شجریان در کنار استادانی چون محمدرضا لطفی، فرهاد فخرالدینی و حسین علیزاده، از خوانندگانی بود که بیشترین توجه را به شعر نیما یوشیج داشت و آثاری از شاعران پس از نیما، از جمله مهدی اخوانثالث، محمدرضا شفیعیکدکنی و فریدون مشیری را نیز اجرا کرد. شجریان تنها یک خواننده ردیف و موسیقی ایرانی نبود، بلکه شخصیتی فرهنگی بود که نگاه عمیق و شایستهای به ادبیات معاصر داشت. اجرای شعرهایی مانند «پر کن پیاله را» و «پیاده را» نشاندهنده همین رویکرد بود. شجریان به شعر حافظ علاقه زیادی داشت. ای کاش همان فرصتی که برای شجریان فراهم شد تا شعر حافظ را با آن شکوه اجرا کند، برای خواندن شاهنامه نیز فراهم میشد. امروز جامعه دوباره به شاهنامه و هویت ملی خود توجه کرده است و حتی با وجود قیمت بالای چاپهای معتبر شاهنامه، این کتاب همچنان مورد استقبال قرار میگیرد. از هنرمندان و بویژه خوانندگان میخواهم در این زمینه نقش بیشتری ایفا کنند و شاهنامهخوانی را جدی بگیرند.
صحبتهای سهیل محمودی
شاعر در برنامه یادمان محمدرضا شجریان
