محمد محسن فایضی
کارشناس مسائل فلسطین

در کنار همه حاشیه‌های فضای انتخاباتی در اسرائیل حول موضوعات 7 اکتبر، اقتصاد، اعراب اسرئیلی، جنگ با ایران و...آنچه اکنون اهمیت دارد، توان جریان‌های سیاسی برای تبدیل کرسی‌های خود به ائتلافی با حداقل ۶۱ عضو در کنست ۱۲۰ نفره است. بر اساس نظرسنجی‌های اخیر، از جمله برآورد کانال ۱۲، ائتلاف مخالفان به رهبری گادی آیزنکوت حدود 56 کرسی و ائتلاف نتانیاهو 50 کرسی در اختیار خواهد داشت؛ درحالی‌ که فهرست‌های عربی نیز حدود ۱۴ کرسی به دست می‌آورند. اما نکته اینجاست که حتی پیشتازی مخالفان و ایزنکوت نیز به معنای امکان تشکیل دولت و کناررفتن نتانیاهو نیست، چراکه بدون جلب حمایت احزاب عربی یا توافق با جریان‌های دیگر، رسیدن به اکثریت همچنان دشوار به نظر می‌رسد. ساختار انتخابات این‌گونه خواهد بود که پس از اعلام نتایج (احتمالاً پنجشنبه)، رئیس‌جمهوری اسرائیل به یکی از نامزدها مأموریت تشکیل دولت می‌دهد. او 28 روز برای ساختن ائتلاف فرصت دارد که امکان تمدید آن نیز وجود دارد. اگر آیزنکوت نتواند اکثریت لازم را تشکیل دهد، نتانیاهو فرصت دیگری برای بازگشت به قدرت خواهد داشت. اگر هر دو در تشکیل یک ائتلاف (61 کرسی از 120 کرسی) ناکام بمانند، اسرائیل به انتخابات مجدد حدود 3 ماه پس از پایان تلاش‌ها کشیده خواهد شد؛ سناریویی که در آن نتانیاهو تا تکرار انتخابات و تحقق تشکیل دولت جدید همچنان نخست‌وزیر باقی می‌ماند.اما پرسش اصلی این است: نتانیاهو در تنگنای انتخاباتی چه خواهد کرد؟ آیا بار دیگر به گزینه جنگ متوسل می‌شود؟ سناریوی اول، تشدید فضای امنیتی پیش از انتخابات است. نتانیاهو می‌تواند با برجسته‌ کردن تهدید ایران و فعال‌ کردن فضای جنگی، بکوشد رأی‌دهندگان مردد راستگرا را بسیج کند و شکست هفتم اکتبر را از مرکز توجه افکارعمومی کنار بزند. با این‌ حال، جنگ الزاماً برگ برنده نیست؛ اگر دستاوردی سریع و ملموس نداشته باشد، هزینه‌های انسانی، اقتصادی و امنیتی آن می‌تواند موقعیت او را بیش از پیش تضعیف کند. سناریوی دوم، انتقال این بازی به روزهای پس از انتخابات است. اگر وضعیت شبیه نظرسنجی‌ها رقم بخورد و مخالفان در تشکیل دولت بدون اعراب ناکام بمانند و مذاکرات ائتلافی طولانی شود، نتانیاهو همچنان انگیزه خواهد داشت با تشدید تنش در ایران، غزه یا لبنان، هم مخالفان داخلی را برای ائتلاف با اعراب تحت فشار قرار دهد و هم خود را برای ادامه حضور در قدرت ضروری جلوه دهد. در چنین وضعیتی، جنگ، ابزاری برای مدیریت بحران سیاسی در دستان نتانیاهو خواهد بود. در نهایت، باید دانست که بحران سیاسی و انتخاباتی اسرائیل، به‌خودی‌خود تضمین‌کننده کاهش تهدید علیه ایران نیست. اتفاقاً ممکن است نتانیاهو برای فرار از بن‌بست داخلی، به ماجراجویی خارجی فکر کند.