در حافظه موقت ذخیره شد...
«ایران» افت پرسپولیس در رقابتهای نیمفصل دوم لیگ برتر را بررسی میکند
ناکامی به سبک مـرد برزیلـی
کارنامه تیم تحت هدایت اوسمار ویرا در دور برگشت لیگ بیستوپنجم، بویژه در دیدارهای خارج از خانه، فاصلهای محسوس با استانداردهای قهرمانی دارد. شکستهای متوالی در بازیهای بیرون از تهران، ضعف در مدیریت جریان مسابقه و ناتوانی در حفظ ثبات تاکتیکی، پرسشهای جدی درباره کیفیت آمادهسازی تیم و تصمیمهای فنی کادر مربیگری ایجاد کرده است. تیمی که داعیه قهرمانی دارد، نمیتواند در تمامی دیدارهای خارج از خانه بازنده باشد و همچنان خود را مدعی جدی بداند. واکنش هیأتمدیره باشگاه به نتایج اخیر، اگرچه در ظاهر جنبهای هشدارآمیز داشته، اما از منظر مدیریتی بسیار محتاطانه و مبتنی بر مصلحتاندیشی به نظر میرسد. باشگاهی با ساختار حرفهای باید پیش از آنکه افت فنی به بحران نتیجهگیری تبدیل شود، با برنامهریزی دقیق و حمایت هدفمند از کادر فنی، از تشدید مشکلات جلوگیری کند. اکنون اما فشار همزمان از سوی مدیریت، رسانهها و پیشکسوتان، فضای روانی تیم را سنگینتر کرده و احتمال تصمیمهای شتابزده را افزایش داده است.
اظهارات سرمربی مبنی بر بیاعتنایی به احتمال برکناری نیز بهجای کاهش تنش، موجب تشدید انتقادها شده است. در فضای رقابتی فوتبال ایران، مدیریت بحران تنها با تمرکز بر اصلاحات فنی محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند درک حساسیت افکار عمومی و تقویت ارتباط با هواداران است. ادبیات اطمینانبخش، بدون پشتوانه نتایج مثبت، اغلب بهعنوان فاصله گرفتن از واقعیت تعبیر میشود.
فاصله اندک امتیازی میان مدعیان هنوز کورسوی امیدی برای بازگشت باقی گذاشته است. ۹ دیدار باقیمانده میتواند سرنوشت فصل را تغییر دهد، اما تحقق این سناریو نیازمند کسب حداکثر امتیازات و اصلاح فوری کاستیهای فنی است. تداوم روند کنونی نهتنها قهرمانی را از دسترس خارج میکند، بلکه ممکن است تبعاتی بلندمدت برای ثبات فنی و مدیریتی باشگاه به همراه داشته باشد.
پرسپولیس در نقطهای حساس از فصل قرار دارد نقطهای که در آن هر تصمیم و هر نتیجه میتواند مسیر آینده تیم را تعیین کند. اگر اصلاحات لازم در ساختار فنی، انضباط تاکتیکی و مدیریت روانی تیم بهسرعت اجرا نشود، فصل جاری بهجای فرصتی برای افتخار، به نمونهای از دست رفتن سرمایههای فنی و اعتباری باشگاه تبدیل خواهد شد.
