بهزاد داداش زاده
مربی فوتبال 

از نظر فنی، ایرادهای متعددی در بازی سرخ‌ها دیده می‌شود؛ از فاصله نامتناسب خطوط گرفته تا کمبود خلاقیت در حمله و اشتباهات فردی در دفاع. پرسپولیس برای خروج از این شرایط نیازمند یک بازسازی جدی است؛ بازسازی‌ای که هم جنبه فنی داشته باشد و هم از نظر ذهنی و انگیزشی روی تیم کار کند. اگر کادر فنی و مجموعه باشگاه نتوانند در کوتاه‌مدت راه‌حلی برای این افت پیدا کنند، ادامه فصل می‌تواند برای تیمی که همیشه مدعی قهرمانی بوده، به یکی از سخت‌ترین دوره‌های سال‌های اخیر تبدیل شود. شاید نگران‌کننده‌تر از نتایج، افت روحی و ذهنی تیم باشد. پرسپولیس در بسیاری از بازی‌های اخیر آن جنگندگی و عطش همیشگی برای پیروزی را نشان نداده است. بازیکنانی که در گذشته تا آخرین لحظه برای جبران نتیجه می‌جنگیدند، حالا زودتر از انتظار از نظر ذهنی افت می‌کنند و این موضوع روی کیفیت بازی تیم تأثیر مستقیم گذاشته است. عادت کردن به شکست، بزرگ‌ترین خطری است که می‌تواند یک تیم مدعی را تهدید کند و به نظر می‌رسد پرسپولیس بیش از هر زمان دیگری در معرض این خطر قرار دارد. امروزه طرفداران تنها دلخوشی‌شان نتیجه‌گیری تیم‌های مورد علاقه‌شان است. وقتی بازیکنان و کادر حرمت نام و پیراهن را نمی‌دانند، چه باید کرد؟ قبلاً فکر می‌کردیم ایراد از مدیریت باشگاه است، ولی خدا پدر مرحوم درویش را بیامرزد، چون قاطعانه مقابل بازیکنان و کادرش می‌ایستاد. اما اکنون مدیر جوان، نشانی از قدرت مدیریتی درویش ندارد و اجازه داده همه از چوب خطشان عبور کنند. اگر اوسمار می‌خواهد بماند، به نظرم در هشت هفته آینده باید تمامی بازیکنانی که در خدمت تیم نیستند را اخراج کند و به جوانان و امیدهایش میدان دهد تا حداقل در سال آتی بتواند از آنها بهره ببرد. ما دیگر جام نمی‌گیریم؛ برای ما همه بازی‌ها حساس شده است. در گذشته، اگر تیم‌ها در ۲۰ دقیقه اول از ما می‌ترسیدند و ممکن بود ۲۰ گل بخورند، اکنون ما هستیم که می‌ترسیم.