روستای جهانی سهیلی؛ الگوی ماندگاری جمعیت

روستای سهیلی در جزیره قشم در سال‌های اخیر با تکیه بر ظرفیت‌های بومی، مشارکت مردمی و اقتصاد محلی، به الگویی برای توسعه روستایی در استان هرمزگان تبدیل شده است.
«محمد آشوری»، استاندار هرمزگان با اشاره به عملکرد 6 ساله استان در حوزه راه‌های روستایی، روستای سهیلی قشم را نمونه‌ای قابل توجه در الگوی توسعه روستایی دانست و بر لزوم پیوند زیرساخت با ظرفیت بومی، مشارکت مردمی و اقتصاد محلی تأکید کرد.
آشوری با اشاره به برگزاری ششمین نمایشگاه بین‌المللی توانمندی‌های روستایی و عشایری گفت: «امسال ۲۵۱ کیلومتر راه روستایی در استان هرمزگان احداث و بهسازی شده و هرمزگان برای ششمین سال متوالی، در این شاخص در رتبه اول کشور قرار گرفته است.»
وی با بیان اینکه اگر بخواهیم با یک شاخص روشن و قابل مقایسه صحبت کنیم، هرمزگان در حوزه توسعه راه‌های روستایی عملکرد متمایزی داشته است، افزود: «راه فقط یک پروژه عمرانی نیست؛ راه، پیش‌نیاز دسترسی به خدمات، بازار، آموزش، درمان و اشتغال است. برای استانی با پراکندگی جغرافیایی بالا، مناطق کوهستانی، مرزی و جزیره‌ای، این موضوع اهمیت دوچندان دارد.»
از زیرساخت تا اقتصاد محلی
استاندار هرمزگان روستای سهیلی قشم را از نظر الگوی توسعه، نمونه قابل توجهی دانست و ادامه داد: « روستای سهیلی نشان داده که اگر زیرساخت با ظرفیت بومی، مشارکت مردم و اقتصاد محلی پیوند بخورد، روستا می‌تواند نه‌تنها جمعیت خود را حفظ کند، بلکه به مقصد گردشگری و یک کانون اقتصادی تبدیل شود.»
وی روستای سهیلی را الگویی برای جلوگیری از خالی‌شدن روستاها ارزیابی و بیان کرد: « درس روستای سهیلی برای ما این است که مهاجرت معکوس را نمی‌توان صرفاً با ساخت یک پروژه عمرانی ایجاد کرد. مردم زمانی در روستا می‌مانند یا به روستا برمی‌گردند که راه، آب، اینترنت، خدمات و از همه مهم‌تر، درآمد و آینده اقتصادی در کنار هم وجود داشته باشند.»
آشوری با اشاره به اینکه یکی از مهم‌ترین گره‌های مسیر توسعه روستایی، دسترسی و راه‌های ارتباطی روستاها بوده است، تصریح کرد: «البته نباید توسعه روستا را فقط با طول راه یا تعداد پروژه‌ها سنجید. مرحله بعدی برای ما این است که این زیرساخت‌ها را به ماندگاری جمعیت و ایجاد درآمد وصل کنیم؛ یعنی اگر راه ساخته شد، محصول روستا بتواند به بازار برسد، اگر گردشگری داریم، گردشگر بتواند وارد روستا شود و اگر ظرفیت شیلات، کشاورزی یا صنایع دستی داریم، این ظرفیت بتواند به یک زنجیره اقتصادی تبدیل شود.»
وی با تأکید بر اینکه هنوز بسیاری روستا را بیشتر با پروژه می‌بینند تا با ظرفیت، گفت: « یکی از مهم‌ترین نقدهای ما، نگاه مرکزنشینان به توسعه روستایی است؛ ممکن است برای یک روستا یک پروژه عمرانی تعریف کنیم، اما نپرسیم این روستا چه ظرفیتی برای اشتغال دارد، مردم آن چه می‌خواهند، چه محصولی تولید می‌کنند و چه چیزی می‌تواند باعث ماندگاری جوانان در آنجا شود.» استاندارهرمزگان با اشاره به اینکه روستاهای هرمزگان یک نسخه واحد ندارند، خاطرنشان کرد: « روستای ساحلی با روستای کوهستانی، جزیره‌ای، کشاورزی یا گردشگری شرایط یکسانی ندارد. بنابراین انتظار ما از دولت این است که اختیار، منابع و تصمیم‌گیری را بیشتر به استان و منطقه نزدیک کند و اجازه دهد برنامه توسعه هر روستا براساس ظرفیت واقعی همان روستا طراحی شود.»
وی در پایان تأکید کرد:« مطالبه جدی‌تر ما این است که اعتبارات روستایی از حالت پراکنده و دستگاه‌محور خارج شود و یک نگاه یکپارچه به توسعه روستا شکل بگیرد؛ یعنی آب، راه، مسکن، اینترنت، آموزش، اشتغال و گردشگری را جدا از هم نبینیم. ما در استان تلاش کرده‌ایم همین نگاه را تقویت کنیم؛ از تدوین شناسنامه اقتصادی روستاها تا توسعه تعاونی‌ها، فعالیت‌های ما در روستاها بوده است.»