در حافظه موقت ذخیره شد...
روایت یک تراژدی
تغییرات ترکیب اصلی در بازی سرنوشتساز روز آخر مرحله گروهی مسابقات یکی از نقاط قابل نقد عملکرد کادر فنی بود. فرزین معاملهگری که در 2 مسابقه اول از مهرههای مؤثر ایران بود، از ترکیب خارج شد و یاسین جرجانی جای او را گرفت. یوسف مزرعه و سعید سحرخیزان نیز به جای اسماعیل قلیزاده و عباس کهریزی وارد ترکیب شدند. حضور سحرخیزان، مهاجم مرکزی استقلال، در جناح راست نیز از جمله تصمیماتی بود که در جریان مسابقه نتوانست به ایجاد برتری در فاز هجومی کمک کند. کسری طاهری نیز با وجود ارسال پاس گل، خیلی زود از زمین خارج شد. مسأله اصلی اما به ساختار تیم در زمان از دست دادن توپ بازمیگشت. کره شمالی با فشار مداوم، خطوط ایران را عقب راند و اجازه نداد تیم عبدی از مالکیتهای محدود خود استفاده مؤثری داشته باشد. آمار مسابقه گویای این تفاوت است؛ کره شمالی 21 شوت زد که 10 مورد آن در چارچوب بود؛ ایران تنها 4 شوت داشت که 3 شوت در چارچوب قرار گرفت و یکی از آنها به گل تبدیل شد. مالکیت 56 به 44 درصدی و برتری سهبرابری کره در تعداد کرنرها نیز تصویری روشن از جریان مسابقه ارائه میکند. نکته مهمتر، ناتوانی ایران در واکنش به تغییر شرایط بازی بود. پس از دریافت گل، انتظار میرفت ساختار تیم تغییر کند و فشار هجومی افزایش یابد، اما حتی بین دو نیمه نیز اصلاح محسوسی در کیفیت بازی مشاهده نشد. کره شمالی در سمت مقابل از جسارت و تحرک بیشتری برخوردار بود و توانست همین برتری ذهنی و تاکتیکی را به نتیجه تبدیل کند. شکست سنگین مقابل تیمی که پیش از این مسابقه تنها یک امتیاز داشت، یک چالش جدی برای تیم امید ایران محسوب میشود؛ بهخصوص برای تیمی که قرار است مسیر دشوار انتخابی المپیک 2028 را طی کند. اگر قرار است طلسم چندین دههای فوتبال ایران در رسیدن به المپیک شکسته شود، اولین مسأله باید بازنگری در تصمیمگیریهای فنی، انتخاب ترکیب و واکنش به جریان مسابقه باشد.
