در حافظه موقت ذخیره شد...
ضعف زیرساخت‌ها، مشکلات حقوقی، مدیریت غیرتخصصی و اسناد پر ایراد مالی
باشگاه‌های فوتبال در آفساید حرفه‌ای‌سازی
کنفدراسیون فوتبال آسیا با هدف ارتقای سطح باشگاه‌ها، هر سال با سخت‌گیری در اجرای معیارها، آنها را به سمت حرفه‌ای شدن سوق می‌دهد. گاهی نیز مجوز با وجود برخی نواقص صادر می‌شود تا باشگاه فرصت اصلاح داشته باشد؛ از ایراد به وب‌سایت یک باشگاه تا الزامات زیرساختی ورزشگاه‌ها. با اجرای معیار مسقف شدن ضلع شمالی و جنوبی ورزشگاه‌ها، شاید تنها سه یا چهار ورزشگاه ایرانی بتوانند استانداردهای لازم را کسب کنند. این در حالی است که بسیاری از باشگاه‌ها نه توان ساخت ورزشگاه جدید را دارند و نه برای استفاده از ورزشگاه‌های دیگر، با شرایط مناسبی روبه‌رو هستند.
چالش باشگاه‌های ایران حتی از برخی کشورهای آسیایی جدی‌تر است؛ تا جایی که باشگاه‌های اماراتی و عراقی گاهی راحت‌تر مجوز می‌گیرند. فاصله باشگاه‌های لیگ دسته اول با معیارهای حرفه‌ای نیز بسیار زیاد است؛ به‌گونه‌ای که برخی حتی صورت‌های مالی یا اساسنامه ندارند و چالش برانگیز اینکه باشگاه بدون اساسنامه، امکان دسترسی به سامانه درخواست مجوز حرفه‌ای AFC نیز نخواهد داشت. از سوی دیگر، باشگاه‌های دولتی برای داشتن اساسنامه مستقل با محدودیت روبه‌رو هستند و ناچارند از مسیر ثبت شرکت یا مؤسسه اقدام کنند.
در بخش زیرساخت، مشکل اصلی مشخص نبودن مسئولیت‌هاست. وقتی باشگاهی ورزشگاه را از اداره کل ورزش و جوانان اجاره می‌کند، نه باشگاه خود را مسئول اصلاح روشنایی زیر ۱۸۰۰ لوکس می‌داند و نه اداره کل یا شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی مسئولیت را می‌پذیرد. در چنین شرایطی، باشگاه انگیزه‌ای برای سرمایه‌گذاری بلندمدت ندارد؛ در حالی که قراردادهای بلندمدت می‌توانند زمینه استانداردسازی را فراهم کنند.
البته همه چالش‌ها زیرساختی نیستند. تست‌های پزشکی تیم‌های پایه و آکادمی‌ها از الزامات حرفه‌ای‌سازی‌اند؛ اما اجرای آنها به منابع مالی و ساختار مدیریتی مناسب نیاز دارد. نبود معاونت بازاریابی نیز اگرچه همیشه مانع صدور مجوز نیست، اما برنامه‌ریزی برای درآمدزایی از فروش بلیت، پیراهن و تبلیغات را دشوار می‌کند. در کنار این موارد، مسائل مالیاتی و وابستگی باشگاه‌ها به شرکت‌های مادر یا بودجه دولتی، گاهی شفافیت مالی و ارائه اسناد واقعی را با مشکل مواجه می‌کند.
ولی مهم‌ترین چالش را باید در ساختار مدیریت ورزش ایران جست‌وجو کرد؛ ساختاری که هنوز با الزامات حرفه‌ای فوتبال فاصله دارد. فدراسیون، هیأت‌ها، سازمان لیگ و ادارات کل ورزش باید در رفع موانع باشگاه‌ها نقش فعال‌تری داشته باشند. همچنین استفاده از افراد غیرمتخصص در پست‌هایی مانند مدیر رسانه‌ای یا به‌کارگیری پزشکان فاقد صلاحیت حرفه‌ای، نشان می‌دهد که حرفه‌ای‌سازی تنها به دریافت یک مجوز خلاصه نمی‌شود.
