یاسر همرنگ
کارشناس داوری

داریو اومبرتو هررا، داور باتجربه و پرحاشیه آرژانتینی که سابقه قضاوت در فینال‌ها، سوپرکلاسیکوها و مسابقات بزرگ قاره‌ای را در کارنامه دارد، اکنون مأموریت قضاوت دیدار حساس ایران و بلژیک را برعهده گرفته است؛ مسابقه‌ای که با توجه به شرایط جدول و وزن امتیازات، می‌تواند از همان ابتدا زیر فشار روانی و فنی بالایی قرار بگیرد. در چنین فضایی، تجربه هررا در مدیریت بازی‌های پرتنش، بار دیگر در کانون توجه خواهد بود.
سبک قضاوت داوران آمریکای جنوبی معمولاً بر پایه بازی روان‌تر و تماس‌های فیزیکی بیشتر تعریف می‌شود؛ آنها در برخوردهای جزئی سخت‌گیری افراطی ندارند تا جریان مسابقه از ریتم نیفتد، اما درعین حال، در تصمیم‌های انضباطی جدی، به‌سرعت وارد عمل می‌شوند و کارت‌ها را بدون تردید نشان می‌دهند.او به هیچ وجه با ستاره‌ها تعارف ندارد و بلافاصله واکنش نشان می‌دهد، همین ویژگی باعث می‌شود بازیکنان هر دو تیم ناچار باشند با دقت بیشتری وارد دوئل‌های فردی شوند و مرز بین جسارت و بی‌احتیاطی را به‌خوبی بشناسند.
ملی‌پوشان ایران باید با تمرکز کامل وارد زمین شوند؛ بدون درگیر شدن با حواشی، اعتراض‌های طولانی یا جدل‌های لفظی با داور و بازیکنان حریف. در چنین بازی‌هایی، یک کارت زرد اضافی یا یک واکنش احساسی می‌تواند در ادامه تورنمنت هزینه‌ساز شود و تیم را در دیدارهای بعدی، از جمله مقابل مصر، تحت فشار قرار دهد.
نکته مهم دیگر، توجه به تغییرات و حساسیت‌های جدید قوانین داوری در فوتبال روز دنیاست. برخی رفتارهای غیرمستقیم مانند پوشاندن دهان هنگام اعتراض یا گفت‌وگو با داور، در چارچوب تفسیرهای جدید می‌تواند شائبه رفتار غیرورزشی ایجاد کند و حتی برای بازیکن دردسرساز شود؛ موضوعی که در برخی مسابقات بین‌المللی نیز به آن واکنش جدی نشان داده شده است. بنابراین بازیکنان باید نسبت به این جزئیات رفتاری کاملاً آگاه باشند، چرا که فوتبال حرفه‌ای امروز، فقط کیفیت فنی نیست، بلکه مدیریت رفتار نیز هست.
هررا در ۴۱ سالگی همچنان از نظر آمادگی جسمانی در سطح بالایی قرار دارد و مانند بسیاری از داوران تراز اول جهان، قضاوت را یک فعالیت کاملاً حرفه‌ای و ورزشی می‌داند که نیازمند تمرین، آمادگی و تمرکز دائمی است. این همان استانداردی است که فوتبال مدرن از داوران خود انتظار دارد؛ استانداردی که در سطح بالای جام جهانی، بدون آن نمی‌توان دوام آورد.