رابطه همدلانه مردم و نظام سیاسی؛ بزرگترین تکیهگاه کشور است
«تکیه بر درون»، قدرت راهبردی ایران
دکتر عبدالوهاب فراتی
استاد مطالعات سیاسی
برای برخی از تحلیلگران سیاسی این پرسش مطرح شده است که «تکیهگاه ایران چیست و کجاست؟» برخی توقع دارند در جنگ کنونی قدرتهای بزرگی چون چین و روسیه یا حتی اروپا به نفع ایران وارد جنگ شوند.
پروفسور محیالدین مصباحی، استراتژیست و متفکر ایرانی ساکن آمریکا و استاد دانشگاه بینالمللی فلوریدا که مدیر «مرکز مطالعات جهان اسلام» این دانشگاه است، در کتاب «تنهایی استراتژیک ایران: از مخمصه ژئوپلتیک تا بحران هستهای» نشان میدهد ایران در تاریخ سه هزار سالهاش در بحرانهای مختلف هیچگاه یک متحد ابرقدرت نداشته و سرنوشتش همواره با تنهایی رقم خورده است. نکته اینجاست که از نظر او، این «تنهایی» معنایش «انزوای ایران» نیست.
مصباحی که یکی از چهرههای برجسته در مطالعات خاورمیانه و امنیت بینالملل است، در این کتاب به وضعیت ویژهای اشاره دارد که ایران در سیاست خارجی خود به دلیل ساختار ژئوپلتیکی و تاریخی که در آن قرار گرفته، به گونهای استراتژیک تنها بوده است؛ او این تنهایی را «انزوا» تفسیر نمیکند، بلکه معتقد است این تنهایی از یک سو به دلیل فشارهای خارجی و تحریمها و از سوی دیگر به دلیل تمایل ایران به حفظ استقلال خود در برابر قدرتهای خارجی است و این امر باعث شده ایران استراتژیها و سیاستهای خاص خود را در منطقه و جهان توسعه دهد و در برابر فشارهای خارجی مقاومت کند.
مصباحی به این نکته کلیدی اشاره میکند که ایران با دو مؤلفه راهبردی «تکیه بر درون» و «تنظیم رابطه دولت-ملت» راهکار مواجهه با این تنهایی استراتژیک را به خوبی پیدا کرده است و این دو مؤلفه بزرگترین تکیهگاه کشور شدهاند.
بنابراین، ما در پرتو چنین تبار تاریخی و با بهرهگیری از انسجام بیمانندی که امروز در عرصه میدان هم شاهدش هستیم، با «تکیه بر درون» برای برونرفت از بحرانهایمان بسیار امیدواریم. این نکتهای که دکتر مصباحی در این اثر به آن اشاره کرده، بسیار نکته مهم و قابلتوجهی است. همانطور که این روزها همه ما در کوچه و خیابان شاهدش هستیم، ارتباط وثیقی بین مردم و نظام سیاسی به وجود آمده چنانکه، هم نیروهای معارض و برانداز در داخل و هم متجاوزان خارجی را ناامید کرده است.
در واقع رابطه همدلانهای که بین مردم و نظام سیاسی در جنگ رمضان به وجود آمد، بزرگترین تکیهگاهی است که ایران را از بحران کنونی گذر میدهد. این «تکیه بر درون» و «تنظیم رابطه دولت-ملت» بزرگترین قدرت جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با بحرانهاست که همواره پیروزی را برای ما به ارمغان آورده است.

