در حافظه موقت ذخیره شد...
کد مأموریت آپولو ۱۱ به صورت عمومی منتشر شد
(Comanche055) و دیگری مربوط به ماژول ماه (Luminary099) است. دو ماژول این مأموریت هر کدام کامپیوتر اختصاصی خود را داشتند و نقش آنها در کمک به اولین فرود انسان در ماه بسزا بود. اما ماجرای انتشار کد مأموریت آپولو ۱۱ توسط ناسا چیست؟ یکی از کارمندان ناسا بهنام «کریس گری» در این مخزن گیتهاب ذکر کرده که این کد تاریخی با تلاش اعضای Virtual AGC و موزه MIT دیجیتالی شده است. این یعنی نسخه فیزیکی این کد در موزه MIT اسکن و بازخوانی شده تا به حالت دیجیتال دربیاید. در نگاهی اجمالی به این کدها، اولین پرونده جالب توجه ALARM_AND_ABORT.agc است. کدهای این پرونده شرایط صدور هشدار را معین میکند که اگر پیش بیاید، چراغ هشدار روشن میشود و هشدارهای سطح لغو و سطح عدم لغو را نشان میدهد. فضاپیمای آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹ برای اولینبار بشر را به ماه برد. کامپیوتر این فضاپیما ۳۰ خط کد برای محاسبه توابع فرود بود. مشخصات کامپیوتر AGC در مقایسه با سادهترین کامپیوترهای امروزی هم حرفی برای گفتن ندارد. AGC دارای ۳۸۴۰ بایت رم و ۶۹۱۲۰ بایت حافظه داخلی بود. این دستگاه میتوانست حداکثر حدود ۸۵ هزار دستورالعمل را در ثانیه اجرا کند. اندازه AGC برابر با ۶۱ در ۳۱ در ۱۵ سانتیمتر و وزن آن ۳۱.۸ کیلوگرم بود.
