مجید جلالی، کارشناس فوتبال در گفتوگو با «ایران»:
هیچ تیمی در جام جهانی سیاهی لشکر نیست
مهری رنجبر/ با به صدا درآمدن سوت آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، بسیاری هنوز در ذهن خود یک پیشداوری قدیمی را مرور میکردند؛ اینکه افزایش تعداد تیمها به ۴۸، به معنای افت کیفیت مسابقات است. تصور میشد بازیها سرد، یکطرفه و بیشتر شبیه دیدارهای تشریفاتی باشند تا رقابتهایی جدی. اما زمین فوتبال، مثل همیشه، جایی برای اثبات این پیشفرضها نیست؛ بلکه صحنهای است برای فرو ریختن آنها. روزهای پرالتهاب مرحله گروهی سپری شده و تا ساعاتی دیگر تکلیف تیمهای صعود کرده به مرحله حذفی روشن خواهد شد و حالا روایت بازیها چیز دیگری میگوید. به همین بهانه، برای بررسی شرایط بازیهای این مرحله و فضای کلی جام جهانی، به سراغ مجید جلالی رفتیم تا شرایط کلی مرحله گروهی مسابقات جام ۲۰۲۶ را ارزیابی کنیم؛ مربیای که این دوره از مسابقات را «غافلگیرکننده» توصیف میکند، اما نه به معنای ساده و معمول آن. متن کامل این مصاحبه را در ادامه میخوانید.
در این دوره، زمین مسابقه دیگر فقط در اختیار قدرتهای سنتی فوتبال نیست. جلالی با اشاره به برخی نتایج، این تغییر را روشنتر توضیح میدهد: «وقتی تیمهایی مانند ژاپن و استرالیا با اقتدار صعود میکنند یعنی معادلات در حال تغییر است. حتی قطر، با وجود حذف، موفق به کسب امتیاز میشود. اینها اتفاقات سادهای نیستند؛ بلکه نشانههایی از یک تحولاند.»
او درادامه تأکید میکند: «فوتبال هیچگاه کاملاً قابل پیشبینی نبوده، اما اکنون این ویژگی بیش از گذشته دیده میشود. فاصله تیمها کمتر شده و کشورهایی که زمانی فقط برای کسب تجربه در مسابقات حاضر میشدند، حالا با هدف رقابت جدی وارد میدان میشوند. دراین جام، هر بازی شبیه یک داستان مستقل است؛ داستانی که قهرمان آن از پیش مشخص نیست. تیمهایی که پیشتر در دستههای دوم و سوم قرار میگرفتند، دیگر نقش تماشاگر یا سیاهیلشکر ندارند؛ آنها آمدهاند تا جریان بازی را تغییر دهند و روایت تازهای بسازند.»
جلالی این تغییر را نتیجه یک روند بلندمدت میداند و میگوید: «سرمایهگذاری، برنامهریزی و توجه به زیرساختها باعث شده فوتبال در کشورهای مختلف رشد کند. امروز پیشرفت فوتبال تنها به کشورهایی مثل فرانسه و اسپانیا محدود نمیشود. در آسیا نیز این پیشرفت کاملاً قابل مشاهده است؛ از اردن گرفته تا عربستان و ازبکستان.»
او در پایان جمعبندی جالبی ارائه میدهد: «جام جهانی ۲۰۲۶ به زمینی ناهموار شبیه است؛ جایی که توپ دیگر فقط به سمت تیمهای بزرگ حرکت نمیکند. هر لحظه ممکن است مسیرش تغییر کند و داستانی تازه شکل بگیرد. شاید مهمترین پیام این جام همین باشد؛ در فوتبال امروز، نامها تعیینکننده نیستند؛ این لحظهها هستند که سرنوشت را رقم میزنند.»
