در حافظه موقت ذخیره شد...
واعظ آشتیانی، مدیر اسبق فدراسیون دوچرخهسواری در گفتوگو با «ایران»:
هزینههای اضافه در ورزش را به دولت تحمیل نکنیم
او در ادامه توضیح میدهد: «اهمیت این نوع سرمایهگذاری برای دولت از دو جنبه قابل توجه است. اول اینکه با واگذاری امور به بخش خصوصی، دولت دیگر هزینههای سنگینی در حوزه ورزش متحمل نمیشود و به نوعی تصدیگری دولت از این حوزه کاهش مییابد. دوم اینکه در حوزه درمان نیز هزینهها کمتر خواهد شد، زیرا ورزش میتواند ضریب سلامت جامعه را افزایش دهد. در نتیجه، منابع مالی صرفهجوییشده میتواند صرف توسعه و بازسازی زیرساختها شود.» مدیر اسبق باشگاه استقلال همچنین معتقد است، شرایط کنونی ایجاب میکند هزینههای غیرضروری در ورزش کاهش یابد: «باید بساط هزینههای بیهدف در ورزش جمع شود. برخی افراد بدون هیچ هدف و دستاورد مشخصی از بیتالمال هزینه میکنند، در حالی که در بسیاری موارد اگر این هزینهها هم انجام نشود، اتفاق خاصی رخ نمیدهد. اگر نهادهای مرتبط درست عمل کنند، دیگر شاهد این ریختوپاشهای اضافی نخواهیم بود. بهعنوان مثال، در فصل جاری فوتبال نزدیک به ۱۰ همت هزینه شده که این حجم از بودجه میتواند در مسیر درست و استانداردی صرف شود، نه اینکه تنها در بخش محدودی هزینه شود که نتیجهای هم به همراه نداشته است.» امیر واعظ آشتیانی الگوبرداری از کشورهای درگیر جنگ در حوزه ورزش را نیز مفید میداند و میگوید: «در الگوبرداری از کشورهای موفق باید به ارتباط صنعت، ورزش و اقتصاد توجه داشت، چرا که این حوزهها مانند تکههای پازل یکدیگر را
کامل میکنند. این کشورها در بازسازی زیرساختها از مدیران توانمند استفاده کردند و همکاری با سرمایهگذاران بخش خصوصی را در اولویت قرار دادند. همچنین توجه به منابع انسانی و بهرهگیری از سرمایه انسانی، نشاندهنده مدیریت حرفهای آنهاست. بنابراین در این الگوبرداری نباید صرفاً به ظاهر ماجرا توجه کرد، بلکه باید جزئیات برنامهها را نیز مدنظر قرار داد؛ از جمله طراحی برنامههای بلندمدت ۱۰ ساله اول و دوم و حرکت بر اساس آنها.» او در پایان تأکید میکند که صرف ورود بخش خصوصی نمیتواند تمام هزینههای این حوزه را پوشش دهد: «توسعه گردشگری ورزشی نیز میتواند راهی برای درآمدزایی بیشتر در ورزش باشد. بهکارگیری مدیران توانمند در این حوزه، همراه با ایجاد توجیه اقتصادی و جذب سرمایهگذاران، میتواند ورزش را به سمت درآمدزایی سوق دهد، بهگونهای که دیگر نیازی به اتکای کامل به بودجه دولتی نداشته باشد و بتواند اولویتهای خود را نیز حفظ کند.»
