایران دارد یا خیر؟ برای بررسی این موضوع به سراغ بهروز رهبریفر، ملیپوش پیشین تیم ملی رفتیم تا با او در این خصوص گفتوگو کنیم. او با تأکید بر اهمیت جایگاه همه نسلهای فوتبال ایران میگوید: «علی دایی، علیرضا بیرانوند و همه ملیپوشان فوتبال برای ایران عزیز زحمت کشیدهاند، اما مکتب ورزش به ما آموخته که احترام به بزرگتر واجب است و انتخاب شایستهترینها را باید به مردم سپرد.»
بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال، درباره معیار سنجش جایگاه افراد در ورزش نیز میگوید: «جایگاه فنی هر ورزشکار را مردم و افکارعمومی تعیین میکنند. هر کسی بگوید من بهترین هستم، در واقع به خودش توهین کرده است. فوتبال در هر نسلی بهترینهای زیادی داشته؛ از ناصر حجازی و همایون بهزادی گرفته تا علی دایی، مهدی مهدویکیا، پاشازاده، کریم باقری و در حال حاضر مهدی طارمی، علیرضا جهانبخش، سردار آزمون و تمام بازیکنانی که برای بالابردن پرچم کشورمان تلاش میکنند. باید یاد بگیریم مانند اعضای یک خانواده به یکدیگر احترام بگذاریم نه اینکه به بزرگترها توهین کنیم. با توهین و اخلاقگریزی هیچ ستاره و بازیکنی بزرگ نشده و نخواهد شد.»
بهروز رهبریفر، تقابل میان نسلها را عامل ایجاد برخی ناهنجاریها در جامعه میداند و در این باره میگوید: «فوتبال یکی از پرطرفدارترین رشتهها در جهــــان است و طبیعـــــــی است که الگوگیری نسل جوان جامعه از ستارههای این رشته از سایر رشتههای ورزشی بیشتر باشد، پس این مسأله وظیفه فوتبالیها را سنگینتر میکند. در جامعه ایران که ۶۰ تا ۷۰ درصد آن را جوانان تشکیل میدهند، هرگونه ساختارشکنی میتواند پیامدهای منفی به دنبال داشته باشد. وقتی یک فوتبالیست در جایگاه الگو قرار میگیرد، باید در نحوه صحبت، پوشش و رفتار اجتماعی خود بهشدت دقت کند. حتی گفتوگوی رسانهای نیز باید به بهترین شکل انجام شود، زیرا بازی در تیم ملی مسئولیت سنگینی است. اگر کسی نمیتواند یا نمیخواهد این موارد را رعایت کند، این موضوع به بزرگترهای تیم بازمیگردد.»
بازیکن پیشین تیم ملی بیتوجهی مسئولان و اعضای کادرفنی را در شکلگیری برخی بداخلاقیها مؤثر میداند: «کادر فنی تیم ملی پس از سه تساوی در جام جهانی تلاش کردند آن را به یک دستاورد بزرگ تبدیل کنند، در حالی که به نظر من سه امتیاز در یک گروه، دستاورد
محسوب نمیشود.
تساوی مقابل تیمی مانند نیوزیلند که تیمی معمولی بود و بازی با بلژیک ۱۰ نفره که بازیکنانش در شرایط همیشگی نبودند، کار بزرگی به حساب نمیآید؛ هرچند نباید تلاش بازیکنان را نادیده گرفت. عملکرد ژاپن را ببینید؛ اگر بدشانس نبودند، حتی میتوانستند با شکست برزیل به جمع چهار تیم برسند. ولی در همان استادیوم از هواداران عذرخواهی کردند تا نشان دهند بابت این اتفاق ناراحت هستند. اما در تیم ملی ما چنین اتفاقی رخ نداد.»
رهبریفر همچنین اظهارات برخی اعضای کادر فنی در رسانهها را عامل بروز این اتفاقات دانست و گفت: «صحبتهای افاضلی یک اشتباه بزرگ بود. اگر در این ماجرا افرادی مانند رحمان رضایی یا آندرانیک تیموریان صحبت میکردند، به دلیل تجربه و سابقهشان قابل قبول بود. اما اظهارات هومن افاضلی درباره توجیه ناکامی ما در جام جهانی بسیار عجیب بود. من یک توصیه کاملاً جدی برای تمام بازیکنان فعلی تیم ملی دارم که امیدوارم آن را جدی بگیرند، برنده فوتبال در زمین مسابقه تعیین میشود، نه در شبکههای اجتماعی. بهتر است در این مقطع بعد از ناکامی در جام جهانی به تک تک افراد جامعه احترام بگذاریم و بپذیریم که خوب نبودیم، با این رفتار قطعاً الگوی شایستهای برای نسل جوان خواهید شد. فراموش نکنید همه جایگاه فوتبالیها از توجه مردم به دست آمده پس نباید طلبکارانه با مردم رفتار کنیم.»
