ساعت از 2 بامداد شنبه – دیروز- گذشته بود که دونالد ترامپ، رئیس دولت متجاوز آمریکا اعلام کرد ارتش این کشور جزیره خارک را بمباران کرده است. خارک، اصلی‌ترین تأسیسات صادرات نفت خام ایران است و تجاوز نظامی به این جزیره، یعنی تجاوز به شاهراه حیاتی اقتصاد ایران. اما نباید در قضاوت عجله کرد.   عجیب ترین و بی معناترین واژه در میان جملات او، همین بخش است: «به دلایل اخلاقی تصمیم گرفتم زیرساخت‌های نفتی این جزیره را نابود نکنم.» واقعاً؟ ترامپ و ارتش متجاوز آمریکا براساس یک رویه اخلاقی عمل می‌کنند؟ یعنی برای تعیین اهداف نظامی یا برای تعیین این که تجاوز خود به یک کشور را آغاز کنند، دنبال دلایل اخلاقی می‌گردند؟ 
پس چرا چنین اخلاق و چنین دقت و پیشرفتی برای 168 دانش‌آموز و معلم مدرسه «شجره طیبه» میناب به کار نرفت؟ گیریم که اولین موشک تاماهاوک آمریکا به مدرسه اصابت کرد، پس چرا وقتی دانش‌آموزان و معلمان زنده مانده از حمله اول، هراسان به نمازخانه پناه آوردند، موشک دوم تاماهاوک دقیقاً به همین پناهگاه کوچک اصابت کرد؟ آن 168 اسم و آن 168 خاطره و آن 168 کودک جهان‌نادیده و به خون خویش غلتیده، سند رسوایی ارتش متجاوز امریکا و سند بی‌اخلاقی فرمانده کل این ارتش متجاوز است.
فقط خون‌های پاک مدرسه «شجره طیبه» نیست که ادعاهای ترامپ را بی‌معنا و او و قوی‌ترین ارتش جهان را رسوا می‌کند. برای فهم دقیق‌تر منطق ترامپ و این که واقعاً منظور او از «ملاحظات اخلاقی» در هدف قرارندادن تأسیسات نفتی خارک چیست، باید به زمان‌بندی این تجاوز دقت کنیم.
این تجاوز ارتش آمریکا دقیقاً ساعاتی پس از بسته‌شدن بازارهای جهانی نفت انجام شد. ساعاتی قبل از آن، رسانه‌های جهان اعلام کردند بازارهای جهانی نفت با نفت 103 دلار و کمی بیشتر از آن بسته شد و برای درک سمت‌وسوی بازار و قیمت جهانی نفت باید منتظر بازگشایی بازارها بعد از تعطیلات یکشنبه بود. دقیقاً ساعتی پس از بسته شدن بازارهای جهانی بود که ارتش متجاوز آمریکا به دستور ترامپ به خارک حمله کرد. ترامپ، این زمان را انتخاب کرد تا دست کم دو روز تا بازگشایی بازارها فاصله و فرصت داشته باشد. ترامپ می‌دانست خود تجاوز ارتش آمریکا به خارک، باعث افزایش قیمت جهانی نفت می‌شود. وقتی هم که ایران در پاسخ‌های دفاعی منافع آمریکا را در منطقه هدف قرار دهد، قیمت نفت بالاتر خواهد رفت. بنابر این ملاحظات، ترامپ این زمان را برای تجاوز به خارک انتخاب کرد؛ زمانی که به او دو روز فرصت می‌دهد تا تکانه‌های بازار جهانی نفت را مهار کند. بنابراین ادعای ترامپ مبنی بر این که «به دلایل اخلاقی تصمیم گرفتم زیرساخت‌های نفتی روی جزیره را نابود نکنم» افسانه‌ای بیش نیست. زمان‌بندی این تجاوز نشان می دهد اولویت اول و آخر برای ترامپ، بازار و اقتصاد و پول و قیمت نفت و گاز است، نه اخلاق. ثانیاً، ترامپ با این ادعا که «من فعلاً تاسیسات نظامی را هدف قرار دادم»، عملاً خواست پاسخ‌های دفاعی ایران هم محدود شود و پاسخ دفاعی ایران به گونه‌ای نباشد که بازار نفت بیشتر تحت تأثیر قرار گیرد. این هم سند دیگری برای ابطال ادعای اخلاق از سوی ترامپ. اخلاق این رئیس خودشیفته دولت متجاوز آمریکا، فقط پول می‌شناسد و پول. قیمت نفت که بالا برود، نفس او هم به شماره می افتد، اما برای 168 کودک بیگناه میناب، نه او و نه مقامات ارشد دولت متجاوزش، آخ هم نگفتند.
ادعاهای ترامپ برای من هیچ اهمیتی نداشت. او با آغاز یک تجاوز بزرگ به کشورم و ترور ناجوانمردانه رهبر انقلاب و فرماندهان شهید در آغاز این تجاوز، همه مرزهای شناخته شده اخلاق بشری را زیرپا گذاشت. او رئیس یک دولت متجاوز و یک ارتش متجاوز است.
من نگران «مصطفی» بودم؛ همسایه قدیمی ما در روستا که در 12 روز تجاوز رژیم صهیونیستی در بخش پدافند خارک خدمت می‌کرد. ساعات اولیه صبح شنبه، نشد خبر سلامتی مصطفی را بگیرم، تا ظهر دیروز که با برادرش تماس گرفتم و گفت که «چند ماه بعد از تجاوز 12 روزه اسرائیل، دوران خدمت مصطفی در خارک تمام شد و به پایگاه دیگری از پدافند منتقل شده است.» پس، مصطفی سالم است، اما بقیه نیروهای ارتش و سپاه که در جزیره بودند چه؟ چند نفر شهید و چند نفر مجروح شدند؟ خانواده هایشان چه می کنند؟ خبر گرفتن از دوستان و اقوام و آشنایان نظامی، کار هر روز بسیاری از ایرانیان است؛ یکی، دوستش در نیروی هوایی است، یکی دوستش در پدافند ارتش، یکی دوستش در سپاه و دیگری دوستش در فراجا یا بسیج. همه ایرانیان اینطور هستند؛ همانطور که اصلاح طلب و اصولگرا در خانواده ها با هم زندگی می کنند، نظامی و غیرنظامی هم با هم هستند. دیروز در مترو، ناخواسته گفت‌وگوی دو مرد میانسال را شنیدم. یکی از این دو می‌گفت: «طبقه دوم ساختمان مادرم در تبریز را زدند. طبقه سوم یک جوان ۳۶ ساله با موج انفجار به بیرون پرتاب و شهید شد. طبقه چهارم و اول هم بسیار خسارت دیدند.» با حسرت و داغ ادامه داد: «۸۰ سال زندگی در یک لحظه نابود شد.» این است کار و کارنامه ارتش‌های متجاوزی که دست کم روسای یکی از آنها ادعا می‌کند در تجاوز نظامی خود به کشوری که آغازگر جنگ نبوده و فقط در موضع دفاع است، ملاحظات اخلاقی را رعایت می کند! اما این یک اخلاق ترامپی است که پیرزنان و پیرمردان بیگناه را در تبریز و تهران و کودکان بیگناه را در میناب به شهادت می‌رساند.