وحید رضایی محور اصلی موفقیت ایران را نه در حمله، بلکه در انسجام دفاع تیمی می‌بیند؛ جایی که به باور او، فاصله خطوط و کنترل فضا تعیین‌کننده خواهد بود: «اول باید دفاع تیمی ایران قوی باشد و زمانی‌که توپ لو می‌رود مهاجمان و هافبک باید فاصله خطوط را به خوبی رعایت کنند تا فضایی برای پا به توپ شدن بازیکنان حریف فراهم نشود. مهم این است که فاصله‌ها به هم نزدیک شود و بین خطوط به بازیکنان فضا ندهند و بازیکنان خوب حریف مهار شوند. خیلی جاها باید بازیکنان حریف دو به یک، سه به دو شوند و پوشش خوبی به وجود آید تا وقتی بازیکنی درگیر می‌شود بقیه او را خوب پوشش بدهند تا برای حریف موقعیت حمله پیش نیاید.»
او در ادامه به شکل دقیق‌تری وارد فاز آنالیز فردی ستاره‌های بلژیک می‌شود و مهار روملو لوکاکو و کوین دی‌بروینه را کلید اصلی بازی می‌داند. او درباره مهاجم قدرتمند بلژیک توضیح می‌دهد: «لوکاکو در محوطه ۱۸ قدم خیلی خطرناک است. تنها راهکار مهار لوکاکو دور نگه‌داشتن او از ۱۸ قدم است و البته ندادن اجازه چرخش به او، هرچند کار خیلی سختی است. مدافعان باید سریع دو به یک شوند یعنی دفاع او را در فشار نگه دارند و هافبک‌ها هم او را دو به یک کنند. در ارسال‌ها نباید او را گم کنند چون جایگیری خیلی خوبی دارد و بین دفاع‌ها جا می‌گیرد و بنابراین مدافعان و گلر باید خیلی هوشیار باشند. بازی با بلژیک بازیکنان همه باید زیاد بدوند و پرس قوی داشته باشند تا بازیکنان باکیفیت بلژیک موقعیت و فرصت پیدا کنند.»
او در ادامه به توانمندی‌های کوین دی‌بروینه اشاره می‌کند؛ هافبکی که از نظر رضایی، حتی با افت احتمالی فیزیکی، همچنان مغز متفکر بلژیک است: «دی‌بروینه یکی از قوی‌ترین هافبک‌های دنیاست اما حالا سن و سال باعث شده تا او تحرک لازم را نداشته باشد. تیم وقتی توپ ندارد باید دی‌بروینه را پیدا کند و حتماً یک بازیکن نزدیک او حرکت کند تا اجازه ندهد برای هم‌تیمی‌هایش موقعیت بسازد. پاس‌های رو به جلو، پاس‌های بین خطوط و پاس‌های بین خط دفاعی حریف او خطرناک است و نباید بازیکنان اجازه دهند تا او پاس‌ها را به بازیکنان مدنظرش برساند.»
رضایی، بر ضرورت بازی هوشمندانه و حساب‌شده تیم ملی تأکید می‌کند: «تیم باید خیلی هوشمندانه بازی کند. بازی بلژیک مقابل مصر را دیدیم. مصر خیلی باکیفیت بازی کرد و اجازه موقعیت به حریف نداد. فکر می‌کنم تیم ما هم باید برنامه داشته باشد و با تمرکز بازی کند. فکر می‌کنم بعد از بازی اول مقابل نیوزیلند حالا تیم ما شرایط بهتری داشته باشد. البته مهم است که بازیکنان چطور ریکاوری کرده‌اند و با چه برنامه‌ای از نظر بدنی و روحی آماده مقابله با بلژیک شده‌اند. هرچند بازی با تیم‌های بزرگ انگیزه بازیکنان را بالا می‌برد و کمک بزرگی 
به تیم می‌کند.»
