کابوسی که دوباره تکرار شد

جواد رستم زاده/ افت نتایج پرسپولیس در بازی‌های خارج از خانه بار دیگر به یکی از دغدغه‌های اصلی این تیم در نیم‌فصل دوم تبدیل شده است. سرخ‌پوشان پس از پایان نسبتاً امیدوارکننده نیم‌فصل اول، در چهار دیدار متوالی بیرون از خانه در تمام رقابت‌ها شکست خورده‌اند؛ آماری که نشان می‌دهد تیم در سفرها با چالش جدی روبه‌رو شده و از نظر روحی و فنی فاصله محسوسی با عملکرد خانگی خود دارد. این چهارمین بار در تاریخ باشگاه است که چنین رشته‌ای از شکست‌های خارج از خانه ثبت می‌شود.
بررسی تاریخی نشان می‌دهد، بدترین رکورد پرسپولیس در این زمینه به سال ۱۳۸۳ برمی‌گردد؛ زمانی که تیم پنج شکست پیاپی خارج از خانه را تجربه کرد. آن دوره با پایان لیگ سوم و شکست برابر سایپا و فولاد آغاز شد و با حذف از جام حذفی و شروع فصل بعد با باختی دیگر مقابل فولاد ادامه یافت که فشردگی مسابقات و بازی‌های متوالی در شهرهای مختلف، یکی از عوامل اصلی تداوم آن روند منفی بود.
تکرار چنین شرایطی حدود یک دهه پیش نیز رخ داد. پرسپولیس پس از شکست در لیگ چهاردهم برابر گسترش فولاد، در لیگ قهرمانان آسیا در ریاض مقابل الهلال شکست سنگینی را متحمل شد و فصل بعد را هم با دو باخت خارج از خانه آغاز کرد تا چهار شکست متوالی به عنوان مهمان در کارنامه‌اش ثبت شود. این چرخه نشان می‌دهد ناکامی در رقابت‌های مختلف، وقتی همزمان رخ می‌دهد، می‌تواند به سرعت به افتی زنجیره‌ای در بازی‌های خارج از خانه تبدیل شود.
نمونه‌ای دیگر از این روند در سال ۱۳۸۷ دیده شد؛ جایی که پرسپولیس پس از چند باخت لیگ برتری، در آسیا شکست سنگینی را تجربه کرد و سپس در جام حذفی نیز ناکام ماند. در آن مقطع نیز افت روحی ناشی از نتایج منفی، بیش از مسائل تاکتیکی به چشم می‌آمد و تیم در زمین حریف تمرکز لازم را نداشت.
در شرایط فعلی، تکرار چهار شکست متوالی خارج از خانه اگرچه بی‌سابقه نیست، اما زنگ خطری جدی برای کادر فنی و بازیکنان محسوب می‌شود. تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد ادامه این روند می‌تواند به رکورد منفی تاریخی نزدیک شود و فشار روانی بیشتری بر تیم وارد کند.