علی متقیان
مدیرعامل موسسه فرهنگی مطبوعاتی ایران

این روزها در آستانه فصل سرما، طرح موضوع کمبود گاز در کشور، بویژه در استان‌های شمالی از سوی مسئولان، نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است. مهم‌تر، اما این است: برای حل این معضل و رفع این نگرانی‌ها باید چاره‌ای اندیشید.
خاستگاه این کمبود، این حقیقت است که دشمن صهیونی‌آمریکایی‌ در جریان تجاوز به میهن اسلامی، بخشی از تأسیسات و زیرساخت‌های تأمین انرژی، مشخصاً تأمین گاز را هدف قرار داد. این حملات نظامی که مغایر همه اصول بین‌المللی شناخته شده حتی برای شرایط جنگی است، خسارت‌هایی بر کل کشور تحمیل کرد. هدف اصلی دشمن از این خباثت، ایجاد نارضایتی در مردم و ترغیب آنان به پشت کردن به مسئولان بود. دشمن به این هدف نرسید، اما پوشیده نمی‌توان داشت که توانست هم برای مسئولان و هم برای مردم، مشکلاتی در حوزه انرژی، بویژه در زمینه تأمین گاز بخش‌های مختلف کشور ایجاد کند.
پس از تجاوز نظامی رژیم نامشروع صهیونی و آمریکای جنایتکار، مدیران، مهندسان و کارگران بخش انرژی ایران بر پایه عشق به وطن و به نیت رفع فشار از بخش‌های تولید و زندگی مردم با همه توان دست به کار شدند. این تلاش‌ها پس از تجاوز نظامی دشمن آغاز شد و تا امروز این تلاشگران توانسته‌اند بخش‌هایی از این خسارت‌ها را جبران کنند. اما تأسیساتی هم هستند که برای جبران خرابی‌های دشمن‌، ساخت آنها، به زمان بیشتر، برخی چندین ماه و برخی شاید یک یا دو سال زمان نیاز دارد. زیرا آنچه دشمن به قصد ویرانی‌اش بمباران کرد، محصول سال‌ها تلاش ایرانیان به همراه صرف هزینه‌های بسیار بود که در چند دقیقه، دشمن بخشی از آن سرمایه‌ها را نابود کرد.
هدف اصلی دشمن از هدف قراردادن تأسیسات انرژی ما، بیش از آسیب به بخش‌های اقتصادی، حمله به آرامش جامعه و ایجاد تلاطم در حوزه‌های تولید و معیشت و زندگی روزمره ایرانیان بود. اینکه این روزها، رسانه‌های فارسی و انگلیسی زبان دشمن، به طرق مختلف سعی در برجسته‌سازی ضعف‌ها و کمبودهایی دارند که خودشان با جنگ یا تحریم ایجاد کرده‌اند، پیوست رسانه‌ای همین یک جنگ ترکیبی است. هدف از این پیوست رسانه‌ای در این جنگ ترکیبی، سفیدشویی تجاوزات جنگی و تحریمی دشمن و انداختن بار مسئولیت این مشکلات به دوش مسئولان و مهندسان ایرانی است. اینها بخشی از پازل بزرگ‌تر، یعنی جنگی با هدف نابودی تمدن ایران است. سخره گرفتن افتخارات چند هزار ساله ایرانیان و درعین حال زیرسؤال بردن و کم‌اهمیت نشان دادن دستاوردهای فنی و زیرساختی ایرانیان در سال‌های گذشته، همین هدف را دنبال می‌کنند.
آنچه امروز اهمیت دارد، توجه دادن به مسئولیت همه ایرانیان در شرایط این جنگ ترکیبی است که دشمن در حوزه رسانه و فرهنگ و سیاست، تا حوزه نظامی و زیرساخت و تأمین انرژی بر ایران عزیز تحمیل کرده است.
در این روزگار سخت دشمن‌ساز که دغدغه مسئولان بابت تأمین انرژی برای همه خانوارهای ایرانی در فصل چهارم سال قابل دریافت است، می‌توان، سهم و نقشی برای مردم این سرزمین برای عبور از این شرایط درنظر گرفت.مردم متمدن و با عظمت ایران در طول هزاران سال، برتری فرهنگی و اجتماعی خود را نشان داده و بر پایه همین سرمایه‌های فرهنگی و تمدنی، صفحات تاریخ را با بزرگی و عظمت سپری کرده‌اند. اما مسأله این است که این ظرفیت تمدنی و سرمایه فرهنگی و تاریخی،باید برای امروز دشوار ایران نیز به کار بیاید.
شرایطی که امروز دشمن بر ما تحمیل کرده است، اقتضا می‌کند تا ایرانیان بار دیگر دست در دست هم داده، با ایجاد یک «نهضت صرفه‌جویی همگانی»، از مصرف گاز خانگی خود در مقایسه با میزان مصرف سال گذشته بکاهند و با یک مدیریت حداقلی، کمک کنند تا زمینه عبور کم هزینه کشور و دیگر هموطنان از این بحران فراهم شود.
اگر هر خانواده ایرانی، بویژه در نقاط غیرسردسیر، بتواند در زمستان امسال به میزان ۲۰ درصد از مصرف گاز در خانه خود بکاهد، مسئولان با سهولت بیشتری می‌توانند گاز نقاط دیگر کشور را نیز تأمین کنند.
اهمیت ملی، اجتماعی و همدلانه این مسأله در این است که در زمستان پیش رو، بیشترین معضل کمبود گاز متوجه استان‌های شمالی کشور خواهد شد. مردم استان‌های شمالی نه تنها در تعطیلات، بلکه در روزهای دشوار جنگ‌های 12 و 40 روزه، با رویی گشاده و آغوشی باز از هموطنانی که از دیگر استان‌ها می‌آمدند، پذیرایی کردند. اگر مردم این استان‌ها در آن شرایط سخت، یاور ایرانیان از استان‌های دیگر بوده‌اند، رسم وطن خواهی و ایران دوستی اقتضا دارد در زمستان پیش رو هم آن مهر، با محبت دیگری جبران شود؛ یعنی با مدیریت مصرف و کاستن از میزان مصرف به قدر لازم.
در زمستان پیش رو، هر یک درجه کاهش حرارت در اتاق‌های خانه‌های ما، می‌تواند به گرم شدن یک اتاق در این مناطق کمک کند.
پس از زمستان، بهار از راه خواهد رسید و چه خوب خواهد بود اگر همدلی و همراهی ایرانیان، باعث شود تا زمستان برای همه ایرانیان با سرمای کمتری در خانه همراه باشد و خانه‌های همگان به یکسان گرم شود. در این صورت بهاری که خواهد آمد، به یکسان به دل‌ها و زندگی‌های همه ما گرما و تازگی خواهد داد.