او دو گل ایران در بازی اول را یک نکته مثبت و روانی برای تیم می‌داند: «مربی تیم ملی پیش از آغاز هر بازی بر اساس داشته‌هایش سیستمی را در نظر می‌گیرد. ما حالا نمی‌دانیم تیم ملی چه شرایطی دارد و مصدومان چطور هستند و روحیه بازیکنان چطور است. کادر فنی و سرمربی بهتر می‌دانند. سرمربی طبق نفراتش و اطلاع از ضعف و قوت حریف سیستم و ترکیب تیم را می‌چیند. برای موفقیت باید روی ضعف و قوت حریف فشار بیاورد. البته تیم ما بازی اول دو گل زده است با اینکه به نیوزیلند تیم هشتاد و پنجم دنیا بود، اما این دو گل فشار را از روی تیم برداشته و بقیه تیم‌ها از گلزنی ایران می‌ترسند.» رضایی با نگاهی کلی‌تر به روند فوتبال آسیا در جام جهانی، عملکرد تیم‌های قاره را قابل توجه ارزیابی می‌کند: «من بازی کره با مکزیک را دیدم، کره خیلی باکیفیت بازی می‌کرد و تیم برتر میدان بود تا حدی که توپ به پای مکزیک نمی‌خورد و روی یک اشتباه غافلگیر شدند و باختند. ژاپن هم با برنامه بازی می‌کند، پرسینگ قوی و دوندگی خوبی دارد. آسیایی‌ها در مجموع خوب کار کردند. تیم ما باید تمرکزش را روی کار خود بگذارد. باید کیفیت فنی خود را بالا ببرد تا جلوی تیم خوب بلژیک با دفاع خوب و دوندگی و ندادن موقعیت، نمایش عالی داشته باشد. البته آنالیز قوی و دقیق هم خیلی به تیم کمک می‌کند.»

بازی خاص در گرمای لس‌آنجلس
ستاره‌بازی!
در لس‌آنجلس، زیر آفتاب مستقیم ظهر، دیدار ایران و بلژیک در شرایطی ویژه برگزار می‌شود؛ جایی که هیچ چیز پنهان نمی‌ماند و هر اشتباه، همان لحظه به چشم می‌آید.
تیم ملی ایران با هویتی مشخص پا به میدان می‌گذارد؛ تیمی که تنها یک هدف را دنبال می‌کند؛ صعود. یوزهای ایرانی در پنج دیدار اخیر خود سه پیروزی، دو تساوی و ۱۳ گل زده ثبت کرده‌اند؛ آماری که از تیمی در حال رشد و تحول حکایت دارد. تیمی که هر زمان فضا پیدا کند، با سرعت و صراحت به سمت دروازه حریف هجوم می‌برد. آخرین دیدار برابر نیوزیلند نیز همین واقعیت را آشکار کرد؛ مسابقه‌ای که ایران دو بار از حریف عقب افتاد، اما هر بار به بازی بازگشت و نتیجه را جبران کرد؛ نشانه‌ای روشن از روحیه مقاوم و بازگشت‌پذیر این تیم. در سوی مقابل، بلژیک تیمی منظم، حساب‌شده و ساختارمند است. این تیم در پنج بازی اخیر خود شکست نخورده و با ۱۴ گل زده و تنها ۴ گل خورده، آماری قابل اتکا به ثبت رسانده است. آخرین بازی آنها برابر مصر با تساوی ۱–۱ به پایان رسید؛ دیداری که در آن مالکیت توپ و خلق موقعیت در اختیارشان بود، اما در نهایت تنها یک‌بار به گل رسیدند و نتیجه، رضایت کاملشان را تأمین نکرد. شرایط آب‌وهوایی لس‌آنجلس نیز می‌تواند به عاملی تعیین‌کننده تبدیل شود. گرمای شدید ریتم بازی را کند و تصمیم‌گیری‌ها را دشوارتر می‌‌کند. در چنین فضایی، ایران بیش از هر چیز به ضدحملات سریع و کوتاه تکیه خواهد کرد، در حالی که بلژیک تلاش می‌کند با پاسکاری‌های منظم و کنترل میانه میدان، جریان بازی را در اختیار بگیرد. در این جدال، ستاره‌ها نقشی کلیدی دارند؛ مهدی طارمی برای ایران بازیکنی است که می‌تواند در لحظه‌های حساس، مسیر بازی را تغییر دهد. در سوی دیگر، کوین دی‌بروینه مغز متفکر بلژیک است، روملو لوکاکو تمام‌کننده حملات و جیرمی دوکو سرعت و عمق را به خط حمله اضافه می‌کند.